Μπορεί να βελτιωθούν αυτές οι ομάδες;

Πώς είναι δυνατόν ο φετινός Παναθηναϊκός να κέρδισε τον φετινό Ολυμπιακό; Και πώς γίνεται, αφού τον κέρδισε, να μην μπόρεσε να ξανακάνει νίκη στα επόμενα τρία ματς; Είναι ερωτήσεις που ακούω αμέσως μετά το ματς Παναθηναϊκός – ΑΕΚ (1-1) που υπήρξε ένα από τα χειρότερα φετινά ντέρμπι. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Αλλος

Πρώτα από όλα ο Παναθηναϊκός που αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό κι ο Παναθηναϊκός που αντιμετώπισε την ΑΕΚ δεν έχουν μεγάλη σχέση ως ομάδες. Ο ΠΑΟ που έπαιξε με τον Ολυμπιακό είχε τον Σένκεφελντ και τον Σανκαρέ, που σε εκείνο το ντέρμπι ήταν οι καλύτεροί του παίκτες. Επιπλέον ο Παναθηναϊκός έφτασε στο ματς με τον Ολυμπιακό τρέχοντας ένα σερί οκτώ παιχνιδιών χωρίς ήττα, ενώ ο Παναθηναϊκός έπαιξε με την ΑΕΚ κουβαλώντας δυο ήττες στη σειρά. Τέλος, ο ΠΑΟ βρήκε τον Ολυμπιακό τέσσερις μέρες πριν από το ματς με την PSV – σίγουρα κι αυτό έπαιξε κάποιο ρόλο. Ωστόσο η πιο σημαντική διαφορά ήταν η ίδια η προετοιμασία του αγώνα: το ματς με τον Ολυμπιακό ήταν για τον Λάζλο Μπόλονι και τους παίκτες του το παιχνίδι της χρονιάς. Είχαν πάει μέχρι και οπαδοί στο Κορωπί για να μιλήσουν με τους αρχηγούς και να τους εξηγήσουν τη σημασία του αγώνα – το ντέρμπι με την ΑΕΚ δεν είχε τόση σημασία. Ο ΠΑΟ κέρδισε τον Ολυμπιακό και κομμάτι άδειασε. Κι είναι τυχερός που έχει να αγωνιστεί με τον ΠΑΣ για το Κύπελλο την Τετάρτη: η ανάγκη της πρόκρισης θα τον σοβαρέψει. Αλλιώς για να συγκεντρωθεί θα πρέπει να περιμένει πάλι να βρει τον Ολυμπιακό ως αντίπαλο.

Μπορούν

Το ντέρμπι άφησε και μερικές ακόμα ερωτήσεις. Θα μπορούσε κάποια από τις δυο ομάδες να παίξει λίγο καλύτερα και να κερδίσει; Κινδυνεύει κάποια από τις δυο να μην πάρει ευρωπαϊκό εισιτήριο έστω για το Κόνφερενς Λιγκ, που κανείς δεν ξέρει τι διοργάνωση θα είναι; Και μπορούν αυτές οι ομάδες να βελτιωθούν στη συνέχεια; Ας τα δούμε κι αυτά.

Στρατιώτες

Στην περίπτωση του ΠΑΟ συμβαίνει κάτι σπάνιο. Ο Μπόλονι έχει φτιάξει μια ομάδα που αποτελείται από παίκτες που τον πιστεύουν και τους πιστεύει (Διούδης, Μολό, Χουάνκαρ, Βέλεθ, Σένκεφελντ, Μαουρίσιο είναι πιστοί στρατιώτες) κι από πιτσιρικάδες που τον ακούν ευλαβικά (Πούγγουρας, Αλεξανδρόπουλος, Ιωαννίδης, Καμπετσής). Σε αυτούς πρόσθεσε τρεις που αποκτήθηκαν τον Ιανουάριο με δικές του εισηγήσεις (Σανκαρέ, Νιάς, Ενμπαγκοτό). Βασίζεται σε αυτούς καιρό τώρα σχεδόν αποκλειστικά, χρησιμοποιώντας πολλούς άλλους (Μακέντα, Χατζηγιοβάνη, Καρλίτος, Βιγιαφάνιες, Αϊτόρ) μόνο αν αυτό είναι απαραίτητο. Ομως όταν ο ΠΑΟ βρέθηκε λόγω του Κυπέλλου στην υποχρέωση να δώσει κάποια ματς παραπάνω οι βασικοί του κουράστηκαν ή έβγαλαν μυϊκούς τραυματισμούς. Στο ματς με την ΑΕΚ κάποιοι που έχουν συνηθίσει να τρέχουν πολύ (Μαουρίσιο, Ιωαννίδης, Καμπετσής, Μολό, Αλεξανδρόπουλος) φάνηκαν κουρασμένοι. Ομως ο Μπόλονι έκανε τις πρώτες αλλαγές στο 80′ κι αυτό ο ΠΑΟ το πλήρωσε.

