Μήπως έκανε κανένας αυτοκριτική;

Λέμε πολύ συχνά πως η μεταγραφολογία και οι φήμες που κυκλοφορούν για το ενδιαφέρον των ομάδων για ποδοσφαιριστές κάποιους ποδοσφαιριστές τους αποπροσανατολίζουν: είναι αλήθεια. Ομως δεν ισχύει για όλους. Για παράδειγμα δεν ισχύει για τον νεαρό έλληνα φορ του Παναθηναϊκού Φώτη Ιωναννίδη.

Τίμιος

Για τον Ιωαννίδη δεν θυμάμαι να είχε ενδιαφερθεί ποτέ ομάδα του εξωτερικού. Ο παίκτης έκανε μια τίμια καριέρα στον ΠΑΟ χωρίς να έχει να επιδείξει εντυπωσιακά πράγματα: θέληση και όρεξη δεν του έλειψαν ποτέ, αλλά τα γκολ (τα τόσο απαραίτητα στο βιογραφικό ενός σέντερ φορ) σε αυτό δεν υπήρχαν. Την περασμένη εβδομάδα κυκλοφόρησε η είδηση ότι μια ομάδα του ΜLS (του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος των Ηνωμένων Πολιτειών δηλαδή) πρόσφερε στον Παναθηναϊκό δύο εκατομμύρια ευρώ για τον Ιωαννίδη. Η είδηση φάνηκε εξωφρενική κυρίως σε όσους ξέχασαν ότι για ομάδες των ΗΠΑ έχουν υπογράψει πρόσφατα ο Πολωνός Κάρολ Σφιντέρσκι (που αγωνιζόταν στον ΠΑΟΚ και συνεχίζει στους Χόρνετς), αλλά και ο Ταξιάρχης Φούντας που θα φύγει από το αυστριακό πρωτάθλημα για να πάει στην Ουάσιγκτον στις αρχές Μαΐου και να γίνει ο πιο ακριβοπληρωμένος έλληνας ποδοσφαιριστής.

Καλή

Εξωφρενική ή όχι η είδηση έκανε καλό στον Ιωαννίδη που στο ματς του ΠΑΟ με τη Λαμία πέτυχε δύο γκολ. Θέλησε να δείξει ο παίκτης ότι όντως αξίζει 2 εκατομμύρια; Τον πείσμωσε η αμφισβήτηση ότι πρόταση υπήρξε και θέλησε να κλείσει στόματα; Είναι το γεγονός απλά σύμπτωση; Δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι ο Ιωαννίδης έδειξε μια άνεση στο γκολ, που δεν είχαμε δει πριν από το ενδιαφέρον των Αμερικάνων. Που υπαρκτό ή ανύπαρκτο του έφερε τουλάχιστον γούρι.

Ηρεμία

Η νίκη αυτή του ΠΑΟ σε συνδυασμό με την απρόσμενη ήττα (2-3) του Αστέρα Τρίπολης από τον μαχητικό Ιωνικό το Σάββατο θα φέρουν στην ομάδα του Γιοβάνοβιτς (και στον ίδιο τον κόουτς…) λίγη ηρεμία. Ο ΠΑΟ θα μπει στα play off και θα διεκδικήσει το ευρωπαϊκό του εισιτήριο. Αυτό ήταν ο στόχος του. Κι αν το πάρει το εισιτήριο και επιστρέψει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μπορεί να δει και την αξία των παικτών του να ανεβαίνει. Ολων και όχι μόνο του Ιωαννίδη…

Ηττες

Μια σύμπτωση θέλησε χθες ο Στέφανος Τσιτσιπάς και η Μαρία Σάκκαρη να δίνουν την ίδια ώρα τους τελικούς τους. Ο έλληνας τενίστας έπαιζε στο Ρόντερνταμ με τον Καναδό Αλιοσίμ και η Μαρία στην Αγία Πετρούπολη με την Εσθονή Ανέτ Κοντοβέικ. Και οι δυο ηττήθηκαν. Αλλά ήττα με ήττα έχει διαφορά.

Μάχη

Η παράλληλη τηλεοπτική μετάδοση των παιχνιδιών έκανε φανερή τη διαφορά τους: η Σάκκαρη είναι ένα κορίτσι που μάχεται συνεχώς και δεν παρατάει τίποτα και ποτέ, ενώ ο Στέφανός μας είναι ένας καλλιτέχνης με ευμετάβλητη διάθεση: στις πιο πολλές περιπτώσεις αυτή αλλάζει από μέρα σε μέρα. Οχι τυχαία η Σάκκαρη έχασε από τη δύσκολη αντίπαλό της αφού χρειάστηκε να παίξει πάνω από τρεις ώρες τένις: ηττήθηκε στο τέλος χάνοντας 7-5 στο τρίτο σετ κι ενώ είχε προηγηθεί με 5-2. Τρεις ώρες τένις είχε παίξει και στον ημιτελικό με τη Ρουμάνα Ιρένε Μπέγκου κι αυτό προφανώς και της στοίχισε. Ενώ ο Τσιτσιπάς έχασε με 2-0 (4-6, 2-6) από τον Οζέρ Αλιασίμ πριν καν ζεσταθεί.

Ψηλά

Ο Τσιτσιπάς έφτασε μέχρι το νούμερο 3 του κόσμου και ο χθεσινός του τελικός ήταν ο δέκατος όγδοος σε ATP τουρνουά. Η Μαρία ενδεχομένως δεν θα φτάσει τόσο ψηλά. Αλλά ο Τσιτσιπάς κινδυνεύει να μείνει στα μάτια του κόσμου ως ένα σούπερ ταλέντο από το οποίο έλειπαν ψυχικά κυρίως χαρίσματα. Τέτοια έχει η Σάκκαρη και με αυτά κάνει καριέρα.

Ζόφος

Οι μάχες των δυο παιδιών του ελληνικού τένις μας βοήθησαν να ξεχάσουμε λίγο τη ζοφερή μας πραγματικότητα. Στη Θεσσαλονίκη στο ματς των Β’ ομάδων του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού, που οι γηπεδούχοι κέρδισαν με 1-0, ακούγονταν συνθήματα υπέρ των φυλακισμένων οπαδών του ΠΑΟΚ. Η είδηση θεωρήθηκε σοκαριστική, αλλά γιατί άραγε; Μήπως έχει υπάρξει κάποια αυτοκριτική τοποθέτηση όλες αυτές τις μέρες και μας διέφυγε της προσοχής;

Φήμες

Στο μεταξύ οι φήμες για τον δωδέκατο ύποπτο για τη δολοφονία του Αλκη, που ακόμα ψάχνει η αστυνομία, δίνουν και παίρνουν. Αν όσα κυκλοφορούν αποδειχτούν αληθινά τότε πρέπει να υπάρξει και μεγάλος προβληματισμός για τον ρόλο της εγχώριας αθλητικογραφίας. Περιμένω τις εξελίξεις και δεν λέω τίποτα άλλο. Στο μεταξύ από όλα όσα κυκλοφορούν γίνεται φανερό πως οι σύνδεσμοι οπαδών απολάμβαναν για χρόνια ένα σπάνιο δικαίωμα να λειτουργούν υπεράνω νόμων. Αυτό προκύπτει από την είδηση ότι είναι δεκάδες αυτοί που κλείνουν διότι δεν είχαν άδεια λειτουργίας. Πώς μπορεί να συνέβαινε αυτό; Υπάρχουν δυο λόγοι: ο ένας είναι πρακτικός κι ο άλλος έχει να κάνει με τις γενικότερες αντιλήψεις. Η δική μου εντύπωση (αλλά και πολλών άλλων) είναι ότι διάφορες τοπικές αστυνομικές αρχές έκαναν τα στραβά μάτια για τη λειτουργία τους – ίσως και να υπήρχε ένα είδος υπόγειας συνεργασίας: η αστυνομία έκανε πως δεν έβλεπε και τα «παιδιά» έπρεπε να δίνουν καμιά πληροφορία χρήσιμη που να έχει να κάνει με άλλους τομείς κι όχι φυσικά με τα οπαδικά (τρομοκρατία, εμπόριο ναρκωτικών, «προστασίες» κ.λπ.). Ωστόσο ο βασικός λόγος που οι σύνδεσμοι μπορούσαν να λειτουργούν χωρίς άδειες είναι ότι κάποιοι συνδεσμίτες (όχι φυσικά όλοι) μετέφεραν εκτός γηπέδου τις συνήθειες που αποκτούσαν στο γήπεδο. Οπως στα γήπεδο όλα επιτρέπονται, έτσι πίστευαν πως όλα επιτρέπονται και έξω από αυτό. Τι να τις κάνεις τις αδειοδοτήσεις; Μήπως θα στις ζητήσει κανένας;

Φασαρία

Είναι χρήσιμο ότι κλείνουν οι μη αδειοδοτημένοι σύνδεσμοι; Κάποιοι ισχυρίζονται πως ο θόρυβος συνιστά «πολύ κακό για το τίποτα» αφού εύκολα τα «παιδιά» μπορεί να ανοίξουν κάτι κρυφά ή να βρίσκονται κάπου έξω – σε ένα πάρκο π.χ. Ας μου επιτραπεί να πιστεύω πως δεν είναι έτσι απλό. Ο «σύνδεσμος» δεν είναι απλό δωμάτιο, αλλά στέκι κανονικό. Τα «παιδιά» μαζεύονται εκεί, καταστρώνουν τα σχέδιά τους, έχουν τα «πολεμοφόδιά» τους, στρίβουν τα τσιγάρα τους κ.λπ. Η ίδια η ιστορία της δολοφονίας του Αλκη είναι ενδεικτική της σημασίας των συγκεκριμένων χώρων. Με βάση όλα όσα έχουν γίνει γνωστά από τις καταθέσεις των υπόπτων όλοι τους βρέθηκαν στον σύνδεσμό τους πριν βγουν βόλτα για κυνήγι. Κάποιοι είχαν πάει να δουν ένα αγώνα βόλεϊ που γινόταν εκείνη τη μέρα στο Παλέ και κάποιοι όχι: απλά βρέθηκαν μετά στον σύνδεσμο. Αν δεν υπήρχε η συνάντηση δεν θα ήταν και τόσο απλή. Ασε που δεν υπάρχει πάρκο ή καφέ στο οποίο να μπορείς να κρύψεις δρεπάνια, μαχαίρια και στειλιάρια…