«Φανταζόμουν την Ελλάδα προτού φανταστώ τη δική μου χώρα»

Με αφορμή τους εορτασμούς των 200 χρόνων από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης, το ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας εγκαινιάζει σειρά δράσεων κάτω από τη θεματική «Η ταυτότητα ως επιθυμία». Πρώτη στάση το διαδικτυακό στρογγυλό τραπέζι με τίτλο «Vice versa: επιθυμία για μια νέα οικουμενική ταυτότητα». Ανιχνεύοντας το αποτύπωμα της Ελλάδας και της ελληνικότητας έξω από τη χώρα μας, η καλλιτεχνική διευθύντρια του θεάτρου Βαρβάρα Δούκα συνομιλεί με διακεκριμένους δημιουργούς (την ερχόμενη Κυριακή).

Ανάμεσά τους, ο Ιβο βαν Χόβε, μετά την παράσταση «Ορέστης/Ηλέκτρα» στην Επίδαυρο (καλοκαίρι 2019), ο ριζοσπαστικός σκηνοθέτης Μίλο Ράου μαζί με τους πρωτοπόρους Μάσιμο Φουρλάν και Κλερ ντε Ριμποπιέρ. Το παρών θα δώσουν ακόμα, ο Λέο Μορέιρα από τη Βραζιλία που παλιότερα στην Αθήνα είχε παρουσιάσει τη δική του απροσδόκητη «Οδύσσεια», ο γαλλοαλγερινός σκηνοθέτης και χορογράφος Αμπου Λάγκρα, αλλά και ο Ντάρκο Λούκιτς, σημαντικός δραματουργός και θεωρητικός από την Κροατία. Με κείμενα που έγραψαν ειδικά για την περίσταση, στη συζήτηση θα πάρουν μέρος επίσης ο δραματουργός και συγγραφέας Πάμπλο Γκίσμπερτ, συνιδρυτής της ομάδας El Conte del Torrefiel από την Ισπανία, καθώς και ο βρετανός συγγραφέας Χάουαρντ Μπάρκερ (το δικό του «Υστατο σήμερα» είχε ανεβάσει ο Λευτέρης Βογιατζής, μαζί με τον Δημήτρη Ημελλο).

Ενα μικρό δείγμα της θεματικής που θα αναπτύξει ο τελευταίος αποδίδει το σημείωμα που παραχώρησε στο «Νσυν», σχολιάζοντας την ιδανική γι’ αυτόν πατρίδα. «Κατ’ αρχάς επιτρέψτε μου να δηλώσω πως το ιδανικό με γεμίζει τρόμο. Από τον Διαφωτισμό κι έπειτα, όλοι οι αιώνες διακρίνονται απ’ τον σπαραγμό της Ευρώπης, στην αγριότερη και ψυχρότερη μορφή του, ως συνέπεια του ιδεαλισμού. Πιθανόν, λοιπόν, καταλαβαίνετε πως ενώ ως συγγραφέας δεν αποκλείω λέξεις, αυτή τη συγκεκριμένη μετά δυσκολίας μπορώ να την προφέρω. Να μπορούσα άραγε αντ’ αυτής να μιλήσω για κάτι καθαρότερο και λιγότερο ποταπό, όπως το προτιμητέο ή το μετά χαράς ιδωμένο; Προτιμητέο είναι για μένα το μέρος όπου γράφω αυτό τώρα. Εδώ δεν εξαναγκάζομαι, εδώ η ταυτότητά μου δεν ωθείται σε συμβιβασμούς απ’ την επιθυμία να γίνω αρεστός. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι… προτιμητέα/αγαπημένη. Την Ελλάδα την φανταζόμουν προτού ακόμα φανταστώ την ίδια μου τη χώρα, διότι τα στερεότυπα είναι πανίσχυρα, και δεν είναι όλα τα στερεότυπα ψέματα. Μα για ποια Ελλάδα μιλάμε σήμερα; Τον τόπο για άξεστους μεθυσμένους Αγγλους, για αξιοθρήνητους Γερμανούς σε αναζήτηση αυθεντικότητας να χορεύουν πανάθλια τους χορούς των Ελλήνων, τους πρόσφυγές της, τη μοιραία της γεωγραφία; Ο Θεός να φυλάει κάθε τόπο που είναι σταυροδρόμι πολιτισμών».

Απ’ την πλευρά της η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ αναφέρει: «Ζώντας και δημιουργώντας τα τελευταία δύο χρόνια στο δυτικότερο σημείο της Ελλάδας, την Κέρκυρα, δεν μπορούσα παρά να αρχίσω από «έξω προς τα μέσα», από το παγκόσμιο χωριό για να επαναπροσδιορίσω με άλλους σύγχρονους,  σπουδαίους δημιουργούς την εικόνα της Ελλάδας σήμερα, αλλά και την παγκόσμια ταυτότητα που αρχίζει να αρθρώνεται εν  μέσω μιας πανδημίας που για πρώτη φορά καθηλώνει έναν ολόκληρο πλανήτη ταυτόχρονα. Ενιωθα πάντα ότι το καθρέφτισμα της Ελλάδας, στην Κεντρική Ευρώπη δεν σταμάτησε ποτέ. Σα να έπρεπε κάθε φορά η Ελλάδα να εξοφλήσει ένα στοίχημα… Αισθάνομαι ότι ήρθε η ώρα η ταυτότητα να σημάνει την κατανόηση και τη συμπερίληψη. Χωρίς αυτήν η χώρα μας δεν μπορεί να πατήσει στα νέα δεδομένα που με σφοδρή δύναμη σαρώνουν τον πλανήτη».

INFO

H συζήτηση γίνεται στις 21/3 μέσω της σελίδας του ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας στο Facebook. Παράλληλα, το τριήμερο 19-21/3 θα πραγματοποιηθούν διαδικτυακές προβολές έργων των Μίλο Ράου, Λέο Μορέιρα, Μάσιμο Φουρλάν