Τι μάθαμε από τις επιλογές του νεοεκλεγέντος προέδρου

Ενας Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής στραβομουτσούνιασε όταν άκουσε τα ονόματα των υπουργών του Τζο Μπάιντεν και σχολίασε: «Μοιάζει με λίστα προσκεκλημένων σε δείπνο στην Τζορτζτάουν», υπονοώντας ότι το πολιτικό κατεστημένο, που είχε απομακρύνει ο Τραμπ, επιστρέφει στις θέσεις του.  Ομως λιγότερο προκατειλημμένοι παρατηρητές συμφωνούν πως έπειτα από τέσσερα χρόνια χάους υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, μια δόση θεσμικής σταθερότητας ίσως είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται η Ουάσιγκτον. Τι μάθαμε από τις επιλογές του Μπάιντεν;

Η εµπειρία µετράει…

«Ακόμα και εάν δεν είναι όλοι οικεία πρόσωπα», έγραψε η Washington Post, «οι επιλογές του Μπάιντεν είναι άνθρωποι που ασχολούνται πολλά χρόνια με τη διακυβέρνηση», σίγουρα πολύ καλύτερα από τους δωρητές, τους επιχειρηματίες και τους συγγενείς που είχε επιλέξει ο Τραμπ να τον περιστοιχίζουν.

Ο υπουργός Εξωτερικών Τόνι Μπλίνκεν έχει εργαστεί και για τον Μπιλ Κλίντον και για τον Μπαράκ Ομπάμα και για τον Μπάιντεν όταν ήταν αντιπρόεδρος. Η Τζάνετ Γιέλεν που θα ηγηθεί του υπουργείου Οικονομικών ήταν επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Ο Τζον Κέρι, που αναλαμβάνει ειδικός σύμβουλος για την κλιματική αλλαγή είχε διατελέσει γερουσιαστής επί 28 χρόνια, είχε διεκδικήσει την προεδρία το 2004 και ήταν υπουργός Εξωτερικών στη δεύτερη θητεία Ομπάμα.

…µα µετράει κι ο Οµπάµα

Η εμπειρία δεν έρχεται μόνη της. Ο Μπάιντεν βρισκόταν στο πλευρό του Ομπάμα ως αντιπρόεδρος, άρα πολλές από τις επιλογές του προέρχονται από αυτό το περιβάλλον, σημειώνει το Politico, γεγονός που κάνει εκείνους που εισήλθαν στο προεκλογικό επιτελείο του Μπάιντεν πρόσφατα, να αισθάνονται κάπως παραγκωνισμένοι. Ενας εξ αυτών παραπονέθηκε πως «εκείνοι που είχαν εργαστεί για τον Ομπάμα αφήνουν στην άκρη όσους εξέλεξαν τον Μπάιντεν. Κανείς από αυτούς όμως δεν βοήθησαν τον πρώην αντιπρόεδρο όταν διεκδίκησε την προεδρία. Εμείς το κάναμε. Ομως τώρα μπαίνουμε στο περιθώριο».

Το διεθνές άνοιγµα

Μια πιθανή θετική πλευρά της ύπαρξης στελεχών των κυβερνήσεων Ομπάμα είναι το γεγονός πως ο Ομπάμα ήταν ανοιχτός στον κόσμο, τον ενδιέφεραν οι ισχυρές σχέσεις με τους συμμάχους καθώς και η αντιμετώπιση παραδοσιακών εχθρών, μια κατάσταση πολύ διαφορετική με όσα ακολούθησαν, δηλαδή με τις επιθέσεις του Τραμπ σε συμμάχους και φίλους και την προσέγγισή του με δικτάτορες. Οι Μπλίνκεν, Γιέλεν και Κέρι διαθέτουν ήδη ισχυρές σχέσεις με ηγέτες άλλων χωρών που επιθυμούν και πάλι την προσέγγιση.

Η ποικιλία έχει σηµασία…

O Mπάιντεν υποσχέθηκε ξανά και ξανά ότι θα φτιάξει μια κυβέρνηση που να ανανακλά το κοινωνικό μωσαϊκό των ΗΠΑ και μέχρι στιγμής φαίνεται ότι το υλοποιεί.

Ο Αλεχάντρο Μαγιόρκας που προορίζεται για το υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας θα είναι ο πρώτος ισπανόφωνος σε αυτό το πόστο. Η Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ δεν θα είναι η πρώτη έγχρωμη γυναίκα ως πρέσβης στα Ηνωμένα Εθνη – προηγήθηκαν η Σούζαν Ράις και η Νίκι Χέιλι – ήταν όμως η ανώτερη μαύρη διπλωμάτης των ΗΠΑ πριν την εκδιώξει ο Τραμπ. Στον κατάλογο του Τζο Μπάιντεν υπάρχουν και άλλες αξιόλογες γυναίκες και μη-λευκοί υποψήφιοι για να ηγηθούν των υπουργείων.

 …µα έχει και η ισορροπία

Πολλές από τις επιλογές του νεοεκλεγέντα προέδρου έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση πολιτικών τις οποίες επέκρινε ο Τραμπ. Τώρα, εν μέσω κορωνοϊού, ο Μπάιντεν θα πρέπει να βρει μια ισορροπία στην άσκηση των πολιτικών του, προκειμένου να γίνει αυτό που υποσχέθηκε: πρόεδρος όλων των Αμερικανών. Μπορεί να είναι ο πρώτος πρόεδρος που έλαβε περισσότερες από 80 εκατομμύρια ψήφους, όμως ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε μόλις 6 εκατομμύρια λιγότερες. Πρόκειται για ένα τεράστιο κοινό το οποίο ο Μπάιντεν και οι εκλεκτοί του στα υπουργεία, θα πρέπει να κερδίσουν.