Πώς ξεκίνησε το παιχνίδι των απειλών

Το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο πέρασε μια δύσκολη εβδομάδα, αφού δώδεκα από τους πλουσιότερους ευρωπαϊκούς συλλόγους το ταρακούνησαν. Η κλειστή ευρωπαϊκή λίγκα, το μεγάλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που από το 1998 αυτές οι ομάδες ονειρεύονται, έπαψε να είναι μια αόρατη απειλή που προκύπτει μέσω δημοσιευμάτων και διαρροών κάθε φορά που η UEFA διαπραγματεύεται με τις τηλεοπτικές πλατφόρμες την ανανέωση των συμβολαίων των διοργανώσεών της. Ο σκοπός μοιάζει να μην είναι πλέον κάποια παραπάνω χρήματα, αλλά η δημιουργία μιας διοργάνωσης για λίγους. Οι ομάδες που θέλουν να αποσχιστούν είναι η Ρεάλ και η Ατλέτικο Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα, η Μίλαν και η Ιντερ, η Γιουβέντους, η Μάντσεστερ Σίτι και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Τσέλσι και η Αρσεναλ, η Λίβερπουλ και η Τότεναμ. Το 1998 όταν όλα ξεκίνησαν δεν υπήρχαν η Σίτι και η Τότεναμ, αλλά η Πόρτο και ο Αγιαξ. Και φυσικά τότε υπήρχε γερμανική εκπροσώπηση: υπήρχαν η Μπάγερν και η Λεβερκούζεν. Στις πρώτες συζητήσεις είχαν δώσει το παρών και η Γαλατασαράι και ο Παναθηναϊκός. Η έναρξη αυτής της ιστορίας είναι μια από τις πιο ωραίες περιπέτειες στην οποία είχα συμμετοχή δημοσιογραφικά. Τώρα που έχουν περάσει τα χρόνια θα σας τη διηγηθώ για να ευθυμήσετε.

Γραφείο
Τον Ιούλιο του 1998, ακριβώς μετά το τέλος του Μουντιάλ της Γαλλίας, ένας φίλος που συνεργαζόταν επιχειρηματικά με τον Παναθηναϊκό, μου μετέφερε την πληροφορία ότι ο τότε υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του ΠΑΟ Μάνος Μαυροκουκουλάκης θα ταξίδευε στο Λονδίνο «για κάτι μεγάλο». Για να τσεκάρω, αν όντως ισχύει, τηλεφώνησα στην ΠΑΕ για να επιβεβαιώσω το ταξίδι λέγοντας ότι είμαι ο υπεύθυνος των ταξί και ότι θα μπορούσα να κλείσω στον Μαυροκουκουλάκη και ταξί για να τον πάρει από το Χίθροου. Νόμιζα πως ο ΠΑΟ ετοίμαζε κάποια μεταγραφή – ήταν και καλοκαίρι. Η γραμματέας της ομάδας, μια ευγενέστατη κοπέλα, μου είπε ότι το δικηγορικό γραφείο του οποίου ο Μαυροκουκουλάκης ήταν καλεσμένος είχε μεριμνήσει να τον περιμένει άνθρωπος στο αεροδρόμιο. Θες από τύχη, θες γιατί η κοπέλα δεν ήξερε με ποιον μιλούσε, μου είπε το όνομα του γραφείου: Slaughter and May.

Ονόματα
Ξέροντας τον προορισμό του έλληνα παράγοντα πήρα τηλέφωνο το δικηγορικό γραφείο στο Λονδίνο παριστάνοντας τον γραμματέα του. Μια άλλη γραμματέας μου είπε πως για όλα είναι υπεύθυνοι οι οργανωτές, «οι άνθρωποι της Media Partners». H εταιρεία αυτή συνεργαζόταν με την UEFA και με τη FIFA τον καιρό του Μουντιάλ του 1994, αλλά διέκοψε τη συνεργασία της μετά από καυγάδες: η μόνη σχέση που είχε με το ποδόσφαιρο ήταν ότι δούλευε για τη Μίλαν. Ο Ceo της ήταν τότε ένας Ιταλός, ο Τόμας Λοκατέλι. Τηλεφώνησα σε ένα φίλο αρχισυντάκτη της «Γκαζέτα Ντελο Σπορτ», τον Τζιάνι Μποντίνι, για να τον ρωτήσω τι μπορεί να συνδέει τη Media Partners, ένα δικηγορικό γραφείο στο Λονδίνο, τη Μίλαν και μια ελληνική ομάδα. Ο Μποντίνι τα έχασε, αλλά μου έδωσε το τηλέφωνο της Media Partners, όπου εγώ ξαναέκανα το ίδιο κόλπο: τηλεφώνησα ως γραμματέας του Μαυροκουκουλάκη για να τους ρωτήσω αν πρέπει στο Λονδίνο να με συνοδεύει δικηγόρος. Οι άνθρωποι μου απάντησαν ότι δεν είναι απαραίτητο και με ρώτησαν αν ο ΠΑΟ διάβασε τη μελέτη για την κλειστή λίγκα! Τους είπα πως θα τα πούμε από κοντά κι άρχισαν να μου αραδιάζουν ονόματα! Από τη Γιούβε θα ήταν παρών στο ραντεβού o Αντόνιο Τζιράουντο. Από την Ιντερ ο αντιπρόεδρος Πρίσκο. Από τον Αγιαξ ο Τζον Μακ Χίλεν. Υπεύθυνος σχεδιασμού θα ήταν ο Φιλίπ Ζαπάτ. Και άλλα πολλά.

