Να δούμε ετοιμότητα σε δύο μήνες

Δεν είναι καθόλου εύκολη και σίγουρα καθόλου απλή η μετάβαση μιας ομάδας από μία εποχή σε μία άλλη. Ιδιαίτερα όσον αφορά μια εθνική ομάδα, που δεν μαζεύεται συχνά, που δεν έχει καθημερινή τριβή, που δεν είναι ο προπονητής μαζί με τους παίκτες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η απόφαση να γίνουν οι τέσσερις πρώτες αγωνιστικές του Nations League σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα μέσα στον Ιούνιο πιθανόν να έχει να κάνει και με αυτό. Με το ότι προπονητές και παίκτες θα έχουν περισσότερο καθημερινό χρόνο μαζί. Να μάθει ο ένας τον άλλον, να δουλέψουν περισσότερο και να παρουσιαστούν πιο έτοιμοι απ’ όσο θα το έκαναν μια φορά το 4μηνο – 5μηνο.

Η εθνική μας ομάδα έδωσε δύο φιλικά μέσα σε διάστημα πέντε ημερών. Και σε αυτά δεν είδαμε κάτι που δεν γνωρίζαμε, ούτε βγάλαμε κάποιο συμπέρασμα διαφορετικό απ’ αυτό που περιμέναμε. Ο Πογέτ θα μπορούσε να βάλει μονάχα κάποιες – λίγες – πινελιές στο παιχνίδι της ομάδας, παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη από τον Φαν’τ Σιπ. Θα μπορούσε και να ενσωματώσει κάποιους παίκτες που δεν είχαμε δει, όπως έκανε με τον Λύρατζη. Αλλά δεν θα μπορούσε να αλλάξει πολλά από τη μια στιγμή στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος, συνεχόμενα ματς και φυσικά εκτός από φιλικά, χρειάζονται και τα επίσημα.

Δεν μας έκανε σοφότερους ούτε το 0-1 στο Βουκουρέστι, ούτε το 1-0 στην Ποντγκόριτσα. Δεν χρειάζονται υπερβολές για μια φιλική νίκη απέναντι στη Ρουμανία, ούτε αφορισμοί για μια φιλική ήττα από το Μαυροβούνιο. Ετσι κι αλλιώς αυτό που ενδιαφέρει είναι το Nations League. Και το Nations League θα μπει στη ζωή μας σε κάτι παραπάνω από δύο μήνες. Εκεί ο Πογέτ οφείλει να είναι έτοιμος για τις επιλογές του, προκειμένου να παρουσιαστεί στο γήπεδο μια ομάδα που θα έχει σταθερότητα, συγκεκριμένες αρχές στο παιχνίδι της και θα βρίσκει τον τρόπο να παίρνει αποτελέσματα. Ακόμα και σε βραδιές όπως αυτή της Δευτέρας στο Μαυροβούνιο.