Τα ουσιώδη οφέλη της θα κριθούν από τις περαιτέρω εξελίξεις

Η πραγματοποιηθείσα και μη αναμενόμενη μέχρι πρότινος συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, κατόπιν προσκλήσεως του τούρκου προέδρου, εντάσσεται στις αλλαγές εκτιμήσεων και δεδομένων που προέκυψαν ως παράπλευρο αποτέλεσμα της ιταμής ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Είναι λογικώς βάσιμο να θεωρηθεί ότι η πρωτοβουλία Ερντογάν αποτελεί μελετημένη κίνηση και οφείλεται στην πρόθεσή του:

+ Να εμφανίσει την Τουρκία ως υπεύθυνη και σοβαρή δύναμη που δεν τρέφει αναθεωρητικές τάσεις και εμφορείται από διαλλακτικό πνεύμα ακόμα και έναντι χωρών με τις οποίες έχει προβληματικές σχέσεις, όπως η Ελλάδα.

+ Να δώσει την εντύπωση ότι κίνητρό του είναι να συμβάλει στη δημιουργία συνθηκών σταθερότητας διεθνώς αλλά, κυρίως, σε μια περιοχή υψηλής στρατηγικής σημασίας, δηλαδή στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

+ Να φανεί ότι υπολογίζει στις επιλογές του τα κριτήρια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, δύο κέντρων από τα οποία είναι σχεδόν βέβαιο ότι έχει δεχθεί συστάσεις για άμβλυνση των προκλητικών του κινήσεων και της επιθετικής ρητορικής του.

+ Να βελτιώσει την εικόνα της χώρας του προς ενίσχυση του κύρους του ενόψει πιθανής συνέχισης του μεσολαβητικού του ρόλου στην ουκρανική κρίση, ρόλου από τον οποίο αναμένει να λάβει πολιτικά και άλλα ανταλλάγματα.

+ Να εμπλέξει εντέχνως την Ελλάδα με ήπια μέσα σε συνομιλίες επί διεκδικήσεων που προβάλλει σωρευτικώς και τις οποίες θεωρούμε απολύτως απορριπτέες.

Με επίγνωση ασφαλώς των δεδομένων αυτών και της λίαν φορτισμένης ατμόσφαιρας, ο κύριος Μητσοτάκης αποδέχθηκε την πρόσκληση εκτιμώντας προφανώς:

Πρώτον, ότι διά του τρόπου αυτού επιβεβαιώνεται η σταθερή προσήλωση της χώρας μας στις αρχές του καλόπιστου διαλόγου και στις αρχές ειρηνικής επίλυσης διαφορών.

Δεύτερον, ότι είναι χρήσιμη η αξιοποίηση των δυνατοτήτων ενός κατά πρόσωπο διαλόγου με τον τούρκο πρόεδρο για την υπογράμμιση της ανάγκης καλής γειτονίας και για την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης και ειρήνης.

Τρίτον, είναι λογικό να θεωρηθεί αυτονόητο ότι στη σχετική συζήτηση ο κύριος Μητσοτάκης τόνισε και τις απαράβατες γραμμές των ελληνικών συμφερόντων και την ανυποχώρητη βούληση για τη διαφύλαξη και προστασία τους.

Η συνάντηση που όπως βεβαιώνεται από αμφότερες τις πλευρές διεξήχθη σε φιλικό και ήπιο κλίμα περιέλαβε και δέσμευση και άλλων επαφών, σε άλλο επίπεδο, τον Απρίλιο στην Αγκυρα και το φθινόπωρο στην Αθήνα.

Στο πλαίσιο αυτό, το τόλμημα του κυρίου Μητσοτάκη να δεχθεί τη συνάντηση θα μπορούσε να συντείνει σε βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και πάντως, μία συνάντηση που συμβάλλει ακινδύνως στη διατήρηση ενός διαύλου επικοινωνίας είναι αναντίρρητα εποικοδομητική. Αλλά βεβαίως, η ουσιαστική αξία της επαφής αυτής θα κριθεί από την ειλικρίνεια της τουρκικής πλευράς και τις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν.