Κραυγή αγωνίας από το βόλεϊ γυναικών

Σε απόγνωση είναι οι αθλήτριες του βόλεϊ και εκφράζουν την αγωνία τους όχι μόνο για την καταστροφή του ερασιτεχνικού αθλητισμού, αλλά και για τα βιοποριστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Απογοήτευση και θυμός από την Αρέτα Κονόμη του Ολυμπιακού και τη Μαριαλένα Αρτακιανού του ΑΟ Θήρας, οι οποίες δεν κρύβουν πως αν συνεχιστεί το λουκέτο στο άθλημά τους θα υποχρεωθούν να αναζητήσουν άλλη εργασία για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

«Είναι το πρώτο που περνάει από το μυαλό σου. Εχω σκεφτεί να κάνω κάτι άλλο και σκέφτομαι σοβαρά να σταματήσω τη νέα χρονιά. Δυστυχώς, εκεί σε οδηγούν», υποστηρίζει η Αρέτα Κονόμη, ενώ η Μαριαλένα Αρτακιανού προσθέτει: «Προσπαθούμε να βρούμε λύσεις. Οι πιο πολλοί ζούμε από αυτό. Αν δεν “ανοίξει” το βόλεϊ θα πρέπει να φροντίσουμε να βρούμε κάτι άλλο να κάνουμε. Πολλοί το σκέφτονται και έχει περάσει και από το μυαλό μου. Στο αντικείμενο που σπουδάζω κάτι σε personal trainer».

«Μας κοροϊδεύουν. Δεν καταλαβαίνουν πως αυτή είναι η δουλειά μας. Ετσι, μας την κόβουν. Ζούμε από το βόλεϊ, δεν το κάνουμε για χόμπι», λέει οργισμένη η Κονόμη.

«Σεβαστήκαμε την πρώτη καραντίνα, ήταν κάτι άγνωστο όχι μόνο για εμάς, αλλά για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ας μην ξεχνάμε ότι οι στρατιώτες και οι αθλητές είναι οι πιο πειθαρχημένοι. Καταλαβαίνουμε την κατάσταση, δεν ζούμε σε άλλο κόσμο. Και τώρα είμαστε απόλυτα πειθαρχημένοι. Σεβόμαστε τους άλλους, έχουμε να δούμε τους γονείς μας, τους συγγενείς μας, έναν μήνα. Ομως, η πραγματικότητα είναι στο σπίτι του καθενός και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σε ό,τι αφορά την επιβίωσή μας είναι πολλά», προσθέτει η λίμπερο του Ολυμπιακού και εκφράζει τις απορίες της.

«Δεν μας σέβονται»
«Γιατί διεξάγονται μόνο αγώνες σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ; Είναι δύο αθλήματα που έχουν συνεχώς επαφές, ενώ το βόλεϊ δεν έχει. Και τα πρωταθλήματα στο άθλημά μας διεξάγονται σχεδόν σε όλες τις χώρες. Γιατί να συνεχίζω να παίζω βόλεϊ, αν δεν μπορώ να ζήσω; Θα κάνω κάτι άλλο. Δεν μας σέβονται, μας έχουν κόψει τη δουλειά. Παράλληλα, δεν έχουμε δικαίωμα να μπούμε στο ειδικό βοήθημα, επειδή θεωρούμαστε ερασιτέχνες».

«Γενικά υπάρχει απογοήτευση σε όλες μας. Ας μην ξεχνάμε πως δεν μπορούμε να πάρουμε τη βοήθεια από το κράτος, σε αντίθεση με το ανδρικό βόλεϊ που είναι επαγγελματίες. Αν δεν “ανοίξει” το άθλημα η κατάσταση θα γίνει ακόμα πιο δύσκολη. Πιστεύω ότι έτσι ο ερασιτεχνικός αθλητισμός οδεύει προς διάλυση. Η απορία μας είναι πώς άφησαν τα αθλήματα με επαφές. Δεν ξέρω, ίσως να μην προνόησε και το βόλεϊ σε κάποια θέματα», σημειώνει η λίμπερο του ΑΟ Θήρας, Μαριαλένα Αρτακιανού, η οποία υποστηρίζει πως οι αθλήτριες δεν θα εγκαταλείψουν την προσπάθεια να πείσουν τους υπευθύνους πως υπάρχει η δυνατότητα με ένα υγειονομικό πρωτόκολλο να αρχίσει και πάλι το πρωτάθλημα. «Αυτό που θέλουμε είναι να γίνει μία εξαίρεση για το βόλεϊ και να μας αφήσουν τουλάχιστον να κάνουμε προπονήσεις. Αυτό προσπαθούμε να πετύχουμε και είμαστε σε αναμονή».

Δεν είμαστε ρομπότ
«Αυτό που δεν καταλαβαίνουν, είναι πως δεν είμαστε ρομπότ. Δεν γίνεται σταμάτα-ξεκίνα. Λειτουργούμε με το σώμα, δεν είμαστε, για παράδειγμα, υπάλληλοι γραφείου. Πώς μπορούμε να μπούμε απότομα στο γήπεδο; Αυτό έχει να κάνει και με την υγεία. Κι ο αθλητισμός είναι υγεία. Αλλά είναι και κάτι άλλο. Πώς θα μιλήσουμε μετά για εθνική ομάδα; Το θέμα δεν είναι μόνο οι φωτογραφίες έπειτα από μία επιτυχία», λέει η Αρέτα Κονόμη.

«Τουλάχιστον μετατέθηκαν για αργότερα τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, όμως, αν τελικά δεν γίνει τίποτα, θα είναι ακόμα και τότε πολύ δύσκολα για εμάς. Δεν μπορούμε να πάμε έτσι σε αυτούς τους αγώνες», υποστηρίζει και η Αρτακιανού.

«Ειπώθηκε να κάνουμε… προπόνηση στην υπομονή. Αλλά με την επιβίωσή μας τι γίνεται; Ολοι καταλαβαίνουμε πως έχουν χαθεί ανθρώπινες ζωές, αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι πως κι εμείς είμαστε σε πολύ άσχημη θέση. Εχουμε έξοδα, υποχρεώσεις και οι αθλητές είναι οι πιο πειθαρχημένοι απ’ όλους. Θα έχουν μεγάλη ευθύνη αν καταστραφεί ο ερασιτεχνικός αθλητισμός. Κι όσοι ασχολούνται με αυτά, ξέρουν καλά…», προσθέτει η Κονόμη.