Γιόγκα

Πριν από μια εβδομάδα, όταν ο Μακρόν ετοίμαζε το ντιμπέιτ με τη Λεπέν, οι συνεργάτες του προσπαθούσαν να τον πείσουν να είναι συγκρατημένος.

Να μην είναι αλαζονικός ή περιφρονητικός απέναντί της, να μην την υποτιμά και να μη δείχνει ότι τη θεωρεί για τα μπάζα.

–  «Τι θέλετε δηλαδή να κάνω; Να πάω σε μάθημα γιόγκα;», ήταν η απάντηση του Μακρόν.

Το ντιμπέιτ έγινε. Επικράτησε κατά κράτος ένας άνθρωπος που έδειξε να γνωρίζει με ακρίβεια, συγκρότηση, επιχειρήματα και αριθμούς όλα τα ζητήματα που έπεσαν στο τραπέζι.

Ακόμη και τα πιο απίθανα. Οπως οι εισαγωγές… κοτόπουλων από τη Βραζιλία!

Απέναντι σε μια κυρία που μιλούσε «συριζέικα».

Οι αριθμοί ήταν στο περίπου και στο σχετικό. Τα επιχειρήματα στο «πάνω κάτω» και στο «κάπως έτσι». Οι προτάσεις στο «μέσα έξω» και στο «έλα μωρέ τώρα».

Μια καφενειακή κουβενταρία.

Και όπου η υποψήφια μίλησε πιο συγκεκριμένα (για το μεταναστευτικό ή την ασφάλεια) έκανε το φαγητό λύσσα.

Ηταν ο Μακρόν αλαζονικός; Νομίζω πως ήταν. Περιφρονητικός; Δεν ξέρω.

Η Λεπέν πάντως δήλωσε την επομένη ότι στο πρόσωπό της ο απερχόμενος πρόεδρος έδειξε περιφρόνηση στους Γάλλους.

Είναι αλήθεια ότι υπήρξαν στιγμές της συζήτησης που η κάμερα τον έδειχνε να την κοιτάει με ειρωνικό βλέμμα, μάλλον αποσβολωμένος από την ασχετοσύνη της και έκθαμβος με την ανεπάρκειά της.

Αλλά γιατί όχι; Ηταν καλύτερος. Είναι χειρότερη. Είχε την αυτοπεποίθηση του καλύτερου. Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να καλοβλέπουμε τους τενεκέδες.

Στη δημοκρατία ισότητα υπάρχει στην ψήφο και στα δικαιώματα. Ούτε στα προσόντα, ούτε στις γνώσεις, ούτε στις ικανότητες, ούτε στην ευχέρεια, ούτε στην επάρκεια.

Και στη Γαλλία κέρδισε τελικά ο καλύτερος. Χωρίς γιόγκα.

Πάμε παρακάτω. Διότι η πολιτική θα πάρει τον δρόμο της.

Την Κυριακή το «ακροαριστεροδεξιό τόξο» υπέστη άλλη μια ήττα. Ηταν κάτι καλό για τον πλανήτη, την Ευρώπη, τους ίδιους τους Γάλλους.

Ακούω ότι θα επιδιώξουν να πάρουν τη ρεβάνς στον «τρίτο γύρο», τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου. Δικαίωμά τους αλλά δεν νομίζω ότι θα είναι εύκολο να το πετύχουν.

Υποψιάζομαι ότι οι Γάλλοι δεν εμπόδισαν την Ακροδεξιά να πάρει την προεδρία για να παραδώσουν την κυβέρνηση στην Ακροαριστερά.

Εδώ όμως θα είμαστε. Με δεδομένο μάλιστα ότι ένα κομμάτι των γάλλων ψηφοφόρων αισθάνθηκαν ότι δεν εκπροσωπούνται σε αυτήν την αναμέτρηση.

Δυσάρεστο. Προφανώς κάτι σημαίνει. Αλλά για αυτούς, όχι για τους άλλους.

Μάλλον λοιπόν θα πρέπει να το κοιτάξουν και πριν είναι αργά.