Ονειρικό τραγούδι 133

Σαν απέκτησε φήμη -μα τι πάει να πει φήμη;-

τού πέρασε κι η παλιά ψύχωση με το’ όνομά του,

τα πράγματα δεν τον πολυνοιάζανε πλέον,

της φήμης συπεριλαμβανομένης -ήρθε κάποιο τηλεοπτικό

συνεργείο

από ξένη χώρα να τον πάρουν ταινία

το οποίο δεν τον έκανε άνω κάτω·

του άρεσε η σκληρή δουλειά και τα πήγε θαύμα

όπως είπαν όλοι -οι γοητευτικοί Εγγλέζοι

ανάμεσα στην κάμερα και τα φωτιστικά

μ’ ένα μαθηματικό πήγαιν’ έλα στην μπυραρία και το καθιστικό

έκαναν τη δουλειά τους, όπως κι αυτός επίσης,

αλλά πού ‘ναι οι τέρψεις

της πολυπόθητης φήμης, άμα η φήμη δεν σε καλμάρει;

κρυώνω κι είμαι κουρασμένος, είπε ο Ερρίκος, με τη φήμη

τεμπελιάζω,

κι όμως πρέπει να κάνω ό,τι καλύτερο γίνεται.

Μα ειλικρινά, τι νόημα έχει. Δεν έχει νόημα ειλικρινά.

Όλο το ζήτημα είναι πώς θα συνεχίσει ο Ερρίκος

να δίνει στις εμμονές του φωνή.