Οι τρεις γυναίκες του Ζορζίνιο

Την Ιταλία την πήρε από το χέρι σε όλο το τουρνουά ο Ζορζίνιο. «Εχει πόδια από χρυσάφι και μυαλό ψυχρού δολοφόνου» έγραψε η «Gazzetta Dello Sport» για τον ποδοσφαιριστή που υπέγραψε την πρόκριση της Σκουάντρα Ατζούρα στον τελικό στέλνοντας την μπάλα στα δίχτυα στο κρίσιμο πέναλτι που προκάλεσε τον αποκλεισμό της Ισπανίας. Ο γεννημένος στη Βραζιλία, αλλά μεγαλωμένος σε ένα μοναστήρι (!) στη Βερόνα παίκτης της Τσέλσι, που είναι ένας από τους καλύτερους μεσαίους στην Ευρώπη, πρέπει να έκανε τον Φραντσέσκο Τότι να πεθάνει από τη ζήλεια του το βράδυ της Τρίτης. Το πέναλτι που εκτέλεσε ξεπέρασε σε φινέτσα το α λα Πανένκα πέναλτι που είχε εκτελέσει ο Τότι στον ημιτελικό του Euro του 2000 ξεγελώντας τότε τον μεγάλο Φαν ντε Σάαρ κι αποκλείοντας την Ολλανδία στην Αρένα του Αμστερνταμ.

Η μαμά

Αν πίσω από ένα μεγάλο άνδρα υπάρχει μια μεγάλη γυναίκα, πίσω από τον Ζορζίνιο υπάρχουν τρεις! Η πρώτη είναι η Ναταλία, μητέρα των δύο πρώτων παιδιών του, Ναπολιτάνα και για ένα διάστημα και μάνατζέρ του. Χώρισε μαζί της μετά από δημοσιεύματα αγγλικών εφημερίδων, που τον ήθελαν να έχει μια σχέση με μια μεταφράστρια της Τσέλσι – όπως και να ‘χει μετά τη Ναταλία δεσμεύτηκε επισήμως με την Κάθριν Χάρντινγκ, πρώην σύντροφο του ηθοποιού Τζουντ Λο και μητέρα του τρίτου παιδιού του. Το ωραίο είναι ότι ο Ζορζίνιο τα ‘χει καταφέρει έτσι ώστε οι σχέσεις της Κάθριν με τη Ναταλία να είναι εξαιρετικές: στο Γουέμπεϊ την Τρίτη οι δυο κάθονταν σχεδόν δίπλα δίπλα! Φυσικά στη ζωή του Ζορζίνιο υπάρχει και μια άλλη γυναίκα – ίσως καθοριστικότερη: η μαμά του. Η κυρία Μαρία Τερέζα το 1991, όταν έμεινε έγκυος, υποσχέθηκε στον εαυτό της, ότι αν το παιδί ήταν αγόρι θα έκανε τα πάντα για να του μεταδώσει το πάθος της για το ποδόσφαιρο: έπαιζε και η ίδια.

Μοναστήρι

Οταν η μαμά πήρε διαζύγιο, με πολύ λίγα χρήματα στην τσέπη και τρεις βαλίτσες, πήρε τον Ζορζίνιο και τον αδερφό του κι έφυγαν από τη Βραζιλία για να καταλήξουν στη Βερόνα – πόλη των παππούδων. Η μαμά, ως μετανάστρια, βρήκε καταφύγιο σε ένα μοναστήρι. «Ημασταν έξι σε ένα δωμάτιο, μείναμε εκεί για ενάμιση χρόνο και οι μοναχοί μας πρόσεχαν» έχει πει ο παίκτης σε μια συνέντευξή του. Ηθελε να αφήσει τα πάντα και να γυρίσει στη Βραζιλία στον πατέρα του, αλλά η μητέρα του τον απείλησε ότι αν φύγει, θα πρέπει να την ξεχάσει. Ο μικρός έμαθε ποδόσφαιρο, όπως αυτή ήθελε. Και νομίζω καταλάβατε πως ένας τύπος που έχει περάσει όλα αυτά κι έχει κάνει φίλες τις δυο μητέρες των τριών παιδιών του, δεν θα μπορούσε παρά να χτυπήσει το τελευταίο και κρίσιμο πέναλτι όπως το χτύπησε! Τα παιδιά του Λουίς Ενρίκε, τα παιδιά των ακαδημιών και των ισπανών δασκάλων, που ανέλαβαν την ανάλογη ευθύνη (τον Ολμο, τον Μοράτα κ.λπ.), ο Ζορζίνιο ούτε που τα έβλεπε…

