Στα ίχνη του Καζαντζάκη

Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που δεν αποδεχόταν τα βιβλία του Καζαντζάκη. Και πρώτη φορά διάβασε την «Αναφορά στον Γκρέκο» στα γαλλικά το 1960, επειδή έφτανε στο Μπορντό για να σπουδάσει Νομική και Πολιτικές Επιστήμες. Ακολούθησε μια «αποκάλυψη», όπως αναφέρει ο ίδιος ο Γιώργος Στασινάκης, πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, στον τόμο «Δρόμοι ζωής», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Κάπα Εκδοτική. Η προσωπική του ενασχόληση με τον κορυφαίο συγγραφέα έφερε και την πρόταση της Ελένης Καζαντζάκη. «Μου πρότεινε να ιδρύσω έναν σύλλογο φίλων του συγγραφέα κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα, όπως είναι π.χ. ο σύλλογος φίλων του Marcel Proust ή του George Bernard Shaw». Το αποτέλεσμα ήταν η ίδρυση της ΔΕΦΝΚ στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, στις 14 Δεκεμβρίου 1988, από 30 δηλωμένους θαυμαστές του έργου του Ν. Καζαντζάκη (μεταξύ αυτών ο Γιώργος Ανεμογιάννης).

Υστερα από την εισαγωγή του ομότιμου καθηγητή Αγγλικής και Συγκριτικής Λογοτεχνίας Peter Bien και τον πρόλογο του Γ. Στασινάκη – σε προσωπικό τόνο – ακολουθεί μια πλήρης χαρτογράφηση των εκδηλώσεων που διοργάνωσε ο τελευταίος σε όλα τα μέρη που τον πήγαιναν τα ίχνη του καζαντζακικού έργου. Το οδοιπορικό ξεκινάει φυσικά από την Ελλάδα, με πρώτη εκδήλωση την ημερίδα «Το έργο του Νίκου Καζαντζάκη στο θέατρο» (1998), αλλά και τη στρογγυλή τράπεζα «Ο αντίκτυπος του Νίκου Καζαντζάκη στην Αφρική, την Αμερική και την Ευρώπη» (Ηράκλειο, 1998). Στη συνέχεια, ο Γ. Στασινάκης σταχυολογεί σταθμούς από ένα ομολογουμένως συναρπαστικό οδοιπορικό με μοναδικό στόχο τη διάδοση του καζαντζακικού έργου: Αλβανία, Μασσαλία, Γενεύη, Ισλανδία, Παλέρμο, Κισινάου, Στοκχόλμη, Σμύρνη, Μπουένος Αϊρες, Αβάνα, Αμμάν, Ακτή Ελεφαντοστού, Δαμασκός, Ουζμπεκιστάν, Πεκίνο, Σεούλ, Μελβούρνη (όλα αυτά ένα μέρος μόνο από τη συνολική διαδρομή). Ετσι, σημειώνει ο ίδιος: «διαφορετικά ακροατήρια, τόσο ως προς την ηλικία όσο και ως προς την καταγωγή, την παιδεία, τον πολιτισμό τους, το πολιτικό και κοινωνικό καθεστώς της χώρας τους, για πρώτη φορά ήρθαν σε επαφή με τα κείμενα του Νίκου Καζαντζάκη». Στο τελευταίο τμήμα του βιβλίου γίνεται ειδική αναφορά στο Μουσείο Καζαντζάκη στη Μυρτιά Κρήτης, αλλά και στη σχέση του Νίκου Καζαντζάκη με τον Γιωργή Ζορμπά (1865-1941), που ενέπνευσε ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα του συγγραφέα.