«Δεν είναι αυτός ο πραγματικός Halston»

Ολα τα χρόνια, έχω δει πολλές παραγωγές για τον θείο μου. Οι περισσότερες πουλούσαν μέσα από την υπερβολή στοιχείων από την προσωπική του ζωή και μυθεύματα που δικαιολογούνταν με ένα νομικό disclaimer στους τίτλους τέλους, που κανένας δεν προλαβαίνει ποτέ να δει. Ετσι και τώρα. Θα μπορούσε όμως να προβάλλεται το έργο του και όχι η κρεβατοκάμαρά του. Απογοητεύτηκα πολύ που οι παραγωγοί της σειράς «Halston» του Netflix βασίστηκαν αποκλειστικά σε συγκεκριμένο βιβλίο που κατά τη γνώμη μου ίσως είναι η πιο «ροζ» και ελλιπής σε τεκμήρια «βιογραφία» του Halston. Και ήταν διπλά απογοητευτικό για μένα, καθώς η σειρά βγήκε μετά την πολύ καλή ταινία «Halston» του υποψήφιου παλαιότερα για Οσκαρ δημιουργού Frederic Tcheng, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2019 (και εξακολουθεί να είναι διαθέσιμο στο Amazon Prime) και το οποίο, σε αντίθεση με τη σειρά του Netflix, δημιουργήθηκε σε στενή συνεργασία με την οικογένεια του Halston και με αρκετούς από τους πρώην συνεργάτες και φίλους του.

Ωστόσο, θέλησα να δω τη σειρά με ανοιχτό μυαλό, πριν σχολιάσω. Από την εναρκτήρια σκηνή, οι χειρότεροι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν. Οταν εμφανίζεται ο Ρόι Χάλστον Φρόγουικ ως παιδί, να μαζεύει φτερά σε έναν αχυρώνα, πιθανώς για να φτιάξει ένα καπέλο για τη μητέρα του. Εκτός οθόνης ακούγεται ο καβγάς μεταξύ της μητέρας και του πατέρα του (των αγαπημένων μου παππούδων) με αποκορύφωμα ένα «χαστούκι» του παππού προς τη γιαγιά μου. Αδιανόητο ψέμα για εμάς που είμαστε ακόμα εν ζωή, οδυνηρή προσβολή για όσους από εμάς ζήσαμε τον Χάλστον και τους παππούδες μου, οι οποίοι ήταν απλά οι πιο ευγενικοί άνθρωποι από τις Μεσοδυτικές Πολιτείες που έζησαν μαζί μέχρι που πέθανε ο παππούς μου στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Η μόνη αλήθεια μέσα σε όλο αυτό ήταν ότι ο Χάλστον όντως έφτιαχνε καπέλα για τη γιαγιά μου όταν ήταν παιδί και τη φρόντισε μέχρι τον θάνατό της.

Ενώ η σειρά άγγιξε μερικά από τα σημαντικότερα σημεία της ζωής και του έργου του Halston, πολλά είναι κατασκευασμένα. Νομίζω ότι ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ κατάφερε να συλλάβει τη φωνή και κάποιες από τις μανιέρες του Χάλστον. Επίσης τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν ως επί το πλείστον ρεαλιστικά. Αλλά η σειρά δυστυχώς παρουσιάζει μερικά μόνο στιγμιότυπα από τη ζωή του Χάλστον κι αυτά με μια καρικατουρίστικη, δισδιάστατη υπερβολή, καθώς τον απεικονίζει συνέχεια αχαλίνωτο, υστερικό και καθόλου ανθρώπινο. Ηταν ένας άνθρωπος περίπλοκος, χαρισματικός, γενναιόδωρος και συναισθηματικός. Ο θεατής επίσης δεν καταλαβαίνει διόλου τον αντίκτυπο που είχε ο Χάλστον στην αμερικανική μόδα. Πόσο μοναδική ήταν η συνδρομή του στην τέχνη. Δεν αποκτά εικόνα ούτε για τον χαρακτήρα του, ούτε για την ιδιοφυΐα της δημιουργίας του, ούτε καταλαβαίνει πώς και τι ακριβώς συνέβη που οδήγησε την αυτοκρατορία της μόδας του στο τέλος της. Και δεν ήταν η κοκαΐνη (που έκανε όλη η Νέα Υόρκη στα πρώιμα 80s). Η κοκαΐνη ήταν ένα σύμπτωμα του επαγγελματικού αδιεξόδου όπου είχε βρεθεί λόγω των διαφόρων Gordon Gecko της Wall Street που τον αφομοίωσαν.

