Μέτωπο κατά του Μακρόν

Η 3η Μαΐου ήταν από μέρες σημειωμένη στα ημερολόγια των διαπραγματευτών των κομμάτων της γαλλικής Αριστεράς για τις κοινοβουλευτικές εκλογές του Ιουνίου. Ακριβώς 86 χρόνια μετά τη νίκη του Λαϊκού Μετώπου, μιας συμμαχίας Σοσιαλιστών, Ριζοσπαστών και Κομμουνιστών, στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1936, δεν θα μπορούσε να υπάρξει στα μάτια τους ιδανικότερη μέρα προκειμένου να επισημοποιηθεί το κοινό μέτωπο που ονειρεύεται, από την επομένη κιόλας της ήττας του στον πρώτο προεδρικό γύρο (όπου ήρθε τρίτος αλλά με ένα εντυπωσιακό 22%), ο επικεφαλής της Ανυπότακτης Γαλλίας, Ζαν-Λικ Μελανσόν, προκειμένου να κατακτήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και να επιβάλει εαυτόν ως «συγκάτοικο» (πρωθυπουργό) στον Εμανουέλ Μακρόν.

Ανυπότακτοι και Πράσινοι είχαν ήδη ανακοινώσει μια προεκλογική συμφωνία από το βράδυ της Πρωτομαγιάς -ακόμη ένας ισχυρός συμβολισμός. Οι Κομμουνιστές εντάχθηκαν και επισήμως στη Νέα Λαϊκή Οικολογική και Κοινωνική Ενωση χθες το απόγευμα, έπειτα από ολονύχτιες διαπραγματεύσεις και μία πολύωρη συνεδρίαση της εθνικής αντιπροσωπείας τους. Η πίεση προς τους Σοσιαλιστές να προσχωρήσουν με τη σειρά τους σε αυτό το κοινό μέτωπο της γαλλικής Αριστεράς γινόταν όλο και πιο έντονη. Παράλληλα, όμως, πολλαπλασιάζονταν και οι αντιδράσεις ιστορικών στελεχών του.

Από τον σοσιαλιστή πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ και τον πάλαι ποτέ πρώτο γραμματέα των Σοσιαλιστών Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς μέχρι τον πρώην πρωθυπουργό Μπερνάρ Καζνέβ και τον πρώην υπουργό Στεφάν Λε Φολ, πολλοί «ελέφαντες» ενός πάλαι ποτέ μεγάλου κόμματος που κατέληξε να πάρει μόλις 1,75% των ψήφων στον πρώτο προεδρικό γύρο (με τη δήμαρχο του Παρισιού, Αν Ινταλγκό, ως υποψήφια) προειδοποιούσαν πως ο ριζοσπαστισμός των Ανυπότακτων απειλεί τη σοσιαλδημοκρατική ταυτότητα του κόμματος. Ομάδα περίπου 1.000 μελών του κόμματος απαιτούσε να τεθεί η οποιαδήποτε προεκλογική συμφωνία σε ανοιχτή ψηφοφορία, ενώ κάποιοι τοπικοί άρχοντες των Σοσιαλιστών, όπως η Καρόλ Ντελγκά, η περιφερειάρχης της Οξιτανίας, ανακοίνωναν μεμονωμένα την υποψηφιότητά τους στις κοινοβουλευτικές εκλογές προκαταβάλλοντας τις εξελίξεις. «Δεν μπήκα στις συζητήσεις όντας “ανυπότακτος”, δεν θα βγω “ανυπότακτος”, θα δείτε πως οι Σοσιαλιστές θα αντιμετωπιστούν με σεβασμό» διαβεβαίωνε από την πλευρά του ο εκπρόσωπος του κόμματος, Πιερ Ζουβέ, που ηγείται μαζί με τον πρώτο γραμματέα του, Ολιβιέ Φορ, των διαπραγματεύσεων.

Ανυπότακτοι και Κομμουνιστές προτίμησαν να μην αγγίξουν στη συμφωνία τους το ακανθώδες ζήτημα της πυρηνικής ενέργειας – οι πρώτοι ζητούν την εγκατάλειψή της, οι δεύτεροι τη διατήρηση και ανανέωσή της. (Ευρωσκεπτικιστές) Ανυπότακτοι και (ένθερμα φιλοευρωπαίοι) Πράσινοι προσπάθησαν να συμβιβάσουν τις μεγάλες τους διαφορές όσον αφορά την ΕΕ με μία κοινή δέσμευση για «ανυπακοή σε ορισμένους ευρωπαϊκούς κανόνες» (ιδιαίτερα οικονομικούς και δημοσιονομικούς) και παράλληλο «σεβασμό του κράτους δικαίου». Η «ανυπακοή» που προτάσσει ο Μελανσόν έναντι των ευρωπαϊκών συνθηκών, καθώς και το μέγα ζήτημα της κατανομής των εδρών, ήταν τα δύο βασικά προσχώματα που καθυστερούσαν, χθες, την επίτευξη μιας συμφωνίας και με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Πολλοί τη θεωρούσαν ωστόσο θέμα χρόνου. Οσο για την κριτική και τη χλεύη με τις οποίες αντιμετώπιζαν την κυοφορούμενη συμμαχία τόσο το κόμμα του Μακρόν όσο και η Δεξιά, οι Ρεπουμπλικανοί, γίνονταν δεκτές από τους Μελανσονικούς με ικανοποίηση, ως επιβεβαίωση μιας εντεινόμενης ανησυχίας τους.

Την ίδια ώρα, στο προεδρικό στρατόπεδο, ο Εμανουέλ Μακρόν μοιάζει να παίρνει τον χρόνο του προκειμένου να επιλέξει τον νέο ή τη νέα πρωθυπουργό του που θα ηγηθεί της μάχης για τις κοινοβουλευτικές εκλογές με τη φιλοδοξία να παραμείνει στη θέση του και μετά το πέρας τους. Η τελετή ανάληψης καθηκόντων με την οποία θα ξεκινήσει επισήμως ο Μακρόν τη δεύτερη προεδρική του θητεία θα πραγματοποιηθεί το πρωί του Σαββάτου – αυτό δεν σημαίνει ωστόσο απαραίτητα ότι η νέα κυβέρνηση θα έχει ήδη ανακοινωθεί.