Πλην Λακεδαιμονίων…

Σήμερα η ελληνική Βουλή θα υποδεχθεί τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Σημαντική παρουσία. Η Ελλάδα, ως δυτική χώρα, προχωρά ένα βήμα στη στήριξη μιας ανεξάρτητης δημοκρατίας, η οποία δέχεται την αδικαιολόγητη εισβολή της Ρωσίας. Και υποδέχεται τον ηγέτη της στο Κοινοβούλιο, σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού. Κίνηση συμπαράστασης μαζί με τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο στον λαό και στον στρατό της Ουκρανίας, που αγωνίζονται για την εδαφική ακεραιότητα, την ανεξαρτησία και την ελευθερία των πολιτών της χώρας.

Ο πρόεδρος Ζελένσκι είναι καλοδεχούμενος στο ελληνικό Κοινοβούλιο, όχι ως μια μακρινή μορφή στην οποία συμπαραστεκόμαστε από υποχρέωση αλλά ως ο εκπρόσωπος ενός βαθύτατα ηθικού αιτήματος του ελεύθερου κόσμου: του αιτήματος ενός λαού στην αυτοδιάθεση. Αν απειλούνταν έστω και ένα τετραγωνικό εκατοστό της δικής μας χώρας, είναι βέβαιο ότι ομοθύμως θα συμπεριφερόμασταν κι εμείς όπως οι Ουκρανοί: αμυνόμενοι, για να υπερασπιστούμε την επικράτεια και το επίπεδο της ζωής μας και τη δημοκρατία και την πρόοδο και την ταυτότητα του πολιτισμού μας. Εχει σημασία να μη βγει νικητής απ’ αυτόν τον πόλεμο ο Πούτιν, διότι έχει σημασία να μην επικρατήσει διά της ισχύος ένα ολοκληρωτικό σύστημα που εξοντώνει αντιπάλους, περιφρονεί τους πολίτες και της χώρας του και επιβάλλεται μέσω του ελέγχου της πληροφόρησης και της λογοκρισίας.

Ο πρόεδρος Ζελένσκι έχει μια ακόμα ηθική περγαμηνή: επέλεξε να ηγηθεί αυτού του αγώνα του λαού του, με τεράστιο προσωπικό κόστος γι’ αυτόν και τα μέλη της οικογένειάς του. Αλλά θα ήταν λιπόψυχος και δεν θα μπορούσε να κοιτάξει τους πολίτες της χώρας του στα μάτια αν δεχόταν προτάσεις που του έγιναν να φύγει από τη χώρα και να διευθύνει τον πόλεμο από ένα πιο ασφαλές περιβάλλον. Εγινε έτσι το υπόδειγμα για τους ουκρανούς πολίτες που τον ψήφισαν: το υπόδειγμα της θυσίας, όπως λιτά το περιέγραψε τις προάλλες ο Διονύσης Σαββόπουλος.

Από τη σημερινή Βουλή θα απουσιάζουν τρία κόμματα. Εκ δεξιών, ο Βελόπουλος. Εξ αριστερών, ο Βαρουφάκης και το ΚΚΕ. Ο μεν Βαρουφάκης λέει κάτι περιπεπλεγμένα, θέλει, λέει, διάλογο. Τα άλλα δύο κόμματα όμως, όποιες προφάσεις κι αν επικαλεστούν, είναι «αντικειμενικά» (που λένε και οι κουκουέδες) πουτινικά. Ο φαιός πουτινιστής και οι κόκκινοι πουτινιστές. Το φαιοκόκκινο μέτωπο μαζί, σε μια ακόμα εμφάνιση, εργάζονται «αντικειμενικά» για την υποδούλωση της δημοκρατικής Ουκρανίας από τη Ρωσία του Πούτιν. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό, στηρίζουν τον ολοκληρωτισμό. Ανάμεσα στην ελευθερία και τη σκλαβιά, εργάζονται για τη σκλαβιά. Ανάμεσα στον πολιτισμό και τη βαρβαρότητα, προτιμούν τη βαρβαρότητα.

Κανονικά τούς χρωστάμε ένα τεράστιο ευχαριστώ. Και στον Βελόπουλο και στον Κουτσούμπα. Τους ευχαριστούμε επειδή δεν κρύβονται. Επειδή επιβεβαιώνουν τη θεωρία των δύο άκρων. Επειδή δείχνουν ότι δεν στηρίζουν τυχαία τον ολοκληρωτισμό.

Το ΚΚΕ, άλλωστε, υπήρξε φερέφωνο του ενός από τα δύο φονικότερα ολοκληρωτικά συστήματα του εικοστού αιώνα, του κομμουνιστικού. Για δεκαετίες, κρυβόταν πίσω από τα δεινά που υπέστησαν οι αγωνιστές του από το μετεμφυλιακό κράτος. Ευτυχώς, σε αυτή την κρίση, φροντίζει να διαλύσει και τα τελευταία υπολείμματα όποιας ηθικής αξίας μπορούσε να επικαλείται. Κόμματα που στηρίζουν απάνθρωπα και φονικά συστήματα είναι ξεκάθαρα εχθροί της δημοκρατίας.

Αν, αντίθετα, ψάχνουμε για ηθικό πλεονέκτημα, αυτό ανήκει στον πρόεδρο Ζελένσκι και στον λαό της Ουκρανίας.