Στον δρόμο για το Οσκαρ

Ηταν ο δυσκολότερος αλλά όπως αποδείχθηκε και ο καλύτερος ρόλος της μέχρι σήμερα  καριέρας της Κρίστεν Στιούαρτ: εκείνος της λαίδης Νταϊάνα, πριγκίπισσας της Ουαλίας, της γυναίκας που όταν σκοτώθηκε σε δυστύχημα τον Αύγουστο του 1997, άφησε την ανθρωπότητα συγκλονισμένη. Αν και ο κινηματογράφος μυθοπλασίας είχε ήδη ασχοληθεί με την Νταϊάνα μεταφέροντας τη ζωή της στο σινεμά, ποιος στ’ αλήθεια θέλει να θυμάται την «Νταϊάνα» (2013) του Ολιβερ Χίρσμπιγκελ με τη Ναόμι Γουότς στον ρόλο; Και να που πέρσι, η Κρίστεν Στιούαρτ, σε μια όντως μεγάλη στιγμή της, κράτησε τον ρόλο της Lady Di στην ταινία του Πάμπλο Λαρέν «Spencer» και αφού απέσπασε θετικότατες κριτικές από τον διεθνή Τύπο, σήμερα βρίσκεται στην πεντάδα των υποψηφίων για το Οσκαρ α’ γυναικείου ρόλου 2022. Και αυτό είχε φανεί ότι θα γίνει από τη στιγμή που η «Spencer» έκανε την παγκόσμια πρώτη της πέρσι στο 78ο τελευταίο φεστιβάλ της Βενετίας – έστω και αν η Στιούαρτ, εκεί δεν κέρδισε το βραβείο ερμηνείας.

Η Κρίστεν Στιούαρτ εντάχθηκε στον χώρο της σόου μπίζνες από παιδί. Μόλις 31 ετών σήμερα και γέννημα θρέμμα του Λος Αντζελες (γεννήθηκε 9 Μαρτίου 1990), μετρά περισσότερες από 50 (!) ταινίες. Η είσοδός της στο σινεμά έγινε όταν ήταν πολύ μικρή. Δεν είχε κλείσει καν τα 11 όταν βρέθηκε στον ρόλο της κόρης της Τζόντι Φόστερ στο θρίλερ «Δωμάτιο πανικού» (2002) του Ντέιβιντ Φίντσερ.

Το ταλέντο της φάνηκε αμέσως και επτά χρόνια αργότερα, στα 18 της, η ζωή της θα άλλαζε ριζικά: με τις εμφανίσεις της στη σειρά ταινιών «Λυκόφως» (Twilight), μιας ανατρεπτικής, νεανικής ματιάς πάνω στον μύθο των βρικολάκων, η Στιούαρτ όπως και ο συμπρωταγωνιστής της Ρόμπερτ Πάτινσον, έγιναν ποπ είδωλα των τινέιτζερ εκείνης της εποχής. Μάλιστα, ανάμεσά τους αναπτύχθηκε πραγματική σχέση, η οποία ωστόσο είχε άδοξο τέλος με τη Στιούαρτ να βρίσκεται στην πλευρά του φταίχτη αφού εκείνη ήταν που έκανε τη «στραβοτιμονιά». Τίποτα όμως δεν μπορούσε να επισκιάσει πια το άστρο της. Η Μπέλα Σουάν θα γινόταν η ηρωίδα με την οποία η Στιούαρτ επί πολλά χρόνια θα ταυτιζόταν. Ωστόσο, προτού ακόμα το franchise του «Λυκόφωτος» ολοκληρωθεί με το δεύτερο μέρος της «Χαραυγής», η Στιούαρτ είχε ήδη αρχίσει να αναζητεί διαφορετικού τύπου κινηματογραφικά σχέδια, κάτι που δηλώνει την από τότε ανησυχία της. Για παράδειγμα μια ταινία στην οποία έπαιξε τότε ήταν το «Στον δρόμο» του βραζιλιάνου auteur Γουόλτερ Σάλες, μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια κινηματογραφικής μεταφοράς του μυθιστορήματος – Βίβλου της γενιάς των μπίτνικ «Στον δρόμο» του Τζακ Κέρουακ. Μάλιστα, σύμφωνα με δηλώσεις της ίδιας της Στιούαρτ, το εν λόγω βιβλίο ανήκει σε εκείνα που έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς της και εξακολουθεί να είναι από τα αγαπημένα της. «Νομίζω ότι το «Στον δρόμο» είναι το πιο αντιπροσωπευτικό βιβλίο για τις οικογενειακές επιλογές που οφείλεις να κάνεις σε μια δεδομένη στιγμή της ζωής σου όταν είσαι νέος» είχε πει. «Οταν φλέγεσαι μέσα σου και δεν ξέρεις τον λόγο που σε κάνει να νιώθεις έτσι, οι επιλογές που θα κάνεις θα ορίσουν τη μετέπειτα πορεία σου. Το «Στον δρόμο» μιλά για τη σημασία της οικογένειας που επιλέγεις, για τα πρόσωπα που σου ταιριάζουν, για τους πραγματικούς, τους αληθινούς φίλους σου». Κατά μία έννοια αυτό ακριβώς έκανε η ίδια η Στιούαρτ μετά την ανάγνωση του «Στον δρόμο»: έθεσε τα όριά της, αποφάσισε να βρει τι είναι αυτό που πραγματικά της ταιριάζει, αυτό που θεωρεί σημαντικό, αυτό που θα ακολουθούσε ως στάση ζωής.

