Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι ένα μυστήριο

Μετά το πασχαλιάτικο τάιμ άουτ, θα έχουμε μία εβδομάδα γεμάτη από σημαντικά παιχνίδια και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Απόψε για παράδειγμα έχουμε τον πρώτο ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ ανάμεσα στη Μάντσεστερ Σίτι και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ενα παιχνίδι που λόγω της βαρύτητας των δύο ομάδων που σε αυτό συμμετέχουν θα μπορούσε να είναι και τελικός της διοργάνωσης. Η Ρεάλ έχει αγωνιστεί στους περισσότερους τελικούς από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στην Ευρώπη, ενώ η Σίτι ήταν στον τελικό πέρυσι κι αν σε αυτόν ξαναφτάσει δεν θα έχουμε να κάνουμε με κάποιου είδους έκπληξη: ήταν μεταξύ των φαβορί από το ξεκίνημα της σεζόν.

Σκοπός

Η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα υποδέχεται τη Βασίλισσα με σκοπό να εξασφαλίσει μια νίκη που θα της δώσει το αβαντάζ (και το μισό εισιτήριο για τον παριζιάνικο τελικό) ενόψει της μάχης στο Μπερναμπέου, που θα δούμε την άλλη εβδομάδα στο MEGA. H Σίτι έδειξε το περασμένο Σάββατο σε εξαιρετική κατάσταση. Κέρδισε έπειτα από καιρό ένα ματς πανεύκολα στην Πρέμιερ Λιγκ καθώς διέλυσε τη Γουότφορντ με 5-1 κρατώντας και την πρωτιά στη βαθμολογία, παρά το πρέσινγκ της Λίβερπουλ. Δείχνει πως ξεπέρασε τον αποκλεισμό από τη Λίβερπουλ στο Κύπελλο Αγγλίας και πως ξαναβρίσκει τη φόρμα της την κατάλληλη στιγμή. Οι ομάδες του Πεπ Γκουαρντιόλα παραδοσιακά δεν κάνουν τις καλύτερες εμφανίσεις σε ημιτελικούς ευρωπαϊκών διοργανώσεων διότι είναι ομάδες που μέσα στη σεζόν ξοδεύουν ενέργεια και συχνά ολοκληρώνουν τη σεζόν κατάκοπες. Ο Πεπ δείχνει πάντως να έχει καταλάβει το λάθος του, αν κρίνω από το πόσο η Σίτι έτρεξε κόντρα στη Γουότφορντ. Αλλά το αληθινό μυστήριο στην ιστορία αυτή είναι τι θα κάνει η Ρεάλ Μαδρίτης.

Υπέροχα

Αν η Βασίλισσα αναστάτωσε υπέροχα το φετινό Τσάμπιονς Λιγκ δεν είναι μόνο γιατί απέναντι στην Παρί και στην Τσέλσι πήρε δύο προκρίσεις στις λεπτομέρειες, σηκώνοντας το κεφάλι τη στιγμή που έμοιαζε απελπισμένη: είναι γιατί δεν είναι προβλέψιμη ομάδα με αποτέλεσμα να μην ξέρεις τι τακτική θα ακολουθήσει από παιχνίδι σε παιχνίδι. Η Σίτι του Πεπ Γκουαρντιόλα είναι τόσο καλή αλλά και τόσο δεδομένη, ώστε κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης, όταν υποχρεώθηκε να κάνει το προφανές (δηλαδή να παίξει ένα ημίχρονο άμυνα της προκοπής για να κρατήσει το μηδέν), η συμπεριφορά της έμοιαζε σε όλους μας παράταιρη: αναρωτιόμασταν τι πάθανε οι παίκτες της, ενώ απλά είχαν απέναντί τους μια γηπεδούχο που τους πίεσε! Ολοι έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τη Σίτι να κρατά μπάλα, να επιτίθεται, να πιέζει και να δημιουργεί – κι όλοι εκπλαγήκαμε όταν την είδαμε να παλεύει στην άμυνα για να κρατήσει το 0-0 κόντρα στην ομάδα του Σιμεόνε, ενώ αυτό που έκανε είναι ό,τι θα έκανε το 99% των ομάδων της Ευρώπης. Με τη Ρεάλ ισχύει φέτος το ακριβώς αντίθετο: χαρήκαμε τα παιχνίδια της γιατί ήταν όλα σχεδόν εντελώς απρόβλεπτα! Αν από τη Σίτι περιμένεις να δεις αυτό που ξέρεις ότι μπορεί, με τη Βασίλισσα αναρωτιέσαι τι διάβολο θα κάνει.

Προηγούμενα

Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω τα πρόσφατα προηγούμενα. Η ομάδα του Κάρλο Αντσελότι έπαιξε κανονικό κατενάτσιο στο Παρίσι κόντρα στην Παρί. Η άμυνά της νικήθηκε μόνο από τον Εμπαπέ. Κόντρα στο πρώτο ματς, έπαιξε στη ρεβάνς με τους Γάλλους για ένα ημίχρονο φουλ επίθεση, μετατρέποντας το σε βάρος της 0-1 (0-2 στην πραγματικότητα…) σε 3-1 σε μισή ώρα. Στο Λονδίνο, κόντρα στην Τσέλσι, περιμέναμε να δούμε το αμυντικό παιχνίδι της που είχαμε δει στο Παρκ Ντε Πρενς: αντιθέτως η Ρεάλ έπαιξε εξαιρετικά στις αντεπιθέσεις στο Στάμφορντ Μπριτζ με στόχο το γκολ, πελαγώνοντας την Τσέλσι που είναι έμπειρη ομάδα και ικανότατη στα νοκάουτ ματς. Κι ενώ θεωρούσαμε λίγο-πολύ σίγουρη την πρόκρισή της κόντρα στους Λονδρέζους στο Μπερναμπέου, μπερδεύτηκε τόσο πολύ στη ρεβάνς ώστε ακόμα δεν καταλάβαμε πώς προκρίθηκε!

Πρωταγωνιστές

Το περίεργο στην περίπτωση της Ρεάλ είναι ότι ενώ ως ομάδα δεν είναι καθόλου προβλέψιμη, είναι προβλέψιμοι οι πρωταγωνιστές της. Μέχρι τώρα δείχνει πως εξαρτάται τρομερά από τον τερματοφύλακα Κουρτουά (διακριθέντα ακόμα και σε ματς που κέρδισε εύκολα…), από τον Μόντριτς που στα 37 του κάνει μαγικά με την μπάλα κάθε φορά που ο αντίπαλος του το επιτρέπει και φυσικά από τον Μπενζεμά που στα 35 του διανύει την καλύτερη σεζόν της καριέρας του. Από την άλλη, παρά το οργανωμένο παιγνίδι της η Σίτι δεν έχει σταθερούς πρωταγωνιστές. Στη νίκη της κόντρα στη Γουότφορντ πέτυχε τέσσερα γκολ ο Ζεσούς, που δεν ξεκινά πάντα στην ενδεκάδα της και που οι Αγγλοι ισχυρίζονται πως έχει συμφωνήσει να πάει το καλοκαίρι στην Αρσεναλ. Ισως ο Πεπ τον ξεκίνησε γιατί σκέφτηκε πως ένας Ζεσούς το Μεγάλο Σάββατο θα κάνει θαύματα…

Μοιάζει

Η Σίτι έχει οργανωμένο παιχνίδι κι εξαιτίας αυτού μοιάζει προβλέψιμη. Οι προβλέψιμες ομάδες έχουν αγωνιστική ταυτότητα και η αγωνιστική ταυτότητα είναι κάτι πολύ σημαντικό: αυτή είναι συνήθως το μυστικό της επιτυχίας τους. Οι ομάδες που δεν έχουν ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα ωστόσο, σε κάνουν να περιμένεις τα παιχνίδια τους. Η απορία για το τι θα κάνουν μεγαλώνει το ενδιαφέρον και το σασπένς.

ΝΒΑ

Πού δεν υπάρχει σασπένς; Εκεί όπου υπάρχουν μεγάλοι παίκτες – στο ΝΒΑ, για παράδειγμα, που έχει γίνει το παλκοσένικο του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Οι Μπακς γνώρισαν μια ήττα στο γήπεδό τους από το κάποτε κραταιό Σικάγο: οι Μπουλς για ένα βράδυ σούταραν με ποσοστά που θα ζήλευε και η ομάδα του Μάικλ Τζόρνταν. Πριν στεγνώσει το μελάνι όσων έγραφαν ότι οι πρωταθλητές μπορεί να μπλέξουν, ο Γιάννης πήρε την ομάδα από το χέρι, οι πρωταθλητές κέρδισαν δύο φορές στο Σικάγο και η πρόκριση έγινε μια τυπική διαδικασία, όπως προβλεπόταν. Τα playoffs σε όλα τα σπορ, όπου υπάρχουν, είναι η ευκαιρία για τους μεγάλους παίκτες να δείξουν την προσωπικότητά τους.

Μονακό

Το σκεφτόμουν αυτό βλέποντας την περασμένη Παρασκευή τον Ολυμπιακό να δεινοπαθεί από τη Μονακό στο κατάμεστο ΣΕΦ μετά την πρώτη εύκολη νίκη του στα playoffs της Ευρωλίγκας. Τώρα η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα πρέπει να βρει μία νίκη στο Πριγκιπάτο. Το καλό στην ιστορία είναι ότι δεν θα την ψάξει σε κάποια έδρα που μοιάζει με κολαστήριο: το γηπεδάκι της Μονακό σπανίως γεμίζει έστω κι αν τελευταία πηγαίνει σε αυτό και ο πρίγκιπας Αλβέρτος. Το κακό είναι ότι δεν μοιάζει στον Ολυμπιακό να υπάρχει Γιάννης.