Το νησί ετοιμάζεται για τη μεγάλη γιορτή

Το γκολ του πιτσιρικά Ουκρανού Ντόβμπικ, στο τελευταίο λεπτό της παράτασης του ματς της ομάδας του Αντρέι Σεφτσένκο με τη Σουηδία, δεν θα μπορούσε να λείπει από το Euro. Στο εφετινό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα είναι σαν να παρακολουθούμε σε περίληψη όλα τα Euro που έχουν προηγηθεί! Είδαμε θεαματικούς αποκλεισμούς μεγάλων ομάδων, σόου επιθετικών, μεταμορφώσεις ομάδων εντός του τουρνουά, ομάδες με άμυνες που δεν δέχονται γκολ, ομάδες με επιθέσεις που πετάνε φωτιές και γκάφες τερματοφυλάκων απίστευτες. Θα έπρεπε να δούμε κι ένα γκολ στο φινάλε ενός ματς – ένα από αυτά που ονομάζαμε κάποτε «χρυσά»: έχουν πετύχει τέτοια κρίνοντας παιχνίδια ο Μπίρχοφ κι ο Τρεζεγκέ, αν κι εμείς θυμόμαστε πάντα τον Δέλλα. Ωστόσο το ωραίο στη διοργάνωση είναι ότι βλέπουμε και πράγματα που δεν έχουμε ξαναδεί: την προέλαση των Αγγλων π.χ.

Πέρασαν

Είναι η πρώτη φορά που οι Αγγλοι πέρασαν το μάθημα των Γερμανικών κι αυτό δεν είναι τυχαίο: η ομάδα του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ αποτελείται από καλούς μαθητές. Η Αγγλία χρόνια τώρα έχει σταματήσει να παίζει βρετανικό ποδόσφαιρο. Σε αυτό το Euro, και μολονότι είναι κάτι σαν διοργανώτρια χώρα αφού αγωνίζεται συνεχώς στο Γουέμπλεϊ που θα φιλοξενήσει και τα ημιτελικά και τα τελικά, η Αγγλία μοιάζει ανεπηρέαστη από τη γενικότερα σάχλα που παραδοσιακά την περιβάλει και που αν σας έχει λείψει σαν συνιστώ να (ξανα)δείτε την υπέροχη ταινία «Μάικ Μπάσετ, ο άγγλος μάνατζερ». Αυτή η Εθνική Αγγλίας, όχι μόνο δεν είναι βρετανική, αλλά μοιάζει και να παίζει ποδόσφαιρο σαν να είναι ομάδα που παίρνει μέρος σε πρωτάθλημα, που μάλιστα δεν είναι η Πρέμιερ Λιγκ. Παίζει καλή άμυνα, είναι πάντα προετοιμασμένη να ακυρώσει τα ατού του αντιπάλου, έχει υπομονή. Και κυρίως έχει έναν προπονητή που δεν δίνει ούτε μια στερλίνα (τσακιστή…) για όσα τον συμβουλεύουν.

Υποδείξεις

Μέσα σε όλα τα βασανιστικά προβλήματα που είχαν οι Αγγλοι τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια απέκτησαν και ένα άλλο: τα σχόλια και τις υποδείξεις παλιών ποδοσφαιριστών που κάνουν καριέρες στις τηλεοράσεις παριστάνοντας τις Κασσάνδρες ή τους κατ’ επάγγελμα επικριτές. Τύποι όπως ο Γκάρι Λίλεκερ, ο Φιλ Νέβιλ, ο Τζον Μπαρνς και άλλοι πολλοί δεν κάνουν άλλο από το να συμβουλεύουν τους ομοσπονδιακούς σε απευθείας μετάδοση να κάνουν επιλογές που κατά τη γνώμη τους θα οδηγήσουν τη χώρα στην επιτυχία. Προπονητές χωρίς μεγάλες αντοχές, όπως ο Μακ Κλάουντ ή ο γέρο Χόγκσον, φρόντιζαν όσο καιρό ήταν στην Εθνική να έχουν μαζί τους τουλάχιστον τους σχολιαστές: ο Τύπος είναι έτσι κι αλλιώς βιτριολικός. Ο Σάουθγκεϊτ, έχοντας υπάρξει συμπαίκτης πολλών διαμορφωτών της βρετανικής κοινής γνώμης, κάνει του κεφαλιού του χωρίς να επηρεάζεται: κι όπως αποδεικνύεται καλά κάνει.

Σόου

Πριν αρχίσει το ματς με τους Γερμανούς οι σοφοί των τηλεοπτικών εκπομπών (που πληρώνονται για να δημιουργούν ενδιαφέρον για τις μεταδόσεις και τα τηλεοπτικά σόου κι όχι για να βοηθάνε την Εθνική Αγγλίας) υποστήριζαν ότι η επιλογή των τριών αμυντικών στα μετόπισθεν είναι αυτοκτονική, ότι η χρησιμοποίηση του Γκρίλις από την αρχή είναι επιβεβλημένη και απαραίτητη, ότι ο Χάρι Κέιν πρέπει να καθίσει στον πάγκο. Ο Σάουθγκεϊτ δεν άκουσε τίποτα από όλα αυτά κι έκανε το δικό του. Οι τρεις κεντρικοί αμυντικοί απονεύρωσαν την επίθεση της Γερμανίας. Ο «I wanna be Beckham» Γκρίλις μπήκε στο ματς μόνο όταν ο Κίμιχ κουράστηκε. Και ο Χάρι Κέιν δεν βγήκε ποτέ κι ας φώναζαν στις τηλεοράσεις ότι δεν πρέπει να ξεκινήσει βασικός οι διάφοροι Νέβιλ. Οι σχολιαστές των αγγλικών καναλιών μπορούν να μιλάνε για την Εθνική Αγγλίας περιμένοντας πάντα την καταστροφή της. Ο Σάουθγκεϊτ έχει μια δική του ομάδα που πρέπει να κατακτήσει το τρόπαιο. Και δεν ακούει κανένα.

