Το γαλλικό σινεμά αντιστέκεται στο Διαδίκτυο

Επί 22 χρόνια το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Unifrance, στόχος του οποίου είναι η παγκόσμια προβολή και προώθηση της γαλλικής κινηματογραφίας, γινόταν το παριζιάνικο καλλιτεχνικό γεγονός του χειμώνα. Κάθε Ιανουάριο, το μεγαλύτερο μέρος της τρέχουσας γαλλικής παραγωγής, παρουσιαζόταν σε δημοσιογράφους και διανομείς από κάθε γωνιά του κόσμου. Οι διανομείς αγόραζαν ταινίες (πολλές ήταν αγορασμένες εκ των προτέρων) και οι δημοσιογράφοι συνομιλούσαν με τους καλλιτέχνες που είχαν συνδράμει στη δημιουργία τους. Φέτος όμως και για πρώτη φορά στην Ιστορία του – όπως εξάλλου έχουμε δει να συμβαίνει για πρώτη φορά σε τόσους τομείς του Πολιτισμού και όχι μόνον – το Φεστιβάλ της Unifrance λαμβάνει χώρα διαδικτυακά και σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα. Η πρόσβαση στις ταινίες γίνεται αποκλειστικά μέσω Internet και οι συνεντεύξεις που άρχισαν χθες Τετάρτη για να ολοκληρωθούν την Παρασκευή πραγματοποιούνται μέσω ΖΟΟΜ.

Επίσης και πάλι σε αντίθεση με το παρελθόν, περιορισμένες δείχνουν να είναι φέτος και οι αγορές ταινιών από την ελληνική διανομή. Υπήρξαν χρονιές που οι αγορές έφταναν τις 40 ταινίες, φέτος δεν ξεπερνούν τις 10. Ανάμεσα σε αυτές που ξεχωρίζεις είναι το βιογραφικό έπος «De Gaulle», στο οποίο ο Λαμπέρ Ουιλσόν, μετά την ερμηνεία του Ζακ Ιβ Κουστό, δοκιμάζεται σε έναν ρόλο αν όχι δυσκολότερο, σίγουρα πιο απαιτητικό. Η ταινία του Γκαμπριέλ Ντε Μπομάν αναφέρεται στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο Ντε Γκολ έφυγε από την πατρίδα του και με βάση το Λονδίνο και τις ραδιοφωνικές εκπομπές του στο BBC έγινε ο απόλυτος συντονιστής της γαλλικής αντίστασης.

Φρανσουά Οζόν. Από την πλευρά του, ο Φρανσουά Οζόν, παραγωγικότατος και πολυσχιδής σκηνοθέτης, με ταινίες όπως οι «Οκτώ γυναίκες» και «Φραντς» στο ενεργητικό του, παρουσιάζει το «Καλοκαίρι του ’85» («Été 85»). Η ιστορία εκτυλίσσεται το καλοκαίρι του 1985 και πρόκειται για την έντονη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο νεαρούς άνδρες (Φελίξ Λεφέμπβρ, Μπενζαμέν Βουασάν) οι οποίοι γνωρίζονται κάτω από αντίξοες συνθήκες στη Λε Τρεπόρ Σεν Μαριτίμ της Γαλλίας.

Ντουέτο ανδρών όμως συναντάμε και στην ταινία των Αλεξάντρ Ντε Λα Πατελιέ και Ματιέ Ντελαπόρτ «Le Meilleur reste à venir» (μπορεί να μεταφραστεί ως «Τα καλύτερα έρχονται»). Μια παρεξήγηση έχει ψυχράνει τις σχέσεις δύο κολλητών φίλων από τα παλιά (Φαμπρίς Λουκινί, Πατρίκ Μπρουέλ) αλλά κάποια στιγμή τα βρίσκουν και πάλι και αποφασίζουν να γευτούν μαζί όλα εκείνα που η ψύχρα δεν τους επέτρεψε να ζήσουν.

Ο «Ενας θρίαμβος» («Un triumphe») του Εμανουέλ Κουρκόλ είναι ταινία  εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα. Ο Καντ Μεράντ υποδύεται τον άσημο ηθοποιό του θεάτρου που αναλαμβάνει να διευθύνει το θεατρικό εργαστήριο μιας φυλακής, σκηνοθετώντας το αειθαλές θεατρικό έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό» με επαγγελματίες… κακοποιούς. Η επιτυχία του έργου οδηγεί τον ανορθόδοξο αυτόν θίασο σε περιοδεία.

Οι ταινίες είναι από συμπαθητικές έως καλές, αλλά το πλαίσιο στο οποίο παρουσιάζονται ορίζει κατά κάποιο τρόπο την κατάσταση που θα ακολουθήσει τους πρώτους μήνες του 2021 σε ό,τι αφορά τα κινηματογραφικά φεστιβάλ. Εξάλλου είναι ήδη γνωστό ότι το φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, που παραδοσιακά γινόταν κάθε Φεβρουάριο, θα πραγματοποιηθεί αποσπασματικά και μέσω Διαδικτύου. Ελπίδα και στόχος των διοργανωτών είναι να παρουσιάσουν στις αίθουσες ένα μέρος του προγράμματος των ταινιών μόνο στο κοινό του το φετινό καλοκαίρι.