«Θέλω μια ισχυρή και κυρίαρχη Ευρώπη»

Ο Ολαφ Σολτς μπορεί και να εξωτερικεύει συναισθήματα. «Κοιμήθηκα πολύ καλά, όταν ξύπνησα το πρώτο που έκανα ήταν να δω μήπως άλλαξε κάτι όσο κοιμόμουν, είδα ότι δεν άλλαξε τίποτα και χάρηκα ξανά» απάντησε ο Σολτς χαμογελώντας στους δημοσιογράφους που είχαν κατακλύσει χθες το ισόγειο του «Βίλι-Μπραντ-Χάους». Υπό άλλες συνθήκες, ένα εκλογικό ποσοστό της τάξεως του 25,7% που πήρε το SPD στις εκλογές της Κυριακής δεν θα ήταν λόγος πανηγυρισμών για ένα κόμμα που κυβέρνησε τη χώρα με ποσοστά που ξεπερνούσαν το 40%. Αλλά χθες στο SPD είχαν κάθε λόγο να είναι «ευτυχισμένοι», όπως είπε ο Σολτς περιστοιχισμένος από το δίδυμο των προέδρων και τη νικήτρια στις τοπικές εκλογές στο κρατίδιο του Βερολίνου, Φραντσίσκα Γκίφεϊ.

Ο μεγάλος νικητής των εκλογών έχει τον πρώτο λόγο στην αναζήτηση μιας πλειοψηφίας για την εκλογή καγκελαρίου, έχει πίσω του τη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα.

Αλλά χρειάζεται εταίρους για την πλειοψηφία στην Μπούντεσταγκ: τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους για τον κοκκινο-κιτρινο-πράσινο συνασπισμό του «σηματοδότη». Τρία κόμματα βγήκαν νικητές από τις εκλογές: το SPD, οι Πράσινοι και οι Φιλελεύθεροι – κατά τον Σολτς, αυτά έχουν και την εντολή των ψηφοφόρων να σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση. Το SPD έχει ορίσει εξαμελή ομάδα διαπραγματεύσεων στην οποία ανήκουν ο Ολαφ Σολτς, οι δύο πρόεδροι Σάσκια Εσκεν και Νόρμπερτ Βάλτερ Μπόργιανς, ο γραμματέας του SPD Λαρς Κλίνκμπαϊλ, ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Ρολφ Μίτσενιχ και η πρωθυπουργός στη Ρηνανία-Παλατινάτο Μάλου Ντράιερ. Το ενδιαφέρον με την Ντράιερ είναι ότι είναι για δεύτερη τετραετία πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης-«σηματοδότη», το μοντέλο που θέλει να μεταφέρει ο Σολτς και στο Βερολίνο.

Αυτονόητο δεν είναι, διότι οι προγραμματικές αποκλίσεις μεταξύ των Φιλελευθέρων και των Πρασίνων είναι μεγάλες. Ο πρόεδρος των Φιλελευθέρων, Κρίστιαν Λίντνερ, επανέλαβε την πρότασή του στους Πράσινους να διερευνήσουν πρώτα τα δύο κόμματα από κοινού τις πιθανότητες συγκλίσεων. Οι Φιλελεύθεροι έχουν προνομιακό εταίρο τη Χριστιανική Ενωση του Αρμιν Λάσετ και θα προτιμούσαν έναν μαυρο-κιτρινο-πράσινο συνασπισμό της «Τζαμάικα». Είχε επιχειρηθεί και μετά τις εκλογές του 2017, αλλά τον τορπίλισε ο Λίντνερ ύστερα από δύο μήνες διαπραγματεύσεων.

Στο στρατόπεδο της Χριστιανικής Ενωσης προσπαθούν να συνέλθουν από το εκλογικό σοκ για το 24,1% που είναι το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του κόμματος. Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU) μοιάζει με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.

Ο ηττημένος πρόεδρος του CDU και υποψήφιος καγκελάριος Αρμιν Λάσετ ελπίζει στην αποτυχία Σολτς και του «σηματοδότη» για να επιχειρήσει έναν μαυρο-κιτρινο-πράσινο συνασπισμό της λεγόμενης «Τζαμάικα». Αυτό κρατάει ζωντανή την προοπτική εξουσίας για το CDU/CSU και δεν βγαίνουν ακόμη ανοιχτά τα μαχαίρια. Ωστόσο η εσωκομματική αμφισβήτηση που βίωσε προεκλογικά ο Λάσετ γίνεται ακόμα μεγαλύτερη μετά την ιστορική ήττα. Το 51% των ψηφοφόρων της Χριστιανικής Ενωσης, σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Civey, θέλει την παραίτηση του προέδρου του CDU Αρμιν Λάσετ. Αυτός παραμένει προς το παρόν πρωθυπουργός στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και ο Ραλφ Μπρινκχάους θα παραμείνει κοινοβουλευτικός ηγέτης, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του CDU/CSU στο Βερολίνο.

