«Οι χαρακτήρες μετράνε πιο πολύ από την υπόθεση»

Είναι από τις μακροβιότερες και πλέον επιτυχημένες αμερικανικές σειρές. Ζωντανεύει τις περιπέτειες μιας ειδικευμένης ομάδας ντετέκτιβ που ασχολούνται με εγκλήματα στο Ναυτικό. Το «NCIS» επιστρέφει αυτή τη σεζόν με τον 18ο κύκλο του μέσα από τη συχνότητα της Nova, φέρνοντας μεταξύ άλλων το επετειακό 400ό επεισόδιό του. Τα «Πρόσωπα» μίλησαν αποκλειστικά με δύο εκ των πρωταγωνιστών, τον Σον Μάρεϊ (υποδύεται τον Τίμοθι ΜακΓκι) και τον Βίλμερ Βαλντεράμα (υποδύεται τον Νίκολας Τόρες).

Σον Μάρεϊ

«Είναι δύσκολο να πω ποιες ήταν οι κομβικές στιγμές στη σειρά αυτές τις 18 σεζόν. Για εμένα πλέον κομβική στιγμή ήταν το επεισόδιο που κάναμε όταν παντρεύτηκα. Οταν με πήραν τηλέφωνο πως γεννάει η γυναίκα μου τη μεγάλη μας κόρη, θυμάμαι τη σκηνή που γυρίζαμε. Κάτι τέτοιες στιγμές θυμάμαι.

Μερικές φορές σκέφτομαι πως ο ΜακΓκι είναι πολύ αγαπητός χαρακτήρας στους θεατές γιατί είναι πολύ ανθρώπινος, μπορούν να ταυτιστούν μαζί του. Ξεκίνησε ως πρωτάρης πράκτορας, χωρίς να ξέρει ακριβώς τι κάνει, τον ανέλαβε ο Γκιμπς και εξελίχθηκε. Με τον ρόλο ξεκινάς να τον διαμορφώνεις και καταλήγεις αυτός να διαμορφώνει εσένα. Γίνεται κάτι ανεξάρτητο.

Ξέρουμε ότι η σειρά είναι πολύ δημοφιλής παγκοσμίως αλλά δεν έχουμε ακριβώς επίγνωση της δημοφιλίας της. Οταν ταξιδεύουμε μόνο μπορούμε να το αντιληφθούμε. Θυμάμαι πως πριν από κάποια χρόνια που είχα πάει στη Γαλλία και οι φαν ήταν έξω από το ξενοδοχείο μου. Δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο απήχηση είχε εκεί η σειρά. Το ίδιο μετά έγινε και στη Γερμανία. Μέχρι και στις Μπαχάμες, ένας βαρκάρης που μας πήγαινε βόλτα μού μίλησε γι’ αυτή. Φαίνεται πως είναι μια σειρά που φτάνει σε όλες τις γωνιές της Γης και είναι αξιοθαύμαστο. Με τρελαίνει όταν το σκέφτομαι.

Ο ΜακΓκι ήταν αρχικά να εμφανιστεί σ’ ένα επεισόδιο και 400 επεισόδια μετά είναι ακόμα εδώ. Δεν ξέρω πόσο ακόμα μακριά θα πάει ή πόσο θα διαρκέσει η σεζόν. Είναι σαν το “NCIS” να είναι ένας κόσμος από μόνος του. Εχει περάσει πολλές μεταμορφώσεις και υπήρξαν στιγμές που πίστευες ότι οι άνθρωποι δεν θα τα καταφέρουν. Δεν ξέρεις ποτέ τι θα συμβεί. Οσο μας αφήνουν να κάνουμε τη σειρά, να λέμε ενδιαφέρουσες ιστορίες και να είναι κάτι διασκεδαστικό, θα την κάνουμε».

Βίλμερ Βαλντεράμα

«Οι περισσότερες σειρές φέτος του CBS θα έχουν μόνο 16 επεισόδια από τα 22 ή 24 που συνήθως έχουν. Υπάρχουν θετικά κι αρνητικά σε αυτήν την απόφαση. Εμείς συνήθως καταλήγουμε πολύ κουρασμένοι στο τέλος των 24 επεισοδίων. Κοιμάσαι ένα μήνα ύστερα από εννιάμισι μήνες γυρισμάτων. Το καλό με τα 16 επεισόδια είναι ότι θα έχουμε μεγαλύτερο διάλειμμα το καλοκαίρι. Νομίζω ότι δεδομένων των συνθηκών είναι σημαντικό να έχουμε χρόνο με την οικογένειά μας και για άλλα πράγματα. Από την άλλη, το να μην κάνουμε όλα τα επεισόδια που έχουν συνηθίσει οι τηλεθεατές είναι λυπηρό. Ωστόσο, χάρη στον περιορισμό αυτόν, καταφέραμε να κάνουμε μεγαλύτερα σε διάρκεια επεισόδια και τώρα βλέπουμε τους χαρακτήρες να βουτούν σε περισσότερα πράγματα. Δεν χρειάζεται να απλώσουμε πλέον την ιστορία. Αυτή τη σεζόν λοιπόν έχουμε διαφορετικό ρυθμό.

