Ο χειμώνας της Επιδαύρου

«Φοίνισσες» και «Ιππής», Ευριπίδης και Αριστοφάνης, Γιάννης Μόσχος και Κωνσταντίνος Ρήγος: Αυτές είναι, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, οι δύο νέες παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου για την Επίδαυρο του προσεχούς καλοκαιριού 2021.

Οι δύο καλλιτέχνες που θα κάνουν το ντεμπούτο τους και στο είδος, τραγωδία και κωμωδία αντιστοίχως, και στον χώρο, ως σκηνοθέτες, αποτέλεσαν την επιλογή της καλλιτεχνικής διεύθυνσης. Πρόκειται για δύο από τα έργα του αρχαίου δράματος που δεν ανεβαίνουν συχνά και ανήκουν στα λιγότερο δημοφιλή, σε αντίθεση με τις περσινές, «Πέρσες» του Ευριπίδη και «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη. Κι αυτό έχει πολλαπλό ενδιαφέρον τόσο για τους ηθοποιούς που θα κληθούν να αναμετρηθούν με τους ρόλους όσο και για το κοινό που θα τα γνωρίσει καλύτερα.

Ουσιαστικά το Εθνικό, μαζί με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, είναι και οι μόνοι οργανισμοί που χρειάστηκε να οργανώσουν το επιδαυριακό τους καλοκαίρι, αφού ήταν και οι μόνοι που έδωσαν, το δύσκολο καλοκαίρι που πέρασε, το παρών στο αρχαίο θέατρο του Πολυκλείτου. Ολες οι υπόλοιπες παραγωγές του Φεστιβάλ κρατήθηκαν για το 2021 και όπως όλα δείχνουν πήραν το πράσινο φως:

«Ιχνευτές» του Σοφοκλή από τον Μιχαήλ Μαρμαρινό με την Αμαλία Μουτούση, τον Χάρη Φραγκούλη, τον Σταμάτη Κραουνάκη. «Φιλοκτήτης» του Σοφοκλή από τον Τσέζαρις Γκραουζίνις με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Γιάννη Στάνκογλου και τον Δημήτρη Γκοτσόπουλο. «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη από τον Γιώργο Νανούρη με τη Λένα Παπαληγούρα, τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, τον Μιχάλη Σαράντη, τη Μαίρη Μηνά και τη Χαρούλα Αλεξίου. «Βάκχες» του Ευριπίδη από τη Νικαίτη Κοντούρη, με τη Φιλαρέτη Κομνηνού, τον Νίκο Κουρή, τον Ακη Σακελλαρίου, τον Στέλιο Μάινα, την Ιωάννα Παππά, τον Θέμη Πάνου.

Ποτέ άλλοτε το θέατρο δεν ήταν τόσο έτοιμο για τις τις καλοκαιρινές του παραστάσεις ούτε ανέμενε με τόση αδημονία να έρθει ο Ιούνιος για να αρχίσουν οι θίασοι – της ελεύθερης κυρίως παραγωγής, τις περιοδείες τους. Η νέα τάξη πραγμάτων άλλαξε τα δεδομένα και η ανατροπή έγινε ο κανόνας. Αλήθεια είναι ότι οι ανατροπές φέρνουν συχνά καινοτομίες, αλλά είναι προτιμότερο να μη συμβαίνουν υπό αρνητική πίεση, όπως συνέβη με την πανδημία.