Ο Χάλστον σε όλη του τη ζωή είχε στενούς δεσμούς με την οικογένειά του μέχρι τέλους. Στη σειρά, η οικογένεια είναι άφαντη! Ο πατέρας μου, ο μεγαλύτερος αδελφός του, βρισκόταν πάντα κοντά του και εμείς τον βλέπαμε πολύ συχνά, ακόμα κι όταν ζούσαμε εκτός ΗΠΑ. Μας αγαπούσε και τον αγαπούσαμε, γιορτάζαμε μαζί, όπως κάθε φυσιολογική οικογένεια.

Μία από τις πρώτες αναμνήσεις μου όταν ήμουν πέντε ετών, το 1961, ήταν όταν ο Χάλστον και ο σύντροφός του μας επισκέφθηκαν για τα Χριστούγεννα στο Μόντρεαλ όπου ο πατέρας μου ήταν διπλωμάτης. Δεν θυμάμαι ποτέ να μην είχαμε αποδεχτεί το γεγονός ότι ήταν γκέι. Αργότερα, η αδελφή μου δούλευε για τον Χάλστον και ζούσε μαζί του στη Νέα Υόρκη. Εγινε η κόρη που δεν είχε και της άφησε κληρονομιά όλα του τα σχέδια, που τώρα διαχειρίζεται ως Αρχείο Halston. Στο τέλος της ζωής του, γνωρίζοντας ότι πέθαινε, ο Χάλστον μετακόμισε κοντά μας στην Καλιφόρνια. Ημασταν όλοι εκεί για να τον στηρίξουμε κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών του, στο Σαν Φρανσίσκο. Ηθελε να είμαστε μαζί. Η σειρά του Netflix όμως, σε κάνει να πιστεύεις ότι ήταν ένα αξιολύπητο, μοναχικό και παράλογο άτομο, που πέθανε μόνο…

ΤΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΤΟΥ HALSTON. Η σειρά επίσης δεν δίνει σημασία στον ρόλο που είχαν στη δουλειά του τα μοντέλα του, εκτός από την Ελσα Περέτι. Σε κάποιο σημείο λέγεται ότι ο Halston ήταν ο πρώτος που έφερε τα μαύρα μοντέλα στο προσκήνιο στην πασαρέλα του. Ομως καμία μαύρη γυναίκα δεν παρουσιάζεται με φωνή, ούτε κάποια άλλα από τα μοντέλα του τα οποία δεν ήταν απλώς κούκλες, ήταν φίλες του και ευρύτερη οικογένειά του. Οπως οι Κάρεν Μπγιόρνσον, Αλβα Τσιν και Νάνσι Νορθ. Στο Netflix, ο Halston εμφανίζεται να μη σχεδιάζει ο ίδιος. Ωστόσο μέρος του προβλήματος στην επιχείρησή του ήταν ακριβώς το αντίθετο, ότι επέμενε να σχεδιάζει ο ίδιος σχεδόν τα πάντα. Ετσι, ενώ κάποιες σκηνές στα πρώτα επεισόδια τον δείχνουν να μετατρέπει απλά κομμάτια υφάσματος σε υπέροχα φορέματα, δεν υπάρχει καμία ένδειξη για την πιο εξελιγμένη δουλειά του, όπως τα σύνθετα σχέδιά του που μοιάζουν με οριγκάμι και στα οποία αναφέρεται διεξοδικά το ντοκιμαντέρ του Tcheng.

Τέλος, ο στενός του φίλος Αντι Γουόρχολ γιατί απουσιάζει από τη σειρά; Εκτός από κάποια έργα που υπαινίσσονται Warhol χωρίς να τον θυμίζουν και τα οποία χρησιμοποιούνται ως φόντο στα σκηνικά, ο Αντι δεν αναφέρεται πουθενά. Ο Χάλστον ήταν στενός φίλος και υποστηρικτής του Γουόρχολ και ήταν συντετριμμένος όταν πέθανε ξαφνικά. Μπορώ να υποθέσω ότι μάλλον το Ιδρυμα Γουόρχολ φρόντισε η παραγωγή να μην τον συμπεριλάβει.