Οταν ξεκίνησα την καριέρα μου, ήμουν απλά χαρούμενος που είχα δουλειά, που έκανα αυτό που μου άρεσε. Τότε δεν υπήρχαν πολλές μειονότητες, πολλοί μετανάστες γενικά στην τηλεόραση, πίσω στο 1998. Ημουν μάλιστα ο μοναδικός λατίνος πρωταγωνιστής σε όλες τις σειρές του δικτύου Fox. Αυτό μου δημιούργησε την ανάγκη να περνάω ωραία και να δημιουργήσω έναν χαρακτήρα που τον συμπαθούσαν όλες οι κουλτούρες. Αυτό ήταν μια ευλογία αλλά δεν ήξερα την ευθύνη που έφερνε μαζί της. Οσο περνούσαν τα χρόνια, συνειδητοποίησα ότι είχα μεγάλη ευθύνη να πω “όχι” σε πράγματα που δεν μας αντιπροσωπεύουν. Στα 23 χρόνια της καριέρας μου κατάφερα να έχω την ακεραιότητά μου ως καλλιτέχνης, ως άνδρας, ως Λατίνος και να πω “ναι” σε πράγματα που νομίζω ότι θα εμπνεύσουν. Αλλά και την ίδια στιγμή να πω ιστορίες που ήταν σχετικές, που δίνουν έμπνευση σε όλους.

Πλέον έχει μετατεθεί το ενδιαφέρον στο περιεχόμενο κι έχει αποδομηθεί η έννοια της ζωντανής τηλεθέασης. Οι θεατές έχουν επιλογές τώρα. Εχουν το video on demand, το streaming, το binge watch, μπορείς να περιμένεις μέχρι να βγει στον αέρα όλη η σεζόν και μετά μπορείς να τη δεις. Υπάρχουν τόσο πολλά και δυστυχώς το σύστημα της παραδοσιακής μέτρησης στις ΗΠΑ μοιάζει με δεινόσαυρο. Ο τρόπος με τον οποίο μετράμε την επιτυχία είναι απαίσιος και ούτε καν δίκαιος για όλα εκείνα τα εξαιρετικά σίριαλ που πρέπει να βασιστούν στη ζωντανή τηλεθέαση, στο πόσοι άνθρωποι είδαν το επεισόδιο την πρώτη εβδομάδα, τη στιγμή που υπάρχουν τόσες επιλογές. Δεν είναι δίκαιο να μην αφήνεις τη σειρά να βρει το κοινό – όποτε το βρει. Είμαστε καλλιτέχνες σε έναν περίεργο παραδοσιακό κόσμο, με σειρές όπως το “NCIS”, που έχει 14 με 15 εκατομμύρια τηλεθεατές κάθε εβδομάδα, να επιβιώνουν. Κοιτώντας την επιτυχία του “NCIS” νομίζω ότι δεν έχει να κάνει τόσο με τις υποθέσεις της εβδομάδας αλλά με τους ανθρώπους που τις λύνουν. Οταν μαθαίνεις να αγαπάς αυτούς τους χαρακτήρες κι αναπτύσσουν ήρωες στους οποίους οι θεατές βλέπουν τους εαυτούς τους, έχουν έναν φίλο σαν αυτούς ή ελπίζουν να είναι σαν αυτούς, είναι κάποιοι που θέλεις να βλέπεις διαρκώς. Βέβαια πρέπει να υπάρχει και καλό περιεχόμενο. Καλοί σεναριογράφοι, καλοί σκηνοθέτες που αναπτύσσουν την ιστορία.

Σε αντίθεση με άλλες βιομηχανίες, εμείς δεν είχαμε την πολυτέλεια να μπούμε σε καραντίνα και να δουλεύουμε από το σπίτι. Αν και τα 2/3 των υπαλλήλων του Χόλιγουντ μπορούν να δουλέψουν από το σπίτι, κάνοντας μίτινγκ στο Ζoom, εμείς έπρεπε να εμφανιζόμαστε στο σετ. Είναι σημαντικό να δημιουργούμε περιεχόμενο, να φέρουμε σειρές στον κόσμο αφού μένουν στο σπίτι. Οταν σκεφτείς την επιρροή του περιεχομένου και των ταινιών και τι έκανε για τις οικογένειες αυτή την περίοδο που έπρεπε να μείνουν κλεισμένοι σπίτι στην καραντίνα. Κανένας δεν μιλάει για τη σημασία αυτού που κάνουμε. Για το γεγονός ότι το περιεχόμενο είναι σημαντικό όταν μένεις σπίτι».