Απορία
Ξαναπήρα τους Ιταλούς για να τους πω τι έμαθα. Ο Μποντίνι μου είπε ότι πρέπει να τα γράψω όλα ώστε αυτοί να μπορούσαν να επικαλεστούν το δημοσίευμα στην Ελλάδα για να ρωτήσουν τις δικές τους ομάδες τι συμβαίνει. Το έκανα στην εφημερίδα που τότε δούλευα. Εγινε ο κακός χαμός! Ο Ολυμπιακός έβγαλε ανακοίνωση εναντίον μου κατηγορώντας με για μυθεύματα, μόνο και μόνο γιατί ανέφερα την παρουσία του Μαυροκουκουλάκη. Δυο μέρες με κορόιδευε το σύμπαν: καλοί συνάδελφοι έλεγαν ότι έγραψα το παραμύθι του αιώνα! Και την τρίτη μέρα, μια Κυριακή μάλιστα, το ρεπορτάζ επιβεβαιώθηκε. Οχι από την «Γκαζέτα», που δίσταζε να το υιοθετήσει, αλλά από το Associated Press! Που είχε και συνέντευξη του Ζαπάτ που μιλούσε για ραντεβού ομάδων, χρήματα, ρήξη με την UEFA κ.λπ. εκφράζοντας την απορία του για το πώς αυτά έγιναν γνωστά στην Ελλάδα.

Λε Καρέ
Ο Μαυροκουκουλάκης, αν και μετρ στον χειρισμό των δημοσιογράφων, δέχτηκε επίθεση από τους ρεπόρτερ του ΠΑΟ «γιατί μου έδωσε την είδηση»: ο άνθρωπος ούτε που με ήξερε! Επειδή όμως είναι σπάνιος τζέντλεμαν έκανε κάτι καταπληκτικό: μολονότι αρνήθηκε να μου πει το παραμικρό, μου έστειλε μέσω ενός κοινού μας φίλου, μετά από μέρες, ένα στυλό με το λογότυπο της δικηγορικής εταιρείας, στην οποία είχε γίνει η συνάντηση. Μου τα επιβεβαίωσε όλα χωρίς να μου πει λέξη. Νομίζω ο Τζον Λε Καρέ θα ζήλευε την κίνηση.

Σκοπός
Η UEFA θορυβήθηκε από τις αποκαλύψεις. Το καλοκαίρι του 1998 άλλαξε όλο το φορμάτ του Τσάμπιονς Λιγκ για να αντιμετωπίσει την κίνηση των 16, που είχαν μείνει 14 καθώς ο Παναθηναϊκός και η Γαλατά έφυγαν τον Αύγουστο από το G14 από φόβο μήπως η UEFA τους τιμωρήσει. Η UEFA αποφάσισε τότε ότι από την επόμενη σεζόν θα παίρνουν μέρος στο Τσάμπιονς Λιγκ οι τρίτοι και οι τέταρτοι των οκτώ καλύτερων πρωταθλημάτων και τετραπλασίασε τα μπόνους των ομάδων σε ένα βράδυ! Οι ομάδες πήραν τα χρήματα και ησύχασαν, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν ήταν ο σκοπός τους να κερδίσουν απειλώντας: απλώς τους προέκυψε.

Σοβάρεψε
Eναν χρόνο αργότερα η Γιουβέντους αγωνίστηκε με τον Ολυμπιακό στο προημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο φίλος μου στην «Γκαζέτα» ήρθε στην Αθήνα για το ματς. Συναντηθήκαμε σε ένα κεντρικό ξενοδοχείο να πιούμε ένα ποτό. Μαζί του ήταν ένας παράγοντας της Γιουβέντους – νομίζω ο Τζιράουντο, αλλά έχουν περάσει χρόνια. «Μου έδωσες μια παγκόσμια αποκλειστικότητα και δεν την πήρα στα σοβαρά» μου είπε γελώντας ο Μποντίνι. Του είπα ότι κι εγώ που την έκανα, δεν κέρδισα τίποτα. Ο ιταλός παράγοντας είχε πει ότι με μια διαρροή στον Τύπο και ένα ταξίδι στο Λονδίνο, οι ομάδες έβγαλαν δεκάδες εκατομμύρια, αφού υποχρέωσαν την UEFA να αλλάξει τα πάντα: «βγάλαμε εκατομμύρια χάρη σε σένα» μου είπε γελώντας. Διαρροή δεν υπήρχε – όλα τα άλλα ήταν σωστά. Συμφωνήσαμε ότι αυτό το παιχνίδι των απειλών θα κάνει τις ομάδες πλουσιότερες. Κι όπως κάθε παιχνίδι στο οποίο βγαίνουν κέρδη, συνεχίζεται…