Μέρες του ’67

«Eνας άβουλος καθηγητής αγγλικών προσλαμβάνεται για να κάνει μαθήματα στην κόρη μιας νεόπλουτης οικογένειας που προορίζει την κοπέλα για γυναίκα ενός άγγλου επιχειρηματία. Ωστόσο ο καθηγητής ερωτεύεται τη μαθήτριά του και μπλέκεται σε μια τριγωνική σχέση και με τη μητέρα της. Ενοχλημένος τόσο από τη συμπεριφορά των νεόπλουτων όσο και από την αλλοτρίωση της υπόλοιπης κοινωνίας, αποφασίζει να εξεγερθεί και να μεταναστεύσει». Η παραπάνω σύνοψη είναι της διακριτικά σατιρικής ταινίας «Πρόσωπο με πρόσωπο» του Ροβήρου Μανθούλη, παραγωγής του 1966, η οποία κατάφερε να μιλήσει επί της ουσίας για μια Ελλάδα που χωρίς (;) να το ξέρει βρισκόταν ήδη πιασμένη στη φάκα της δικτατορίας. Το «Πρόσωπο με πρόσωπο» είναι ένα από τα 12 ελληνικά έργα (10 μυθοπλασίας και δύο ντοκιμαντέρ) που απαρτίζουν το αφιέρωμα «Μνήμες Δικτατορίας», που επιμελήθηκε η Ταινιοθήκη της Ελλάδος συνεχίζοντας το πρόγραμμα της επιτυχημένης ενότητας «Η Ταινιοθήκη στο σπίτι».

Αφορμή για το αφιέρωμα, το οποίο θα πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας του υπουργείου Εξωτερικών (και με την υποστήριξη του Δεύτερου Προγράμματος 103,7), είναι βέβαια η 21η Απριλίου. Από την επόμενη Τετάρτη έως και τη Μεγάλη Τρίτη 27 Απριλίου έργα σκηνοθετών όπως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος («Μέρες του ’36»), ο Παντελής Βούλγαρης («Το προξενιό της Αννας»), ο Δήμος Θέος («Κιέριον»), ο Νίκος Κούνδουρος («Vortex»), η Φρίντα Λιάππα («Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις»), ο Δημήτρης Μακρής («Καγκελόπορτα»), η Τώνια Μαρκετάκη («Ιωάννης ο Βάιος»), ο Γιώργος Σταμπουλόπουλος («Ανοιχτή επιστολή»), ο Παύλος Τάσιος («Ναι μεν, αλλά») και ο Μανθούλης θα αναμοχλεύσουν τη μνήμη των παλαιότερων γενιών και (ενδεχομένως) θα πυροδοτήσουν την περιέργεια των νεότερων. Το ίδιο αναμένεται να καταφέρουν και τα δύο ντοκιμαντέρ: οι «Μαρτυρίες» του Νίκου Καβουκίδη και τα «Μέγαρα», ένα από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ που έχουν γυριστεί ποτέ στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Σάκη Μανιάτη και Γιώργου Τσεμπερόπουλου.

Η ΜΑΡΙΑ ΚΟΜΝΗΝΟΥ. Η περίοδος που «γεννήθηκαν» οι ταινίες αποτελεί από μόνη της σημαντικό κεφάλαιο του ελληνικού κινηματογράφου. Η επιμελήτρια του προγράμματος και διευθύντρια της Ταινιοθήκης Μαρία Κομνηνού εξηγεί: «Την περίοδο της δικτατορίας, αλλά και τα χρόνια που προηγήθηκαν, στην Ελλάδα αναδύθηκε ένας εναλλακτικός κινηματογράφος, πολύ διαφορετικός από το κυρίαρχο μοντέλο του εμπορικού ελληνικού σινεμά, που κατά τη διάρκεια της επταετίας στάθηκε απέναντι στις καθεστωτικές προπαγανδιστικές ταινίες εθνικιστικού χαρακτήρα. «Ο πολιτικός κινηματογράφος», όπως υπογραμμίζει και η Αγλαΐα Μητροπούλου (σ.σ.: η εμπνεύστρια της Ταινιοθήκης με την αδελφή της Μόνα) στο βιβλίο της για την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, «ανθίζει μέσα στην καταπίεση, και τα χρόνια αυτά δημιουργήθηκαν σημαντικές ταινίες που με έναν τρόπο αλληγορικό μίλησαν για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα της δικτατορίας, το ραδιόφωνο και ο κινηματογράφος ήταν οι χώροι που αναπτύχθηκε η αντιστασιακή δημόσια σφαίρα. Εχουμε τη γέννηση αυτού που ονομάστηκε “Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος”, με καταλύτη το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου».

Την Πέμπτη 22/4, στις 7 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί webinar με θέμα τον κινηματογράφο κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, με τη συμμετοχή των Π. Βούλγαρη, Γ. Τσεμπερόπουλου, Γ. Σταμπουλόπουλου, Κυριάκου Αγγελάκου, Ν. Καβουκίδη, Μ. Κομνηνού και της δημοσιογράφου Eυάννας Βενάρδου.