Σε ό,τι αφορά τη «Spencer», δεν είναι η πρώτη φορά που ο Χιλιανός Πάμπλο Λαρέν ασχολείται με τη μεταφορά γεγονότων και προσώπων της πολιτικής σκηνής στον κινηματογράφο. Εχοντας επίσης περάσει από το φεστιβάλ Βενετίας, η «Τζάκι» του Λαρέν, έφτασε στα Οσκαρ του 2017, στα οποία, όπως η Στιούαρτ σήμερα, έτσι και η Νάταλι Πόρτμαν τότε, διεκδίκησε το α’ γυναικείου ρόλου έχοντας δώσει μια αξιομνημόνευτη ερμηνεία στον ρόλο της Τζάκι Κένεντι, την περίοδο της δολοφονίας του συζύγου της προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι. Επίσης, το 2013, το «Νο» που πραγματεύεται την υπόθεση ενός διάσημου δημοψηφίσματος στη Χιλή επί δικτατορίας Αουγκούστο Πινοσέτ διεκδίκησε το Οσκαρ καλύτερης διεθνούς ταινίας. Με τη συνδρομή της Στιούαρτ, στη «Spencer», ο Λαρέν δίνει τη δική του άποψη για το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί στο Βασιλικό Παλάτι της Αγγλίας λίγο πριν από την 31η Αυγούστου 1997, την αποφράδα εκείνη ημέρα του θανάτου της λαίδης Νταϊάνα. Η Νταϊάνα ήταν το «μαύρο» πρόβατο της βασιλικής οικογένειας και η καταπίεση που της ασκείτο, όχι μόνο από τα μέλη της οικογενείας αλλά και από το προσωπικό του παλατιού, την είχε οδηγήσει στη βαθιά κατάθλιψη. Αυτό πάνω κάτω λέει η «Spencer», το οποίο όπως διαβάζουμε μετά τους τίτλους αρχής είναι «ένα παραμύθι βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα».

«Τίποτα απ’ όσα έχω κάνει μέχρι σήμερα δεν μου έχει δώσει ευχαρίστηση ανάλογη με αυτή την ταινία» δήλωσε η ηθοποιός Κρίστεν Στιούαρτ στη Βενετία. «Απόλαυσα τη φυσικότητά μου, ένιωσα πιο ελεύθερη και πιο ζωντανή από ποτέ, μπορούσα να έχω την απόλυτη ελευθερία κινήσεων, αισθάνθηκα ακόμα και ψηλότερη!».