Πυροτέχνημα ή μήπως μια πραγματική απειλή;

Δυόμισι μήνες τουλάχιστον περίμενε η Γαλλία την επισημοποίηση αυτής της υποψηφιότητας για την προεδρία – από τότε που ξεκίνησε ο Ερίκ Ζεμούρ την τουρνέ του στη χώρα, με πρόσχημα την κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου, «Η Γαλλία δεν έχει πει την τελευταία της λέξη». Το ψευδοσασπένς έλαβε τέλος το μεσημέρι της Τρίτης, με ένα βίντεο α λα Ντε Γκωλ που ανέβασε στο YouTube αυτός ο 63χρονος δημοσιογράφος / συγγραφέας / τηλεπερσόνα που έχει καταδικαστεί δις για υποκίνηση φυλετικού μίσους. Δύσκολα θα μπορούσε ωστόσο να μιλήσει κανείς για ένα επιτυχημένο επίσημο πολιτικό ντεμπούτο. Εκτός του στρατοπέδου του, ελάχιστες πολιτικές φωνές βρέθηκαν να πουν κάτι θετικό, ακόμα και ο Ερίκ Σιοτί, ο δεξιότερος των πέντε υποψήφιων της Δεξιάς για το προεδρικό χρίσμα πήρε αποστάσεις από τη ρητορική «βίας και μίσους» αυτού με τον οποίο δήλωνε μέχρι πρότινος ότι συμφωνεί «στα βασικά σημεία των διαπιστώσεών του». Το Ιδρυμα Σαρλ ντε Γκωλ έβγαλε μια αυστηρή ανακοίνωση μιλώντας για πολιτική καπηλεία της σκέψης του. Οι κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων των πάμπολλων αρχειακών εικόνων που χρησιμοποίησε ο Ζεμούρ στο βίντεό του (χωρίς άδεια) απείλησαν με προσφυγές. Και οι δημοσκοπήσεις δικαίωσαν όσους θέλουν να πιστεύουν πως αυτός ο απόστολος της γαλλικής παρακμής που υπόσχεται να σώσει «τα παιδιά και τα εγγόνια» των Γάλλων από τη «βαρβαρότητα» (βλ. μουσουλμάνους μετανάστες) θα αποδειχθεί ένα πυροτέχνημα. Εχουν πράγματι δίκιο όμως;

Η αλήθεια είναι πως ο Ερίκ Ζεμούρ κούρασε αρκετά, και με αυτή την παρατεταμένη προ-προεκλογική του εκστρατεία και με τη χοντροκοπιά και τις προκλήσεις του – ένας στους δύο Γάλλους δήλωνε σε προχθεσινή δημοσκόπηση σοκαρισμένος από το «δάχτυλο της τιμής», γαλλιστί, που ανταπέδωσε σε μία περαστική στη Μασσαλία. Εκεί που είχε φτάσει να φαίνεται ικανός να προκριθεί στον δεύτερο εκλογικό γύρο, πίσω από τον Εμανουέλ Μακρόν, αποκλείοντας και αυτήν ακόμα την παραδοσιακή ηγέτιδα της γαλλικής Ακροδεξιάς, τη Μαρίν Λεπέν, μία δημοσκόπηση τον εμφάνισε την περασμένη Κυριακή τρίτο και με διαφορά από τη δεύτερη, μία άλλη δημοσκόπηση τον εμφάνισε την Τρίτη τέταρτο, στο 13%, πίσω και από τον Ξαβιέ Μπερτράν, τον ισχυρότερο δημοσκοπικά υποψήφιο για το προεδρικό χρίσμα της Δεξιάς που όμως τελικά αποκλείστηκε, και μία τρίτη δημοσκόπηση έδειξε την Πέμπτη πως μόλις ένα 24% των Γάλλων θεωρεί ότι διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα ώστε να ενδυθεί τον προεδρικό μανδύα -μάλλον δεν βοήθησε η πρώτη τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε ως υποψήφιος πρόεδρος στο TF1, χαρακτηρίζοντας εκ των υστέρων τον δημοσιογράφο «εριστικό εισαγγελέα» επειδή έκανε τη δουλειά του και δεν «παραμέρισε ευγενικά, ταπεινά», ενώπιόν του.