Μέλλον

Από την άλλη, αν όλοι καταλάβαμε κάτι στον πρώτο ημιτελικό του Euro 2020 είναι ότι το μέλλον ανήκει στους Ισπανούς. Μπορεί να είχαν πρόβλημα στο τελείωμα των φάσεων, μπορεί να μην έχουν έναν Ντοναρούμα στην εστία, μπορεί η σκέψη του Ενρίκε να αντιγράψει τον Πεπ Γκουαρντιόλα (ή μήπως τον Ντελ Μπόσκε;) και να παίξει χωρίς φορ να μην αποδείχτηκε η καλύτερη ιδέα, αλλά οι Σπανιόλοι έδειξαν ότι έχουν πάλι μερικά από τα μεγαλύτερα ταλέντα που κυκλοφορούν στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Ο Πέδρι μοιάζει βετεράνος στα 19 του. Ο Ολμο, με τη φάτσα γερμανού πιτσιρικά που αναστατώνει ελληνικό κάμπινγκ, είναι ένας διαβολάκος με την μπάλα στα πόδια. Ο Φεράν Τόρες την επόμενη φορά που θα βρει τον Ντι Λορέντσο θα τον τρελάνει στις ντρίπλες. Ο χρόνος δουλεύει για αυτούς.

Σώθηκαν

Και οι Ιταλοί; Οι Ιταλοί σώθηκαν γιατί θυμήθηκαν ότι είναι Ιταλοί και ότι τους Ισπανούς τους κερδίζουν, όταν τους κερδίζουν, δείχνοντας υπομονή και ανθεκτικότητα. Βρήκαν με τον Κιέζα ένα γκολ κόντρα στη ροή του ματς (όπως έκαναν με τον Βιάλι το 1988, τον Μπάτζιο το 1994, τον Κελίνι το 2016 κ.λπ.), δεν κατάφεραν να το κρατήσουν (γιατί στην άμυνα δεν έχουν τον Νέστα και τον Καναβάρο, αλλά τον 35χρονο Μπονούτσι και τον 36χρονο Κελίνι) και πήραν την πρόκριση γιατί ο Ντοναρούμα ξέρει τον Μοράτα που είναι ο μόνος Ισπανός που αγωνίζεται στο Καμπιονάτο κι ο τερματοφύλακας της Μίλαν έχει σκανάρει τις εκτελέσεις πέναλτι που επιχειρεί. Εχω μεγάλη περιέργεια για το τι θα κάνουν στον τελικό. Κόντρα στην Ισπανία ήταν αδύνατο να κρατήσουν την μπάλα. Αλλά η ερώτηση είναι αν αυτή η νίκη τους θα τους θυμίσει τον παλιό γνωστό κυνισμό τους. Που τους έχει δώσει νίκες αξέχαστες, αλλά τους έχει στοιχίσει και τρόπαια προκαλώντας δάκρυα και κλάματα μετά από παρατάσεις και χαμένα πέναλτι…

Ιντερνετ

Στο μεταξύ ενώ η Ευρώπη περιμένει τον επόμενο πρωταθλητή που θα διαδεχτεί τους Πορτογάλους και θα σηκώσει το τρόπαιο, στην Ελλάδα ζούμε την ωραία δική μας επικαιρότητα που αφορά πράγματα πιο ιδιαίτερα: για τους Ευρωπαίους θα έλεγα ότι τα δικά μας είναι στα όρια του ακατανόητου. Χθες π.χ. έγινε στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής η περίφημη συνάντηση για το ποδόσφαιρο που ζήτησε ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης. Ωραιότερη στιγμή της; Νομίζω αυτή που ο πρόεδρος της Επιτροπής Βασίλης Διγαλάκης διαπίστωσε ότι δεν είναι παρών ο πρόεδρος της ομοσπονδίας Θοδωρής Ζαγοράκης, ο οποίος δεν μπορούσε και να συνδεθεί μέσω Skype, γιατί όπως είπε ο εκπρόσωπός του και αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας κ. Αντωνίου «το Ιντερνετ στην ΕΠΟ δεν πιάνει καλά»! Τελικά το «Ιντερνετ έπιασε» μετά τις 4 το απόγευμα και ο Ζαγόρ συνδέθηκε στις 4.07 ακριβώς. Ολα αυτά θα μπορούσαν να είναι κι ένα ωραίο σποτ εταιρείας κινητής τηλεφωνίας από αυτά που διαφημίζουν το 5G π.χ. Θα έπρεπε να το γυρίσουν διότι δεν βλέπω να μένει τίποτα από όλα αυτά και μακάρι να κάνω λάθος. Οση όρεξη έχει η ΕΠΟ να εναρμονίσει το καταστατικό της με όσα η ολιστική μελέτη προβλέπει, άλλη τόση έχει κι ο Ζαγοράκης να συζητά για το ποδόσφαιρο με την κυβέρνηση.

Κάτι

Η οποία αντί να χάνει χρόνο με όλα αυτά θα έπρεπε απλά να προβληματιστεί για κάτι απλό: τι θα κάνει αν τη μελέτη την πετάξουν στο καλάθι των αχρήστων, όπως όλοι λένε στο Γουδί ότι θα συμβεί. Τουλάχιστον έμαθε πως δεν μπορεί να κάνει τηλεδιάσκεψη: στον υπέροχο κόσμο της ΕΠΟ «δεν πιάνει το Ιντερνετ». Κοτζάμ σύσκεψη έγινε για να μάθουμε κάτι…