Ομιλείτε τη… γαλλική;

Την Τετάρτη στο Αγρίνιο έμεινε στον πάγκο. Παρά το γεγονός ότι ο Πέδρο Μαρτίνς επέλεξε να βάλει το χέρι του στα βαθιά του ρόστερ, διαχειριζόμενος την πρώτη παρτίδα των προημιτελικών με τον Παναιτωλικό, ο Μπαντιουγκού Φαντιγκά δεν ήταν ανάμεσα στους 11+5 που ο Πορτογάλος χρησιμοποίησε. Μεταξύ μας; Απολύτως λογικό: Κάπως έτσι ξεκινάνε όλα. Με υπομονή και ένα συγκεκριμένο πλάνο προσαρμογής και ένταξης…

Ο 21χρονος μέσος λοιπόν προφανώς δεν αποτελεί εξαίρεση. Ακόμη και αν μια εβδομάδα πριν, με την ανακοίνωση του μεταγραφικού deal αρκετοί φίλοι της Παρί Σεν Ζερμέν τα έβαζαν για χάρη του ανοιχτά με τον Μαουρίσιο Ποτσετίνο. Ενας από τους πλέον ταλαντούχους Γάλλους που εξελίχθηκε την τελευταία δεκαετία από την παραγωγική διαδικασία της πιο λαμπερής ποδοσφαιρικής βιτρίνας του πλανήτη. Επαιξε δίπλα στον Εμπαπέ, τον Ντι Μαρία, τον Ικάρντι και τον Νεϊμάρ το νέο μεταγραφικό απόκτημα του Ολυμπιακού. Αποτέλεσε κάποια στιγμή την ποδοσφαιρική αδυναμία του (νυν κατόχου του Champions League) Τόμας Τούχελ. Δεν τα λες όλα αυτά ακριβώς… συνηθισμένα.

Εξαίρεση
Οπως δεν λες συνολικά «συνηθισμένο» στον τρόπο που με συνέπεια ο Ολυμπιακός εδώ και επτά-οκτώ χρόνια έχει καταφέρει όχι μόνο να βρει τον «χώρο» του, αλλά και αποδεδειγμένα να βρει και χρυσάφι στη σημαντικότερη αλλά και δυσκολότερη μεταγραφική αγορά της Ευρώπης. Στην αγορά της Γαλλίας με την παράξενη – ου μην και αξιοθαύμαστη – ποδοσφαιρική δομή. «Αν είχαν μυαλό οι ελληνικές ομάδες θα έπρεπε να έχουν μόνιμους σκάουτερ ακόμη και στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα που εξελίσσεται στο Παρίσι» λένε οι ατζέντηδες που έχουν το προνόμιο να μπορούν να κάνουν έστω νοητά την «εξίσωση» ανάμεσα στο γαλλικό ποδόσφαιρο και το πρωτάθλημα της Super League.  Εκ του αποτελέσματος; Εχουν προσπαθήσει αρκετοί, αλλά ο μόνος που τα έχει καταφέρει είναι ο Ολυμπιακός ο οποίος πλέον δεν είναι ότι κάνει μικρά «θαύματα» από τη Ligue 2 αλλά μπορεί να ρίχνει το βλέμμα του σε ρόστερ σαν αυτό της περσινής πρωταθλήτριας Λιλ και της ίδιας της Παρί Σεν Ζερμέν: Οι ιστορίες του Αγκιμπού Καμαρά και του Μπαντιουγκού Φαντιγκά τα λένε όλα.

