Μια νύχτα στην όπερα, μια συνάντηση με τον Ευγένιο Τριβιζά

Το ραντεβού είχε δοθεί το απόγευμα του Σαββάτου 18 Δεκεμβρίου, στο φουαγέ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Οπως οι οικογένειες κατέφθαναν, οι μικροί sleepovers ξεχώριζαν από τα σακίδια που έφεραν στην πλάτη τους αλλά και το χαμόγελο που έκρυβαν οι μάσκες τους. Στα πιο διστακτικά παιδιά έσπαγε τον πάγο με το χιούμορ του καλωσορίζοντάς τα ο Οράτιος Οπερατίδης, ο νεαρός άνδρας με την εντυπωσιακή κόκκινη στολή με τα χρυσά σιρίτια, το ψηλό καπέλο και το σκήπτρο που το επόμενο 24ωρο έγινε ο συνοδός τους στο μοναδικό ταξίδι στον μαγικό κόσμο της όπερας. Αλλά και τα κορίτσια της Λυρικής με τα χρυσοκέντητα γιλέκα και ψιλόλαιμα λευκά πουκάμισα, που βοηθούσαν στις συστάσεις. Ετσι, όταν ήρθε η ώρα οι γονείς να αποχωρήσουν, τα ντροπαλά βλέμματα έδωσαν τη θέση τους σε ζωηρές φωνές, πειράγματα και χαρούμενους αποχαιρετισμούς στους δικούς τους.

Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, δέκα αγόρια και κορίτσια ηλικίας 8 έως 11 ετών είχαν την ευκαιρία να ζήσουν το δικό τους εορταστικό παραμύθι στα παρασκήνια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το πρόγραμμα των Εκπαιδευτικών και Κοινωνικών Δράσεων του πρώτου λυρικού θεάτρου της χώρας, σε συνεργασία με τον Ευγένιο Τριβιζά, τους προσέφερε την ευκαιρία να διανυκτερεύσουν στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Ολα τους επιλέχθηκαν με σειρά προτεραιότητας ύστερα από ανοιχτή πρόσκληση. Αφορμή στάθηκε η παραγωγή όπερας «Τα μαγικά μαξιλάρια» που παρουσιάστηκε εκεί για δέκα sold out παραστάσεις σε μουσική Γιώργου Δούση και λιμπρέτο του Ευγένιου Τριβιζά.

Η διανυκτέρευση για τα παιδιά ξεκίνησε από τη VIP αίθουσα στον πρώτο όροφο του κτιρίου της Λυρικής που για τις ανάγκες της δράσης μεταμορφώθηκε σ’ ένα μαγικό υπνοδωμάτιο. Δέκα στρώματα τοποθετήθηκαν στο δωμάτιο ανάμεσα σε παραβάν, μικροέπιπλα και πολυθρόνες από περασμένες παραγωγές του οργανισμού. Το στρώσιμό τους ανέλαβαν τα ίδια τα παιδιά με τη βοήθεια του Οράτιου και των κοριτσιών των Εκπαιδευτικών Δράσεων αφού πρώτα έπλυναν τα χέρια τους. «Γιατί υπάρχει και κορωνοϊός και πάντα πρέπει να πλένουμε καλά τα χέρια μας», όπως επισήμανε ένα ζωηρό αγόρι, πριν φύγουν για τη βόλτα στα δαιδαλώδη παρασκήνια.

ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ. Πρώτος σταθμός ήταν οι κουίντες της κεντρικής σκηνής όπου εκείνη την ώρα παίζονταν «Τα μαγικά μαξιλάρια». Για να μπουν, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν να κάνουν απόλυτη ησυχία. «Ενα πούπουλο που πέφτει θα κάνει περισσότερη φασαρία από εμάς», υποσχέθηκε ένα αγόρι. Και όντως, το τήρησαν όταν, προχωρώντας στο σκοτάδι, τους ξενάγησε στη σκηνή ο υπεύθυνος για τη λειτουργία της. Πίσω από τις κουίντες τα παιδιά, μαγεμένα από τα εντυπωσιακά σκηνικά, τα φανταχτερά κοστούμια των ηθοποιών που μπαινόβγαιναν, αλλά κυρίως τη δραματουργία της παράστασης, κρατούσαν σχεδόν την ανάσα τους. Ζωντάνεψαν ξανά, μόλις αποχώρησαν ώστε να επισκεφτούν την αίθουσα προβών του μπαλέτου της Λυρικής.

