Τα παράδοξα της Ευρωλίγκας

Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι η Ευρωλίγκα είναι μια σπέσιαλ διοργάνωση που όντως στα πολύ καλά της, μπορεί να διατηρήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού. Επιπρόσθετα, οι έλληνες φίλαθλοι τη θεωρούν και αρκετά… δική τους, καθόσον έχει συνδυαστεί με θριάμβους είτε του Παναθηναϊκού είτε του Ολυμπιακού. Κάπως έτσι, τη βλέπουν πάντα με ζεστασιά, παρακολουθούν τους αγώνες, παθιάζονται ή και διαπιστώνουν το πού ακριβώς πάει το μπάσκετ. Ποια είναι η τάση, η εξέλιξη.
Ωστόσο, υπάρχουν και ζητήματα που αξίζει να αναφερθούν, γιατί πολύ απλά δεν μπορεί κάποιος να κλείνει τα μάτια. Μια ματιά στο πρόγραμμα να ρίξεις, τι μπορεί να διαπιστώσεις; Πως ναι μεν η κανονική περίοδος ολοκληρώνεται το διήμερο 8/9 Απριλίου με τα παιχνίδια της 34ης αγωνιστικής, ωστόσο κάποια ματς θα γίνουν αργότερα. Οξύμωρο; Κι όμως, είναι η πλήρης αλήθεια. Εχει οριστεί για τις 12/4 το Ζενίτ – Παναθηναϊκός και ένα διήμερο (14/4) αργότερα θα διεθαχθεί το ΤΣΣΚΑ – ΠΑΟ.
Συγγνώμη, αλλά αυτά είναι μάλλον ασόβαρα πράγματα. Εντελώς πρόχειρος ο προγραμματισμός που έκαναν οι αρμόδιοι. Δεκτά όλα τα επιχειρήματα που θα ακουστούν και άλλωστε έχουν αναφερθεί ξανά και ξανά. Η ιδιαίτερη στιγμή. Η εποχή της πανδημίας. Οι πολλαπλές αναβολές. Το σφιχτό χρονοδιάγραμμα. Οι αναποδιές σε όλο το κομμάτι του αθλητισμού. Είναι, όμως, όλα τα ανωτέρω επαρκής δικαιολογία για να λήξει η διοργάνωση και να συμπληρωθεί μετά με δύο παιχνίδια, έστω κι αν δεν λογίζονται ως «καυτά»; Αν δεν λαθεύω, πουθενά στον κόσμο δεν μπορεί να συμβεί τούτο. Ακόμη και στο πλέον υποβαθμισμένο πρωτάθλημα του πλανήτη, ακόμη και σε μια χαμηλή λίγκα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ, πρώτα τελειώνουν οι πάντες με τις εκκρεμότητες και μετά η σκυτάλη δίνεται στην τελευταία στροφή. Ωστε όλοι, ομάδες, προπονητές και παίκτες, να γνωρίζουν με πάσα λεπτομέρεια τι κυνηγούν και πού στοχεύουν. Διαφορετικά, το όλο σκηνικό θα μοιάζει με ψάρεμα σε θολά ύδατα.
Ασφαλώς το να αλλάξουν γνώμη οι λογής λογής φωστήρες, φαντάζει ως κάτι το μάταιο. Είναι λες και τους ζητάς να κάνουν το αυτονόητο. Να βρουν ημερομηνίες για τους αγώνες προτού λήξει η σεζόν. Θα πουν ότι δεν γίνεται. Και θα συνεχίσουν ανέμελα να τραβούν τον δρόμο τους. Είναι σαν να διαβάζεις τον επίλογο ενός βιβλίου και μετά να ρίχνεις ματιές σε κάποια από τα κεφάλαιά του. Ψιλά γράμματα θα πει κάποιος. Σωστά. Ισως και γι’ αυτόν τον λόγο, τόσο δυσνόητα…














