Η έκθεση που θέλει {LF}να ενώσει την Ευρώπη

Eνας δισκοβόλος ντυμένος με υφάσματα – προϊόντα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας για την αγορά της Αφρικής στέκει πλάι σε σκηνές φτιαγμένες από σημαίες χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ κοντά εκτυλίσσεται ένας επιτραπέζιος ποδοσφαιρικός αγώνας, με τους αντίπαλους παίκτες να προέρχονται από την Αφρική και την Ευρώπη. Ολα τούτα τα παράδοξα εκ πρώτης όψεως συμβαίνουν ταυτοχρόνως στην Πινακοθήκη Τετριακόφ της Μόσχας έως τις 13 Μαρτίου. Εκεί όπου φιλοξενείται η περιοδεύουσα εικαστική έκθεση «Ενωμένη Πολυπολιτισμικότητα» (Diversity United), που περιλαμβάνει περισσότερα από 150 έργα τέχνης 90 καλλιτεχνών, από 34 χώρες, επιλεγμένα από δέκα επιμελητές που συντόνισε ο πρωτεργάτης του εγχειρήματος, πρόεδρος του Ιδρύματος για την Τέχνη και τον Πολιτισμό στη Βόννη, Βάλτερ Σμέρλινγκ. Στόχος είναι να σκιαγραφηθεί το εικαστικό πορτρέτο της σύγχρονης Ευρώπης, αλλά και να τονιστεί η σημασία της Ενωμένης Ευρώπης.

Κορυφαίοι καλλιτέχνες – από τον Γκέοργκ Μπάζελιτς και τον προσφάτως εκλιπόντα Κριστιάν Μπολτάνσκι έως τους Γκίλμπερτ και Τζορτζ, τον Μαουρίτσιο Κατελάν και τον Γίνκα Σονιμπάρε, τον Γκέρχαρντ Ρίχτερ, τον Ανσελμ Κίφερ, τη Μόνα Χατούμ, τη Μόνικα Μπονβιτσίνι και τη Σόνια Μπόις (που θα εκπροσωπήσει τη Βρετανία στην επόμενη Μπιενάλε της Βενετίας), τον Αντονι Γκόρμλεϊ, τον Ούγκο Ροντινόνε και τον δικό μας Ανδρέα Αγγελιδάκη – που δίνουν το «παρών» σε αυτό το εγχείρημα κατά κύριο λόγο έχουν ζήσει σε τουλάχιστον δύο χώρες και ορισμένοι δεν γεννήθηκαν στον τόπο που είναι η σημερινή τους πατρίδα. Γι’ αυτό και ανάμεσα στους συμμετέχοντες συναντάμε έναν από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες της Κίνας – από τους λίγους σύγχρονους του οποίου το έργο φιλοξενείται στο Λούβρο -, τον Γιαν Πέι Μινγκ, που ζει στην Ντιζόν τα τελευταία 38 χρόνια δημιουργώντας αιρετικούς πίνακες με πρωταγωνιστή τον Ναπολέοντα. Επίσης τον τούρκο εννοιολογικό καλλιτέχνη Αχμέτ Ογκούτ – παρόλο που στον ευρωπαϊκό χάρτη της έκθεσης δεν περιλαμβάνεται η Τουρκία. Ο Ογκούτ ζει στο Αμστερνταμ και παρουσιάζει μια εγκατάσταση που αποτελείται από αστυνομικές ασπίδες, όπως αναφέρεται στη βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν».

«Πώς ανταποκρίνονται καλλιτέχνες από διαφορετικές γενιές και υπόβαθρα στα πιεστικά ζητήματα του σήμερα και της Ευρώπης; Τα έργα τους είναι σχόλια στα θέματα της εξουσίας και της ισότητας, της μετανάστευσης και της επικράτειας, της πολιτικής και της προσωπικής ταυτότητας και του επαναλαμβανόμενου ζητήματος του ρόλου της Ευρώπης στον κόσμο», επισημαίνει η επιμελητική ομάδα που ξεκίνησε να σχεδιάζει το εικαστικό αυτό εγχείρημα – το οποίο ήδη έχει παρουσιαστεί στο Βερολίνο – το 2018. Παράλληλα, αλλά ως ανεξάρτητη ενότητα, εντάσσεται μια έκθεση που έχει ως επίκεντρο τη γυναικεία καλλιτεχνική παραγωγή και ως στόχο την αναθεώρηση της ιστορίας της τέχνης σε μια βάση ισότητας.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗΣ. Η «Ενωμένη Πολυπολιτισμικότητα», που θα ταξιδέψει στη συνέχεια στο Παρίσι, υποδέχεται τους επισκέπτες με μια πύλη κίτρινου φωτός – εγκατάσταση του ισλανδοδανού καλλιτέχνη Ολαφουρ Ελιασον -, ένα σχόλιο για την επανεξέταση της σχέσης μας με το περιβάλλον. Στο εσωτερικό, τους περιμένει, εκτός άλλων, ένα από τα 5.000 ομοιώματα του άνδρα που αρνήθηκε το 1936 να χαιρετήσει ναζιστικά από την εγκατάσταση του Φερνάντο Σάντσεζ Καστίγιο. Και μια προσπάθεια να μεταμορφώσουν καταπώς νομίζουν το έργο του Ανδρέα Αγγελιδάκη, μετακινώντας τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που το συνθέτουν και χρησιμοποιώντας το έργο ως χώρο ανταλλαγής ιδεών.