Στα όρια ποιητικού και πολιτικού

«Το μυστήριο είναι που με γοητεύει. Η απόκρυψη. Το γεγονός ότι δεν ξέρεις πότε το πολιτικό κρύβεται στο ποιητικό και πότε συμβαίνει το αντίστροφο. Κι όλα αυτά σε ένα κείμενο ημιτελές. Σε ένα κείμενο συναρπαστικό που θα μπορούσε να έχει χαρακτηριστεί ως ένα πρώιμο ντοκιμαντέρ». Με αυτά τα λόγια – κι ενώ ετοιμάζεται για την τελευταία γενική πρόβα – ο σκηνοθέτης Σπύρος Βραχωρίτης επιχειρεί να μας μεταφέρει τον λόγο που «Η γυναίκα της Ζάκυθος» του Διονύσιου Σολωμού έχει καταστεί για εκείνον εμμονή. Και για ποιο λόγο επιστρέφει σε εκείνην – κι αφού έχει ήδη προχωρήσει σε δύο θεατρικές εκδοχές της, το 1985 και το 2017 -, αυτή τη φορά σε μια ιδιαίτερη μορφή περφόρμανς που συνδυάζει τη ζωντανή παρουσία ηθοποιών (των Χριστιάνας Καραμανίδου και Ευάγγελου Χρήστου) με ένα βίντεο που φέρει την υπογραφή του εικαστικού Μάκη Φάρου.

Μια συνάντηση του λόγου του Σολωμού με τον 21ο αιώνα, με την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση. Της «Γυναίκας της Ζάκυθος» με το «Hypercalypsis» του Ούγκο Φόσκολο στην ελληνική του απόδοση από τον Ανδρέα Μπελεζίνη. Των χώρων που περιβάλλουν το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Κήπος, άξονας μεταξύ του αγάλματος του Ελευθέριου Βενιζέλου και του μνημείου Ιωνος Δραγούμη) με το αίθριό του. Και του φιλότεχνου κοινού με το εικαστικό πρόγραμμα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών που διευθύνει η Αννα Καφέτση, καθώς «Το φάντασμα της ελευθερίας» του Σπύρου Βραχωρίτη αποτελεί τον προάγγελο της έκθεσης «Marginalia» που θα ακολουθήσει στον Κήπο, από τις 22 Ιουλίου.

«Πρόκειται επί της ουσίας για μια ιδέα της Αννας Καφέτση, την οποία είδα ως πρόκληση. Ως μια διαφορετική εκδοχή με πολύ λεπτές διαφορές εκείνης που ανέβηκε πριν από τρία χρόνια από τον Μάνο Καρατζογιάννη στο θέατρο Σταθμός και στην οποία ήμουν υποχρεωμένος να βρίσκομαι στη σκηνή. Βασική διαφοροποίηση αποτελεί το βίντεο που θα έρχεται σε αντίστιξη με τους ηθοποιούς», δίνει ο σκηνοθέτης το στίγμα των όσων θα συμβούν το βράδυ της Πέμπτης, για μία και μόνη βραδιά, στο αίθριο του Μεγάρου και τη σύνδεσή τους με τις παλαιότερες προσεγγίσεις του στο κείμενο του εθνικού μας ποιητή, που θα οδηγήσει, όπως λέει χαριτολογώντας, στο επόμενο βήμα, που θα είναι «Ο άνδρας της Ζάκυθος». «Δεν θα είναι μια κατασταλαγμένη πολιτική ανάγνωση, αλλά θα έχει μια έμμεση αναφορά στην πολιτική κυρίως μέσω του βίντεο» συνεχίζει ο σκηνοθέτης που συνεργάστηκε με το Ελεύθερο Θέατρο και πρωτοπόρησε στη θεατρική αποκέντρωση με τη Θεατρική Λέσχη Βόλου, τονίζοντας σε κάθε ευκαιρία πως όσα αναφέρει είναι οι προθέσεις του που ευελπιστεί να υλοποιηθούν στην περφόρμανς της Πέμπτης.

Η ΓΛΩΣΣΑ. «Η γλώσσα του Σολωμού είναι εκθαμβωτική. Είναι μια γλώσσα που δεν μπορώ να χαρακτηρίσω, όταν ακούγεται για να γίνει σαφής πρέπει να μπει στο σύστημα των ευρύτερων αναφορών. Οταν διαβάζεται, είναι πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητή. Συνήθως οι αναγνώστες αφήνουν το κείμενο στη μέση. Πρέπει να το ακούσει κάποιος ή να το διαβάζει δυνατά για να το κατανοήσει», συνεχίζει διευκρινίζοντας ότι δεν έχει προχωρήσει σε μια θεατρική διασκευή, αλλά σε μια μεταγραφή των καθαρών κεφαλαίων του έργου, εκείνων που διατηρούν τη δική τους αρχιτεκτονική και εστιάζουν στη συνάντηση της Γυναίκας της Ζάκυθος με τις Μεσολογγίτισσες.

Κι όσο για τον τίτλο που «παραπλανά» όποιον τον διαβάσει και κυρίως τους σινεφίλ, καθώς ταυτίζεται με μία από τις εμβληματικότερες ταινίες του πατέρα τού σουρεαλιστικού κινηματογράφου Λουίς Μπουνιουέλ; «Είναι ένα κλείσιμο του ματιού στην κλασική αυτή ταινία, ενώ ένα ανάλογο κλείσιμο ματιού γίνεται και προς την όπερα. Δεν μπόρεσα να το αποφύγω, δεδομένης της σύνδεσης του Μεγάρου με το συγκεκριμένο μουσικό είδος».

INFO

Η περφόρμανς «Το φάντασμα της ελευθερίας» του Σπύρου Βραχωρίτη θα παρουσιαστεί για μία βραδιά, την Πέμπτη στις 21.00, στο Αίθριο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό (με δελτία προτεραιότητας)