Το νόημα της ζωής

«Το νόημα της ζωής» είναι μια αγαπημένη ταινία των Monty Python. Λίγο πριν πέσουν οι τίτλοι τέλους εμφανίζεται μια συμπαθητική κυρία και, επιτέλους, περιγράφει αυτό που περιμέναμε να μάθουμε. Το νόημα της ζωής. «Λοιπόν, δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Προσπαθήστε να είστε καλοί άνθρωποι. Αποφύγετε τις τροφές με λιπαρά, διαβάστε κανένα καλό βιβλίο, κάντε ωραίες βόλτες και ζήστε ειρηνικά και αρμονικά με ανθρώπους από όλον τον κόσμο». Απλά πράγματα. Λείπει μόνο το Πάσχα στο χωριό.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε πόσοι είναι οι νεκροί της πανδημίας στη χώρα μας. Πόσοι είναι οι διασωληνωμένοι και περίπου πόσοι πεθαίνουν κάθε μέρα. Δεν θα εκπλαγώ αν οι περισσότεροι από εσάς δεν έχουν ιδέα. Η στατιστική του θανάτου έγινε ρουτίνα. Και εμείς αξιοθαύμαστα προσαρμοστικοί. Ας έχουμε θάψει μια μικρή πόλη. Ας πεθαίνουν μερικές δεκάδες κάθε μέρα. Και ας είναι το ΕΣΥ στον αναπνευστήρα. Αυτή την περίοδο υπάρχει μόνο το Πάσχα στο χωριό. Και πάνω του θα παιχθούν πολλά που θα φανούν και στις δημοσκοπήσεις.

Πάσχα στο χωριό. Το πρωί είναι στα πρωτοσέλιδα. Το μεσημέρι φτιάχνει τίτλους στα sites. Και το βράδυ περιγράφει την αγωνία μας στα δελτία ειδήσεων. Ο κόσμος κουράστηκε και θέλει Πάσχα στο χωριό του. Αν το ακούγατε πέρυσι, θα το βρίσκατε εξοργιστικό. Τώρα προβάλλει ως εθνικός πόθος, ως παλλαϊκό αίτημα που θα πατήσει, στην κυριολεξία, ακόμα και επί πτωμάτων.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να το προσεγγίσεις. Ο ένας είναι να διακρίνεις τον κυνισμό μιας κοινωνίας που κουράστηκε να μετράει νεκρούς και ενδιαφέρεται πρωτίστως να ξεσκάσει και να διώξει από πάνω της το ψυχολογικό βάρος. Ο άλλος τρόπος βρίσκεται πιο κοντά στην αλήθεια. Δεν είναι κυνική αυτή η απαίτηση, ούτε εκφράζει αδιαφορία προς τις συνθήκες. Είναι μια λαμπρή και ελαφρώς προκλητική νίκη της κανονικής ζωής, μια ενστικτώδης, μηχανική κίνηση προς το φως. Μπορεί η απαίτηση για Πάσχα στο χωριό να κρύβει μέσα της κάτι από συμπεριφορά κακομαθημένου εφήβου, όμως στην πραγματικότητα είναι υγιής. Περιγράφει την αντοχή και επιβεβαιώνει την ανθρωπιά μας. Οι νεκροί με τους νεκρούς. Οι διασωληνωμένοι με τους διασωληνωμένους. Και οι υπόλοιποι για Πάσχα στο χωριό. Το νόημα της ζωής.