Εκεί, οι μικροί επισκέπτες συνάντησαν δύο φοιτήτριες του δεύτερου έτους της σχολής μπαλέτου που, ισορροπώντας πάνω στις πουέντ τους, παρουσίασαν ένα απόσπασμα από τον «Καρυοθραύστη» υπό τις μελωδίες του Τσαϊκόφσκι και μια σύγχρονη χορογραφία με αθλητική περιβολή. Μόλις ο χορός ολοκληρώθηκε, οι λιλιπούτιοι θεατές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα, βομβαρδίζοντας παράλληλα με ερωτήσεις τις χορεύτριες για το μπαλέτο, αποκαλύπτοντας την προσωπική τους σχέση με τον χορό. Αντίθετα, στην επόμενη στάση τους, την αίθουσα προβών της ορχήστρας της Λυρικής, η παρουσία τους ήταν πιο διακριτική. Παρακολούθησαν ακίνητοι τον Τζον Τζέτερ να διευθύνει τους μουσικούς, προετοιμάζοντάς τους για την προσεχή συναυλία «Η Αμερικανική Επανάσταση μέσα από την κινηματογραφική μουσική» και αντέδρασαν μόνο όταν οι βιρτουόζοι της ορχήστρας ζήτησαν τη γνώμη τους για το μουσικό απόσπασμα που προηγήθηκε.

ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΔΕΙΠΝΟ. Φεύγοντας προς το βεστιάριο της Λυρικής, η κουβέντα για τις ειδικότητες που συμμετέχουν στην παραγωγή μιας παράστασης φούντωσε, με τα παιδιά να αναφέρουν διαρκώς και νέους επαγγελματίες. Ετσι, όταν επισκέφτηκαν τη βάση των ενδυματολόγων, με τις κούκλες, τις ραπτομηχανές και τα σιδερωτήρια, ήξεραν ακριβώς τι να περιμένουν, χαζεύοντας κοστούμια διάσημων ρόλων της όπερας όπως της Μαντάμα Μπατερφλάι και της Αΐντα. Ολη αυτή η περιήγηση τους άνοιξε την όρεξη, γι’ αυτό και όταν επέστρεψαν στη VIP αίθουσα καλοδέχτηκαν το εντυπωσιακό δείπνο που είχε στηθεί για χάρη τους. Ενα μακρύ τραπέζι στολισμένο με κηροπήγια, λουλούδια και διακοσμητικά, βγαλμένο από παραμύθια, τους υποδέχτηκε. Το μενού περιελάμβανε μεταξύ άλλων αστροσάντουιτς, σούπα από λάμψεις πυγολαμπίδων και χρυσανθεμοσαλάτα και τα ικανοποίησε. Το εργαστήριο που τους έμαθε να τραγουδούν στην ιαπωνική γλώσσα προετοίμασε τα παιδιά έξυπνα για να πέσουν για ύπνο. Οταν φόρεσαν τις πιτζάμες τους κι ετοιμάστηκαν να ξαπλώσουν, ήρθε μια έκπληξη που τα ενθουσίασε. Ο Ευγένιος Τριβιζάς, παρέα μ’ ένα μουσικό σύνολο, ήρθε στην παρέα τους για να τους διαβάσει ένα παραμύθι, αφού «γλίτωσα από πειρατές που με είχαν αιχμάλωτο», όπως τους δήλωσε ο ίδιος. Από το μυστηριώδες σεντούκι του ο μεγάλος μας παραμυθάς έβγαζε μαγικά λυχνάρια και τα έτριβε, με το σύνολο κάθε φορά να τραγουδάει διαφορετικές μελωδίες και να νανουρίζει τα παιδιά που παρακολουθούσαν γλαρωμένα μεν το δρώμενο αλλά συμμετέχοντας αρκετά. Ετσι, όταν τα φώτα έσβησαν, λίγο μετά τις 12.30 τη νύχτα, ο ύπνος τα πήρε αμέσως. Δίπλα τους έμεινε να τα προσέχει ο Οράτιος και σε παρακείμενη αίθουσα το υπόλοιπο προσωπικό των Εκπαιδευτικών Δράσεων της Λυρικής.

ΜΕΛΩΔΙΚΟ ΞΥΠΝΗΜΑ. Το επόμενο πρωί, θριαμβευτικό εμβατήριο από κουαρτέτο πνευστών ξύπνησε τα παιδιά, για να πάρουν το επίσης παραμυθένιο πρόγευμά τους στο εστιατόριο Delta του ΚΠΙΣΝ. Στη συνέχεια, ο Ευγένιος Τριβιζάς τούς έδειξε τη συλλογή του από σπάνια κομμάτια παλιών παραμυθιών, όπως το κορδόνι από το δεξί παπούτσι του Παπουτσωμένου Γάτου και το τσόφλι του αβγού απ’ όπου βγήκε το Ασχημόπαπο. Αμέσως μετά, αφού τους χάρισε ένα αντίτυπο χριστουγεννιάτικου βιβλίου του, τα παιδιά συνομίλησαν με τους πρωταγωνιστές της όπερας, πρόβαραν βασιλικές πορφύρες, ιπποτικούς μανδύες, κρινολίνα κι άλλα κοστούμια από το βεστιάριο της Λυρικής, για να φύγουν και να παρακολουθήσουν με τους γονείς τους πια την τελευταία παράσταση των «Μαγικών μαξιλαριών». Ενθύμιό τους από τη δράση, πέρα από τις έντονες αναμνήσεις, ήταν και το αντιεφιαλτικό μαξιλάρι που τους χάρισε η Λυρική, με περιεχόμενο κόκκινες κλωστές παραμυθιών, τετράφυλλα τριφύλλια και πούπουλα σιντεφένιων κύκνων.