Αν ναυαγήσουν αυτά τα δύο σενάρια, μένει ο «μεγάλος συνασπισμός», αλλά αυτή τη φορά με ανεστραμμένους ρόλους, και καγκελάριο τον Σοσιαλδημοκράτη Ολαφ Σολτς και μικρότερο εταίρο τη Χριστιανική Ενωση, κατά πάσα πιθανότητα, χωρίς τον Αρμιν Λάσετ.

Πάντως συνειδητοποιούν και στο Βερολίνο ότι πρέπει να επισπευσθούν οι διαδικασίες και να ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις και διαπραγματεύσεις το ταχύτερο δυνατόν. Δεν θα ήθελαν να ξεκινήσει η προεδρία της Γερμανίας στους G7 με καγκελάριο τη Μέρκελ.

Στην πρώτη συνέντευξη Τύπου μετά τις εκλογές, ο νικητής των εκλογών Ολαφ Σολτς έδωσε το περίγραμμα των θέσεών του με σαφές ευρωπαϊκό στίγμα. «Ο πλανήτης θα έχει σε λίγο 10 δισεκατομμύρια πληθυσμό και στο διεθνές προσκήνιο θα αναδυθούν στις επόμενες δύο-τρεις δεκαετίες πολλές άλλες χώρες δίπλα σε Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία, Κορέα, Ινδονησία, Μαλαισία, μαζί με άλλες χώρες της Αφρικής και της Νότιας Αφρικής» είπε ο Σολτς. «Εάν θέλουμε να διασφαλίσουμε τις κατακτήσεις μας σε δημοκρατία, κράτος δικαίου, οικονομία της αγοράς και κοινωνικό κράτος μαζί με την τεχνολογική πρόοδο, αυτό μπορούμε να το κάνουμε μόνο από κοινού στην Ευρώπη» τόνισε ο Σοσιαλδημοκράτης ηγέτης.

Κατά τον Σολτς, «η Γερμανία έχει υποχρέωση ως μεγάλη χώρα στην ΕΕ να θέσει ως εθνική αποστολή την επιτυχία της Ευρώπης», για να υπάρχει καλή συνεργασία μεταξύ Ανατολής και Δύσης, Βορρά και Νότου της ΕΕ για μια κοινή προοπτική. «Σε όσους προσπαθούν να επιστρέψουν στον 18ο, 19ο αιώνα και στο μοντέλο των απευθείας σχέσεων με κάποιες χώρες της Ευρώπης, η απάντηση είναι ότι η ΕΕ αναπτύσσεται από κοινού και θα φροντίσουμε για μια καλύτερη ΕΕ» είπε ο Σολτς.

Με αφορμή και τη διαχείριση της κρίσης που προκάλεσε η πανδημία κορωνοϊού, τόνισε τις μεγάλες προσπάθειες για να αντιμετωπίσουμε από κοινού την κρίση στην Ευρώπη. «Θέλω μια ισχυρή και κυρίαρχη Ευρώπη σε έναν κόσμο που δεν γίνεται πιο απλός» τόνισε ο Σολτς. Ερωτηθείς για τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 2, την αποπεράτωση του οποίου είχε υποστηρίξει, σημείωσε ότι είναι σημαντικό να γίνουν σεβαστές από τη Ρωσία οι εγγυήσεις που δόθηκαν στην Ουκρανία και συνδέονται με τη λειτουργία του αγωγού.

Οι δύο πρώτες τρανς βουλευτές στην Μπούντεσταγκ
Από τις τάξεις των Πρασίνων προέρχονται οι δύο πρώτες τρανς γυναίκες οι οποίες θα είναι μέλη της Μπούντεσταγκ μετά τις προχθεσινές εκλογές. «Είναι μια ιστορική νίκη για τους Πράσινους, καθώς και για το κίνημα χειραφέτησης των τρανς και για ολόκληρη την κοινότητα των queer», δήλωσε η 44χρονη Τέσα Γκάνσενερ, που είναι μέλος του βαυαρικού Κοινοβουλίου από το 2013. «Δεν μπορώ να το πιστέψω», έγραψε από την πλευρά της στο Instagram η 27χρονη Νίκε Σλάβικ. Υπενθυμίζεται πως η ομοφυλοφιλία νομιμοποιήθηκε στη Γερμανία το 1969 και οι γάμοι μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου το 2017. Πέρυσι, ωστόσο, οι επιθέσεις μίσους εναντίον ανθρώπων της συγκεκριμένης κοινότητας ήταν αυξημένες κατά 36%, αποτυπώνοντας μια άνοδο της ομοφοβίας σε τμήματα της γερμανικής κοινωνίας.