«Οι ρόλοι είναι άνθρωποι, όχι χάρτινοι ήρωες»

Πενήντα επεισόδια συμπληρώνει σήμερα η «Εξαψη», η αγαπημένη δραματική σειρά του Mega, και νέες αποκαλύψεις έρχονται στο φως. Κομμάτι τους είναι και η εμφάνιση ενός νέου χαρακτήρα, της Ζωής Πεφάνη. Η Λουκία Παπαδάκη μάς συστήνει τον guest ρόλο.

Ποιον ρόλο υποδύεστε στη σειρά;

Τη Ζωή Πεφάνη, μητέρα της Βίκυς και της Μαρίνας. Αυτή η γυναίκα είναι ουσιαστικά μια διεθνής ακτιβίστρια που συμμετέχει σε διεθνείς αποστολές σε χώρες με πείνα, εμφυλίους, τρομοκρατία. Εχει πολλές διασυνδέσεις με τη Διεθνή Αμνηστία, τα Ηνωμένα Εθνη. Είναι σε ένα υψηλό επίπεδο ακτιβισμού, και αυτό αναγκαστικά φέρνει πολλές απουσίες λόγω ταξιδιών και καθιστά τη σχέση με την οικογένειά της λίγο ιδιαίτερη. Είχε μια τεράστια αφοσίωση και πάθος να προσφέρει στον κόσμο, οπότε αναγκαστικά βρέθηκε στη θέση που βρίσκεται η πλειοψηφία των γυναικών στον πλανήτη να πρέπει να ζυγίσουν και να ισορροπήσουν πάρα πολλά πράγματα ταυτοχρόνως.

Πώς αντιμετωπίζετε τον ρόλο σας;

Οπως προσεγγίζω όλους μου τους ρόλους σε οποιοδήποτε μέσο. Ξεκινώντας από τα γεννητούρια τους. Γιατί για μένα αυτοί οι ρόλοι είναι ένας αληθινός άνθρωπος, δεν είναι χάρτινοι ήρωες. Οπότε καλούμαι να πάρω τη θέση τους. Να είμαι αυτή η γυναίκα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Και ξεκινάω από την αρχή: από πού προέρχεται, πού βρίσκεται και πού πηγαίνει. Και βεβαίως όλο το πλέγμα της εποχής της, της νεότερης ηλικίας της, τα στάδια που πέρασε, τις αρχές της, τις σχέσεις της με άλλους ανθρώπους, τις αξίες της. Αυτά για μένα είναι ζωτικότατης σημασίας.

Πώς είναι να μπαίνετε σε μια σειρά που έχει ήδη πάρει τον δρόμο της;

Πάντοτε συναρπαστικό. Αν και δεν μου έχει συμβεί πολλές φορές, όποτε συμβαίνει είναι πολύ περιπετειώδες. Χαίρομαι πάντοτε να βρίσκομαι με τους ανθρώπους της δουλειάς μας. Κι απολαμβάνω όλη αυτή τη διαδικασία, την πριν και τη μετά. Υπάρχουν σύνδεσμοι, δυνάμεις που λειτουργούν ερήμην μας πολλές φορές αυτό το μοίρασμα. Κάποιους ανθρώπους που δεν γνώριζα, είναι πολύ μεγάλη χαρά να τους γνωρίζω. Και ειδικά σε αυτή τη δουλειά στην ομάδα είναι όλοι εξαιρετικοί.

Μετά από τόσα χρόνια πείρας στην τηλεόραση, ποια σχέση έχετε αναπτύξει με το μέσο;

Την αγαπάω πάρα πολύ την τηλεόραση ως μέσο. Τη σέβομαι γιατί έχει τερατώδεις δυνάμεις, οι οποίες πολλές φορές πέφτουν σε λάθος χέρια. Είναι ένα εξαιρετικά ισχυρό μέσο, το οποίο όταν το διαχειριστείς για καλό, μπορεί πραγματικά να αλλάξει τον κόσμο. Ανέκαθεν ήταν έτσι. Πάντοτε προσπαθούσα όσο μπορούσα να κάνω καλή τηλεόραση ή να φέρω μια ιδέα, μια πεποίθηση, μια αξία, κάτι θετικό. Οσο περνούσαν τα χρόνια κι αποκτούσα την εμπειρία, να μπορώ να στραφώ στους νεότερους συναδέλφους και να τους πω «προσέξτε πόσο πολύτιμο εργαλείο έχετε στα χέρια σας. Μην το σπαταλήσετε και μην το χρησιμοποιήσετε άσχημα». Γιατί η τηλεόραση είναι ένα φοβερό μέσο επιρροής. Χτίζει μοντέλα, νοοτροπίες, τρόπους συμπεριφοράς, υπάρξεις. Γιατί όσα τεχνολογικά μέσα και να έχουμε, η τηλεόραση είναι στο σπίτι μας. Είμαστε σε επαφή μαζί της πάντοτε. Είναι αυτό το κουμπάκι που θα καθίσουμε στον καναπέ μας, θα χαλαρώσουμε και θα πούμε «για να χαζέψω τι έχει». Αυτό το «χαζέψω» έχει τεράστια δύναμη, ιδιαιτέρως γιατί δεν είμαστε σε συνείδηση όταν παρακολουθούμε τηλεόραση. Είναι η ώρα της ψυχικής χαλάρωσης και της πνευματικής.