Αυτοκράτορας στη Ρώμη

Ο Γιώργος Σιγάλας φώναξε «το δεύτερο», εκείνο το βράδυ σαν σήμερα, στις 24 Απριλίου του 1997 στο Παλαέουρ της Ρώμης.
Οπου ο Ολυμπιακός στεφόταν για πρώτη φορά στην ιστορία του πρωταθλητής Ευρώπης και ο αρχηγός έδινε το σύνθημα (καθώς η ομάδα είχε ήδη κατακτήσει και το Κύπελλο) για το τριπλ κράουν που ακολούθησε.
Ο Ντούσαν Ιβκοβιτς ήταν ο άνθρωπος που οδήγησε τους Πειραιώτες στη γη της επαγγελίας κάτι που επανάλαβε και μετά από 15 χρόνια στην Πόλη.
Στο παρκέ «στρατηγός» ο Ντέιβιντ Ρίβερς που έκανε ό,τι ήθελε σημειώνοντας 28 πόντους στον ημιτελικό με την Ολύμπια Λιουμπλιάνας και άλλους 26 στον θρίαμβο με 73-58 επί της Μπαρτσελόνα στον τελικό, τη μεγαλύτερη διαφορά σε πόντους στην ιστορία των τελικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μέχρι τότε.
Οι Ερυθρόλευκοι μπήκαν λίγο νευρικοί στον τελικό, αλλά μόλις έχασε ένα λέι απ ο Φράνκο Νάκιτς και γύρισε προς τον πάγκο είδε τον Ντούσαν Ιβκοβιτς να χειροκροτάει δυνατά και οι παίκτες «απογειώθηκαν».
Παραμονές του τελικού, ο σέρβος κόουτς τους πήγε στην παραλία της Οστια και οι παίκτες έκαναν διαγωνισμό στα «ψαράκια» με τα βότσαλα στη θάλασσα!
Για όσους από αυτούς είχαν ζήσει τα δύο φάιναλ φορ με τον Γιάννη Ιωαννίδη στον πάγκο, στο Τελ Αβίβ (1994) και Σαραγόσα (1995) δεν πίστευαν στα μάτια τους.
Το Παλαέουρ της Ρώμης είχε «βαφτεί» ερυθρόλευκο με πάνω από 8.000 φίλους του Ολυμπιακού να έχουν γεμίσει τις εξέδρες και να πανηγυρίζουν έξαλλα την κατάκτηση του τροπαίου.
Ο κόουτς Ιβκοβιτς είχε υποσχεθεί – μιλώντας τότε στα «ΝΕΑ» πριν από τον τελικό – ότι θα βάλει τον γιο του Παύλο μέσα στο κύπελλο, θέλοντας να δείξει την πίστη του για τον τίτλο όπως και έγινε.
«Ηξερα ότι ο Ιβκοβιτς είναι μεγάλος προπονητής, αλλά αυτό που μας συνέβη στον τελικό, ήταν απίστευτο. Ο,τι επίθεση και αν ξεκινούσαμε, ο αντίπαλος κόουτς είχε ήδη έτοιμη την άμυνα, ενώ σε κάθε μας άμυνα έβρισκε τρόπο και την έσπαγε φτάνοντας στο καλάθι. Ηταν απίστευτα διαβασμένος και ειλικρινά μας αιφνιδίασε όλους. Σχεδόν ήξερε καλύτερα από εμάς τα συστήματά μας», είχε πει τότε ο τεχνικός της Μπαρτσελόνα Σάσα Τζόρτζεβιτς, με τον οποίο ο Ντούντα στο ίδιο γήπεδο ως προπονητής της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας (είχε εμφανιστεί για τελευταία φορά έτσι) είχε κατακτήσει το Ευρωμπάσκετ του 1991.