Αλλά οι ευσεβείς πόθοι δεν είναι καλοί σύμμαχοι. Μπορεί ένα 77% των Γάλλων να κρίνει τον Ζεμούρ, που πραγματοποιεί αύριο την πρώτη επίσημη προεκλογική του συγκέντρωση στο Παρίσι, αλαζόνα, ένα 74% να τον κρίνει απολυταρχικό, ένα 66% να δηλώνει πως τους ανησυχεί, ένα 48% όμως τον κρίνει δυναμικό, ένα 46% θαρραλέο, ένα 33% θεωρεί πως έχει καλές ιδέες για τη Γαλλία και ένα 46% ομολογεί πως συμφωνεί κάποιες φορές ή και πάντα με τις θέσεις αυτού του ακραιφνούς ρατσιστή, που έχει χαρακτηρίσει συλλήβδην τους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες «κλέφτες», «δολοφόνους» και «βιαστές», έχει αμφισβητήσει την αθωότητα του Ντρέιφους και επιμένει πως ο στρατάρχης Πετέν προστάτευσε τους Γάλλους Εβραίους στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Την ημέρα που ο Ζεμούρ επισημοποίησε την υποψηφιότητά του, παρουσιάζοντας τη σημερινή Γαλλία ως ένα παρακμιακό, ηττοπαθές, κλεισμένο στον εαυτό του κακέκτυπο της εξωραϊσμένης, μεγαλειώδους Γαλλίας του παρελθόντος, ο Εμανουέλ Μακρόν επισημοποιούσε την είσοδο μιας γυναίκας θρύλου, της Ζοζεφίν Μπέικερ, στο Πάνθεον εξαίροντας μια Γαλλία δυναμική και χαρούμενη. Ο γάλλος πρόεδρος φιλοδοξούσε με αυτόν τον τρόπο να παρουσιαστεί ως συσπειρωτής μιας χώρας ταλανισμένης από την υγειονομική, οικονομική αλλά και ταυτοτική κρίση. Η συγκυρία ωστόσο κατέδειξε πόσο ανήμπορες να συνεννοηθούν και να καταλάβουν η μία την άλλη είναι αυτές οι δύο Γαλλίες για τις οποίες έχει γίνει τόσος λόγος τα τελευταία χρόνια και τόσος ακόμη λόγος αναμένεται να γίνει καθώς θα πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές του Απριλίου.

Πεκρές ή Σιοτί για τους Ρεπουμπλικανούς;

Το απόγευμα του Σαββάτου αναμένεται να ανακοινωθεί το όνομα του ή της υποψηφίου της παραδοσιακής γαλλικής Δεξιάς, των Ρεπουμπλικανών, για τις προεδρικές εκλογές του ερχόμενου Απριλίου. Μεγάλο φαβορί, όπως όλα δείχνουν, είναι η Βαλερί Πεκρές, η οποία θα έχει απέναντί της τον Ερίκ Σιοτί, μετά την έκπληξη του πρώτου γύρου των εσωκομματικών εκλογών, όπου αποκλείστηκαν τα θεωρητικά φαβορί – Ξαβιέ Μπερτράν και Μισέλ Μπαρνιέ, οι οποίοι έσπευσαν αμφότεροι να στηρίξουν την Πεκρές. Η αλήθεια, πάντως, είναι πως υπό την πίεση των Λεπέν και Ζεμούρ, οι θέσεις και των τεσσάρων έχουν μετατοπιστεί σε επικίνδυνο βαθμό προς το δεξιό άκρο, ειδικά στο θέμα της μετανάστευσης.