Γιόγκι

Η ήττα των Γερμανών στο Γουέμπλεϊ ήταν το τελευταίο ματς στην Εθνική του απίθανου τύπου που υπήρξε για 15 χρόνια προπονητής της Νασιοναλμάνσταφ και λέγεται Γιοακίμ Λεβ – για τους φίλους του «Γιόγκι». Ο Γιόγκι, αφού έξυσε πάλι τη μύτη του σε παγκόσμια μετάδοση, έπαιξε τα ρέστα του κόντρα στην Αγγλία δείχνοντας εμπιστοσύνη μέχρι τέλους στα μεγάλα δικά του παιδιά: στηρίχτηκε και σε αυτό το τουρνουά στον Νόιερ, τον Χούμελς, τον Κρος και κυρίως στον Μίλερ, τον οποίο κράτησε στο γήπεδο στο τελευταίο του ματς μέχρι τέλους, μολονότι δεν έκανε απολύτως τίποτα! Ο Λεβ προτίμησε να αλλάξει τον Τίμο Βέρνερ, που είχε ανησυχήσει τους Αγγλους σε δυο περιπτώσεις στο πρώτο ημίχρονο παρά να βγάλει από το γήπεδο το δικό του παιδί. Αν ο Μίλερ ισοφάριζε στο 80′ θα ήμασταν μπροστά σε μια ιστορία πραγματικής ανδρικής φιλίας: θα μιλούσαμε για το πώς η στήριξη ενός προπονητή σε έναν παίκτη αόρατο στο ματς, αλλά πάντα πρωταθλητή στην καρδιά του, του έδωσε ένα γκολ σημαντικότατο – ίσως αποδεικνυόταν και γκολ πρόκρισης. Αλλά το ποδόσφαιρο δεν είναι σινεμά και η Εθνική Γερμανίας δεν είναι η Καζαμπλάνκα. Ο εκτός παιχνιδιού Μίλερ αστόχησε, η Γερμανία έφυγε και ο ίδιος θα φύγει από την Εθνική μαζί με τον προπονητή του. Αλλά κανείς δεν μπορεί να πει ότι αυτό θα είναι «η αρχή μιας αληθινής φιλίας». Ο Λεβ θα βλέπει για χρόνια τη χαμένη ευκαιρία του αρχηγού του και θα τρώει τα νύχια του. (Αν δεν κάνει τίποτα χειρότερο…).

Αποχώρηση

Μιλώντας για αποχωρήσεις κάτι μου λέει πως από την ΕΠΟ μεθοδεύεται η αποχώρηση του αρχιδιαιτητή Μαρκ Κλάτενμπεργκ. Ο Αγγλος δεν ήταν παρών στην τελευταία γενική συνέλευση κι όταν επισημάνθηκε η απουσία του ο πρόεδρος Θοδωρής Ζαγοράκης τη χαρακτήρισε σημαντική και απολογήθηκε για αυτήν. Ο γενικός διευθυντής της ομοσπονδίας (ή ίσως ορθότερα «Γενικός Δερβέναγας»;) Ιάκωβος Φιλιππούσης υποστήριξε πως ο Αγγλος ειδοποιήθηκε, αλλά είχε δουλειές και δεν κατάφερε να τιμήσει με την παρουσία του τη γενική συνέλευση στην ατζέντα της οποίας υπήρχαν και θέματα διαιτησίας. Αλλά από κάποια πολλά που έφτασαν στα αφτιά μου ίσως δεν είναι έτσι ακριβώς.

Ερωτήσεις

Ειδοποιήθηκε ο Κλάτενμπεργκ; Πώς και πότε; Απάντησε ότι θα λείπει; Με ποιον τρόπο; Μήπως έχει στείλει επιστολή στην οποία εκφράζει παράπονα για τη μη κλήση του; Μήπως στην επιστολή αυτή (στο mail για την ακρίβεια…) αναφέρει πως αν είχε ειδοποιηθεί θα φρόντιζε να δώσει το παρών, έστω μέσω Skype; Mήπως επισημαίνει πως αν τον είχαν ειδοποιήσει θα έστελνε τουλάχιστον τους ξένους συνεργάτες του στην ΚΕΔ να τον εκπροσωπήσουν; Μήπως τελικά δεν τον κάλεσαν για να θυμώσει μπας και πει «παραιτούμαι»; Και μήπως μια τέτοια εξέλιξη θα τη φόρτωναν στον Ζαγοράκη και θα έβαζαν στη θέση του έναν Ελληνα; Δεν ξέρω. Απλές ερωτήσεις κάνω καλοκαιριάτικα..