{T16}H Αγγλία ξορκίζει τους εφιάλτες τη{T16}ς

Η εικόνα της Αγγλίας απέναντι στη Γερμανία και η γενικότερη νοοτροπία με την οποία μπαίνει στα παιχνίδια είναι το μεγάλο όπλο των Βρετανών έως τώρα στο Euro. Ενα όπλο που τους φέρνει στα προημιτελικά χωρίς ήττα και χωρίς να έχουν δεχτεί γκολ.

Ο Πίκφορντ δεν έχει δει την εστία του να παραβιάζεται, η αμυντική λειτουργία κρατάει μακριά τον αντίπαλο από τις πολλές τελικές και μόνο από λάθη, όπως αυτό που έγινε στο τετ α τετ με τον Μίλερ, μπορεί να προκύψει πρόβλημα για τους Αγγλους.

Τουλάχιστον έως τώρα. Το συναπάντημα με την Ουκρανία τούς φέρνει σε ρόλο φαβορί για να βρεθούν στα ημιτελικά και το «it’s coming home» ακούγεται ολοένα και περισσότερο απ’ τους φιλάθλους τους.

Ο Σάουθγκεϊτ έχει κάνει επιλογές που πριν από τους αγώνες μοιάζουν να μην έχουν ποδοσφαιρική λογική. Αλλά ύστερα απ’ αυτούς όλοι τον παραδέχονται, με πρώτους τους ποδοσφαιριστές του.

Ο προπονητής της Αγγλίας κάτι παραπάνω θα ξέρει απ’ ό,τι οι απανταχού προπονητές. Και σίγουρα κάτι παραπάνω θα βλέπει. Οταν αντικρίζουμε μια ενδεκάδα, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι έχει αντικρίσει ο προπονητής στην προπόνηση επί καθημερινής βάσης. Και αν εκείνος βλέπει τους παίκτες τής – υποτιθέμενης – δεύτερης γραμμής του ρόστερ να τα δίνουν όλα στο προπονητικό κέντρο, το ίδιο περιμένει να κάνουν και στους αγώνες. Και το κάνουν.

Ο Στέρλινγκ εξελίσσεται σε ηγέτη στη μεσοεπιθετική γραμμή, ο Μαγκουάιρ δείχνει πως είναι top class αμυντικός, ο Πίκφορντ είναι ο πιο σταθερός τερματοφύλακας του τουρνουά και δεν έχει δεχτεί γκολ, ο Γκρίλις μπήκε σαν αλλαγή και έκανε τη διαφορά, ο Κέιν… ξεμπούκωσε. Και η Αγγλία όχι μόνο φιλοδοξεί, αλλά δικαιούται κιόλας να νιώθει πως μπορεί να φτάσει μέχρι την κορυφή της Ευρώπης και να διώξει από πάνω της όλους τους εφιάλτες που την κυνηγούν εδώ και πολλά χρόνια.