Η πιο ακροδεξιά προεκλογική εκστρατεία στην ιστορία της Γαλλίας

Ηταν μία από τις υποσχέσεις που είχε δώσει στους Γάλλους ο Εμανουέλ Μακρόν τη βραδιά της νίκης του στις προεδρικές εκλογές, στις 7 Μαΐου του 2017: «Θα κάνω το παν, τα πέντε χρόνια που έρχονται, ώστε να μην έχουν πλέον [οι πολίτες] κανέναν λόγο να ψηφίζουν τα άκρα». Πέντε χρόνια αργότερα, κι ενώ διεκδικεί στις 10 και 24 Απριλίου την επανεκλογή του, ο γάλλος πρόεδρος αναγνώρισε πως «δεν τα κατάφερα», αποδίδοντας την άνοδο «εκείνων που παίζουν με τους φόβους μας» στη «μεγάλη απορρύθμιση» που υπάρχει «στις κοινωνίες μας»: «Το είδαμε με την πανδημία, την απορρύθμιση της ζωής και την οικολογική απορρύθμιση. Μια απορρύθμιση επίσης γεωπολιτική. Η απορρύθμιση των συνειδήσεων που σχετίζεται με τα κοινωνικά δίκτυα… Ολα αυτά δημιουργούν στην κοινωνία μας φόβους», επεσήμανε δηλώνοντας αποφασισμένος να συνεχίσει «τη μάχη».

Η αλήθεια είναι όμως πως αυτή η προεκλογική εκστρατεία είναι η πλέον ακροδεξιά στη σύγχρονη ιστορία της Γαλλίας. Αν προσθέσει κανείς τα ποσοστά που συγκεντρώνουν στην πρόθεση ψήφου, στον πρώτο εκλογικό γύρο, η ηγέτις της Εθνικής Συσπείρωσης Μαρίν Λεπέν (22%) και ο τρις καταδικασμένος για υποκίνηση φυλετικού μίσους Ερίκ Ζεμούρ (9,5%), τότε ξεπερνά το 30%-31%. Ο Εμανουέλ Μακρόν βέβαια παραμένει πάντα πρώτος, με 28,5%, διαφορά μεγαλύτερη από τη δεύτερη Λεπέν σε σύγκριση με τις παραμονές των εκλογών του 2017, στον δεύτερο γύρο ωστόσο το προβάδισμά του έχει μειωθεί δημοσκοπικά στις μόλις έξι μονάδες.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ. Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν πως, αντί να πλήξει τη Λεπέν, ο Ζεμούρ την ενίσχυσε, η ριζοσπαστικότητά του απάλυνε την εικόνα της, την έκανε να φαίνεται λιγότερο επιθετική, πιο αξιοσέβαστη. Η ίδια φροντίζει να επικεντρώνεται στο κόστος της ζωής και στις αυξανόμενες τιμές της ενέργειας, κάνοντας έτσι πολλούς ψηφοφόρους να «ξεχνούν» τις στενότατες σχέσεις της με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. «Συνειδητοποιείτε τι σημαίνει σύνταξη στα 65; Είναι απλώς εντελώς άδικο», εξανέστη τη Δευτέρα στο BFM TV, στηλιτεύοντας μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες προτάσεις του Μακρόν, την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 65 έτη. Η ίδια θέλει να διατηρήσει το όριο των 62 ετών, μειώνοντάς το στα 60 για όσους άρχισαν να εργάζονται πριν από τα 20 – ένα μεγάλο κομμάτι των παραδοσιακών ψηφοφόρων της.