«Οι στόχοι της Γλασκώβης δεν αρκούν για να προλάβουμε»
Οι αρχιτέκτονες της κλιματικής συμφωνίας του Παρισιού προειδοποιούν ότι οι ηγέτες θα πρέπει να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων του χρόνου, με βελτιωμένα σχέδια
Climate activists hold a sign as they demonstrate outside the UN Climate Change Conference (COP26) venue, in Glasgow, Scotland, Britain November 12, 2021. REUTERS/Dylan Martinez (File: 2021-11-12T103717Z_269364217_RC2XSQ96XMJL_RTRMADP_5_CLIMATE-UN.JPG )
Οι προσδοκίες από τη διεθνή διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα στη Γλασκώβη (COP26) δεν ήταν από την αρχή μεγάλες, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις των επιστημόνων ότι ήδη βρισκόμαστε πίσω σε σχέση με όλα αυτά που πρέπει να γίνουν για να προστατευθεί ο πλανήτης. Ο πλανήτης μας, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, βρίσκεται σε μια «καταστροφική τροχιά ανόδου» της θερμοκρασίας κατά 2,7 βαθμούς Κελσίου σε σύγκριση με την προβιομηχανική εποχή, δηλαδή πολύ πέρα από τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού που στοχεύει σε πολύ πιο περιορισμένη υπερθέρμανση, αν είναι δυνατόν στον 1,5 βαθμό Κελσίου. Και οι τρεις αρχιτέκτονες της κλιματικής συμφωνίας του Παρισιού, προειδοποιούν ότι οι ηγέτες θα πρέπει να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων την επόμενη χρονιά με βελτιωμένα σχέδια περιορισμού των ρύπων επειδή τα αποτελέσματα της διάσκεψης της Γλασκώβης δεν επαρκούν για την προστασία του πλανήτη.
Η ξαφνική κοινή διακήρυξη πριν από δύο ημέρες ΗΠΑ και Κίνας για την ενίσχυση της κοινής τους δράσης για την προστασία του κλίματος και τη μείωση των επικίνδυνων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά την τρέχουσα δεκαετία, προκάλεσε μια σχετική αισιοδοξία. «Οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν το χάσμα μεταξύ των τρεχουσών προσπαθειών και των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού, επομένως θα ενισχύσουμε από κοινού τη δράση για το κλίμα» δήλωσε από τη Γλασκώβη ο απεσταλμένος της κινεζικής κυβέρνησης Σίε Ζενχουά. Η συμφωνία «δείχνει ότι η συνεργασία είναι ο μόνος δρόμος για την Κίνα και τις ΗΠΑ», πρόσθεσε.
Ομως, ούτε αυτό δείχνει αρκετό. Και οι ηγέτες που συμμετέχουν προειδοποιούν ότι ο χρόνος περνά χωρίς να επιτευχθεί μια συμφωνία τόσο προωθημένη ώστε να γλιτώσει τον κόσμο από τις πιο σοβαρές συνέπειες της παγκόσμιας υπερθέρμανσης. Οι διαφωνίες που αναδείχθηκαν στη διάσκεψη ήταν πολλές. Κάποιες χώρες διαφωνούσαν για το πόσα χρήματα χρωστούν οι πλούσιες χώρες στις πιο φτωχές, για τη μόλυνση που προκαλούν στην ατμόσφαιρα της Γης. Αλλες διαφωνούν για το πόσο συχνά πρέπει να αναφέρεται από κάθε χώρα η έκλυση ρύπων στα Ηνωμένα Εθνη. Εκπρόσωποι κάποιων κρατών, όπως το ευάλωτο νησιωτικό κράτος Τουβαλού που κινδυνεύει άμεσα από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, έκαναν έκκληση για πιο ριζικές λύσεις. Αλλοι – όπως η πετρελαιοπαραγωγός Σαουδική Αραβία – έκαναν εκστρατεία για ακριβώς το αντίθετο, ζητώντας να αφαιρεθούν οι δεσμεύσεις για τη μείωση των ορυκτών καυσίμων.
Οι αρχιτέκτονες της κλιματικής συμφωνίας του Παρισιού, έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου, ζητώντας από τους ηγέτες να επιστρέψουν την επόμενη χρονιά με καλύτερες προτάσεις για την προστασία του πλανήτη. Η Κριστιάνα Φιγκέρες, πρώην επικεφαλής του ΟΗΕ για το Κλίμα που επέβλεψε τη συμφωνία του Παρισιού, ο Λόρενς Τουμπιανά, ο γάλλος διπλωμάτης που συνέταξε τη συμφωνία και ο Λοράν Φαμπιούς, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας που είχε την ευθύνη για τη διάσκεψη του Παρισιού, δήλωσαν στον «Guardian» ότι «υπό τις σημερινές συνθήκες, οι στόχοι της διεθνούς κοινότητας πρέπει να βελτιωθούν το 2022».
Η παρέμβαση των τριών αρχιτεκτόνων της συμφωνίας του Παρισιού, αποκαλύπτει τον αυξημένο συναγερμό τον οποίο σημαίνουν πολλοί ειδικοί για το χάσμα μεταξύ των στόχων για τον άνθρακα και των μεγάλων περικοπών που απαιτούνται για τον περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας κατά μόλις 1,5 βαθμό Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Προς το παρόν, οι χώρες αναμένεται να επιστρέψουν με βελτιωμένες δεσμεύσεις το 2025, αλλά πολλοί ζητούν πλέον να επισπευσθεί αυτό. «Αν σε πέντε χρόνια είναι η πρώτη φορά που οι χώρες καλούνται να βελτιώσουν τις δεσμεύσεις τους, ειλικρινά θα είναι πολύ αργά», δήλωσε η Φιγκέρες, ιδρύτρια του thinktank Global Optimism. «Πρόκειται για κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Χρειαζόμαστε κάτι πολύ πιο επείγον, καθώς διανύουμε μια κρίσιμη δεκαετία. Πρέπει να επιστρέψουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων την επόμενη χρονιά. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πέντε χρόνια».