Με συνέπεια…
O Αρτούρ Μαζουακού από τη Βαλενσιέν (2014). Ο Παπ Αμπού Σισέ (2017) και ο Μαντί Καμαρά (2018) από την Αζαξιό. Ο Ουσεϊνού Μπα από την Γκαζελέκ Αζαξιό (2019). Το καλοκαίρι ο Αγκιμπού, αλλά και ο Ετιέν Κινκουέ που μπορεί να προέκυψε από την – πρωταθλήτρια Ιταλίας – Ιντερ αλλά επί της ουσίας είναι προϊόν της παραγωγικής διαδικασίας της Τρουά. Τώρα ο Φαντιγκά. Δεν χρειάζεται κάποιος πολλά επιχειρήματα να παρατηρήσει κανείς τη «στόχευση» του Ολυμπιακού σε νεαρούς ποδοσφαιριστές από τη συγκεκριμένη αγορά που μπορούν φορώντας τα ερυθρόλευκα όχι μόνο να κάνουν βήμα εμπρός αλλά και να γίνουν πρωταγωνιστές. Οπως δεν χρειάζονται επιχειρήματα για να αντιληφθεί και γιατί ο πρωταθλητής Ελλάδας επιμένει. Είναι τέτοια τα ποσοστά της επιτυχίας του, που μιλούν από μόνα τους.

Και αποδείξεις
Ο Μαζουακού βρίσκεται εδώ και μια εξαετία στην Premier League, έχοντας 125 συμμετοχές στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου με τη φανέλα της Γουέστ Χαμ. Ο Μαντί Καμαρά είναι ο «ακριβότερος» ποδοσφαιριστής της Super League εδώ και μια διετία. Ο Παπ Αμπού Σισέ ως ότου φύγει για το Κόπα Αφρικα ήταν μακράν του δεύτερου ο MVP της σεζόν για τον Ολυμπιακό. Ο Ουσεϊνού Μπα μια σούπερ αξιόπιστη λύση για τον Πέδρο Μαρτίνς κ.λπ. Και όσο για τον Αγκιμπού; Μια ματιά στα ρεπορτάζ από την Αγγλία εδώ και ενάμιση-δυο μήνες επιβεβαιώνουν τον θόρυβο για μια ιστορία wonder boy. Πώς το καταφέρνουν όλο αυτό οι Ερυθρόλευκοι; Προφανώς έχοντας σχηματίσει ένα δικό τους ιδιαίτερο δίκτυο. Και βέβαια εκμεταλλευόμενοι σε πολύ μεγάλο βαθμό τα μάτια αλλά και τις ατζέντες του Φρανσουά Μοντέστο και του Κριστιάν Καρεμπέ.

Το περιβάλλον
«Ειλικρινά το γεγονός πως υπάρχουν πολλοί Γάλλοι στην ομάδα, θα με βοηθήσει πολύ στην προσαρμογή μου τον πρώτο καιρό» ήταν τα πρώτα λόγια (και) του Φαντιγκά εξηγώντας τον τρίτο σημαντικότερο λόγο για την απόφασή του να φορέσει τα ερυθρόλευκα. Ο πρώτος; Η φήμη του Ολυμπιακού σαν club και η μόνιμη παρουσία του στα Κύπελλα Ευρώπης. Ο δεύτερος; Η επιτυχία όσων προηγήθηκαν. Μοιάζει τόσο απλό. Και αυτό είναι όντως το ιδιαίτερο. Ο Φαντιγκά στα αποδυτήρια των Ερυθρόλευκων συναντήθηκε με τον Ματιέ Βαλμπουενά και τον Γιαν Εμβιλά, δύο εν ενεργεία φυσιογνωμίες του γαλλικού ποδοσφαίρου. Συνάντησε τον Γιουσέφ Ελ Αραμπί που αν και Μαροκινός προφανώς και είναι και ο ίδιος προϊόν του γαλλικού ποδοσφαίρου. Συνάντησε τον Κένι Λαλά που πριν από τρία χρόνια ψηφίστηκε ως ο καλύτερος δεξιός μπακ της Ligue 1. Οπως βεβαίως και με ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί στη Γαλλία (Ρόνι Λόπες, Χένρι Ονιεκούρου). Στην πραγματικότητα βρίσκονται σε ένα περιβάλλον που από μόνο του, βοηθά στην ένταξή τους. Και τα υπόλοιπα είναι… ποδόσφαιρο.