Επιμονή

Βλέποντας την επιμονή του Ρουμάνου σε συγκεκριμένους παίκτες έχω μια υποψία που έχει να κάνει με προηγούμενα επεισόδια. Μετά τη διακοπή των Χριστουγέννων συνέβη κάτι που πολλοί ξέχασαν: τότε είχε εκδηλωθεί η περίφημη ανταρσία των παικτών του ΠΑΟ, που είχαν φτιάξει μια επιτροπή που ήθελε να μιλήσει με τον μεγαλομέτοχο Γιάννη Αλαφούζο για τη συμπεριφορά του προπονητή. Ο Αλαφούζος δεν είδε κανέναν. Ομως ο Μπόλονι φαίνεται ότι αυτό δεν το ξέχασε: η εντύπωσή μου είναι ότι τιμωρεί τους παίκτες που τότε γκρίνιαξαν, αφήνοντάς τους στην άκρη. Ωστόσο χωρίς τις υπηρεσίες τεσσάρων τουλάχιστον πρωτοκλασάτων παικτών η σεζόν δεν βγαίνει Για να βελτιωθεί ο ΠΑΟ πρέπει να πάρει πολύ περισσότερα από τον Μακέντα, τον Χατζηγιοβάνη, τον Καρλίτος και τον Βιγιαφάνιες: όλοι αποκτήθηκαν για να αγωνίζονται ως βασικοί.

Δώδεκα

Μπορεί να βελτιωθεί η ΑΕΚ; Το προχθεσινό ήταν το δωδέκατο παιχνίδι της με προπονητή τον Χιμένεθ – δώδεκα έχει δώσει και με τον Καρέρα. Το σύνολο των βαθμών που έχει μαζέψει με τον Μανόλο είναι μικρότερο από το σύνολο των βαθμών που είχε κάνει με τον Ιταλό και μάλιστα σε μια περίοδο που είχε και συνεχόμενα ευρωπαϊκά ματς. Η ΑΕΚ δίνει την εντύπωση τελευταία πως πιο πολύ από το να κερδίσει ενδιαφέρεται να μη δεχτεί γκολ. Και στο ματς με τον Αστέρα και σε αυτό με τον ΠΑΟ, όταν το γκολ το δέχτηκε, άρχισε να παίζει καλύτερα. Σαν να ένιωσαν οι παίκτες της ότι έφυγε ένα βάρος από πάνω τους.

Μία

Η ισοπαλία στη Λεωφόρο δεν είναι κακό αποτέλεσμα – κακό για την ΑΕΚ είναι ότι θα ολοκληρώσει την κανονική περίοδο του πρωταθλήματος χωρίς νίκη στα ματς με τον ΠΑΟ, τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό. Στα τελευταία τρία πρωταθλήματα, στην κανονική περίοδο, στα ματς με αυτούς έχει μία νίκη όλη κι όλη: την πέτυχε πέρυσι τον πρώτο μήνα του Καρέρα όταν και κέρδισε τον ΠΑΟ. Αυτά τα συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα σε αυτά τα ματς δημιουργούν προφανώς και διάφορες φοβίες: κυρίως κάνουν την ισοπαλία να μοιάζει στα μάτια των παικτών (και του προπονητή) ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Οχι τυχαία σκόρερ της ΑΕΚ ήταν ο Λιβάι Γκαρσία, που τις περσινές και τις προπέρσινες ήττες σε αντίστοιχα ματς δεν τις έχει ζήσει.

Σερί

Το πρόβλημα της ΑΕΚ είναι και αγωνιστικό και ψυχολογικό: αγωνιστικό γιατί έχει μια άμυνα που δεν κρατά το μηδέν (παρά τη μανιακή προσπάθεια του Χιμένεθ να τη βελτιώσει) και ψυχολογικό γιατί η συλλογή από άσχημα αποτελέσματα κάνει τα ντέρμπι ακόμα πιο δύσκολα από όσο πραγματικά είναι. Ισως είναι σύμπτωση αλλά αυτό το εξαιρετικά κακό σερί ξεκίνησε με τον ερχομό των ξένων διαιτητών. Η ΑΕΚ θυμίζω ήταν η μόνη ομάδα που είχε βγάλει το 2018 ανακοίνωση κατά του ερχομού τους. Λες και κάποιος είχε μια μαγική σφαίρα και έβλεπε το μέλλον.

Βούλγαρος

Μια κι έγινε αναφορά στη διαιτησία πρέπει να πω ότι ο άγνωστος Βούλγαρος Καμπάκοφ, που ήρθε να διευθύνει το ΠΑΟ – ΑΕΚ (1-1), στιγμές στιγμές με τρόμαζε. Δεν απέβαλε όπως θα ‘πρεπε τον Λάτσι, που έριξε καρατιά στον Μαουρίσιο και τον Ενμπαγκοτό, που πήγε να σπάσει το πόδι του Λόπεζ. Αλλά έφυγε από το γήπεδο αποσπώντας τα μπράβο όλων γιατί παρά τα λάθη του φάνηκε ακριβοδίκαιος και τίμιος. Αυτό είναι η πιο μεγάλη διαφορά ακόμα και των μέτριων ξένων διαιτητών που φέρνει ο Μαρκ Κλάτενμπεργκ στο πρωτάθλημα από τους δικούς μας. Οι ξένοι δεν είναι αψεγάδιαστοι. Αλλά δεν κοιτάζουν ποιος παράγοντας κάθεται στην εξέδρα, δεν ενδιαφέρονται ποιος διοικεί Ενώσεις και δεν τους νοιάζει ο παρατηρητής. Σφυρίζουν ό,τι βλέπουν. Και συνήθως με ενιαίο κριτήριο…