Επιτέλους, όχι άλλα δώρα
Η Εθνική πρέπει επειγόντως να ξαναβρεί {CR}τη χαμένη της ταυτότητα, να γίνει κυνική, {CR}να κοιτάει στα μάτια κάθε αντίπαλο {CR}και να μη συμβιβάζεται με «συμπαθητικές» εμφανίσεις χωρίς αποτέλεσμα
Ακόμα μία απογοητευτική χρονιά. Ακόμα ένα «μηδέν εις το πηλίκον». Και η Εθνική εξακολουθεί να ψάχνει τον εαυτό της. Κάτι που να θυμίζει έστω ότι αυτή η ομάδα είχε στεφθεί κάποτε πρωταθλήτρια Ευρώπης
Τα ακροδάχτυλα του τερματοφύλακα των 120.000.000 ευρώ Γιαν Ομπλακ τουλάχιστον σε δύο καθοριστικές φάσεις (στο σουτ του Μπακασέτα και στο ανάποδο σουτ του Παυλίδη) στέρησαν μια νίκη ανόδου της Εθνικής μας στη Β’ Κατηγορία του Nations League.
Ομως πέρα από το δέντρο (μιας καλής εμφάνισης με τη Σλοβενία, τουλάχιστον στο πρώτο ημίχρονο και στο τελευταίο 20λεπτο) υπάρχει και το δάσος ολόκληρου του ομίλου, όπου δυστυχώς η Εθνική μας έμεινε και πάλι… μετεξεταστέα.
Πριν από δύο χρόνια «ανεβάσαμε» κατηγορία τη Φινλανδία και «χαρίσαμε» τη 2η θέση του ομίλου στην Ουγγαρία, που από εκεί βρήκε το μονοπάτι για να φτάσει μέχρι τα τελικά του Euro που θα διεξαχθεί του χρόνου.
Τώρα «ανεβάσαμε» μία ακόμα ομάδα (Σλοβενία), από την οποία δεν έχουμε χάσει ποτέ (3 νίκες, 3 ισοπαλίες) και, ναι, δεν είναι καλύτερη της Εθνικής μας.
Ενα γκολ σε 180 λεπτά
Ομως όταν σε 180 λεπτά δεν της βάζεις ένα γκολ, τότε σαφώς δεν έχεις πετύχει την αποστολή σου.
Αν η Ελλάδα είχε ανέβει κατηγορία, θα είχε τονώσει σε μια δύσκολη περίοδο το πρεστίζ της, θα πήγαινε σε μια πιο βατή κλήρωση για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2022 στο Κατάρ (όχι εύκολη, αλλά σίγουρα καλύτερη από αυτήν που θα έχει τώρα) και θα κρατούσε και ένα δεύτερο (μικρό) παράθυρο διεκδίκησης της πρόκρισης για το Μουντιάλ στην περίπτωση που δεν καταφέρει να πλασαριστεί στις δύο πρώτες θέσεις του προκριματικού της ομίλου (θα μάθει τους αντιπάλους της τον Δεκέμβριο).
Τώρα θα βρει στον δρόμο της, αντί για δύο, τρεις θεωρητικά πιο δύσκολους αντιπάλους και παράλληλα δεν θα υπάρχει έστω μικρή δεύτερη ευκαιρία.
Μια Εθνική που αδικεί τον εαυτό της ευρισκόμενη σε αυτή την κατηγορία, όμως τα αποτελέσματά της και οι πορείες της τα τελευταία χρόνια την έχουν φέρει εδώ που βρίσκεται.
Ο Ολλανδός τεχνικός Τζόν Φαν ‘τ Σιπ δεν έχει δικαιολογία όταν θέτει (και μπράβο του) στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου μετά την πρόσληψή του την πρόκριση στο Μουντιάλ του 2022.
Η Ελλάδα σε αυτόν τον βατό (για τα κυβικά της) όμιλο έπρεπε να μπει με τη νοοτροπία που μπαίνουν γενικότερα στους προκριματικούς τους ομίλους η Γερμανία, η Βραζιλία, η Ιταλία και οι άλλες μεγάλες – ποδοσφαιρικά – χώρες.
Που τελειώνουν πολλές φορές με το απόλυτο των βαθμών τα προκριματικά. Ναι, η Εθνική ήταν 2-3 σκαλιά πάνω (πριν από τα παιχνίδια) από Κόσοβο και Μολδαβία και ανώτερη από τη Σλοβενία, αλλά έμεινε τρεις φορές στο 0-0.
«Ασφαιρο» παιχνίδι
Και ιδιαίτερα το «άσφαιρο» παιχνίδι μας με το Κόσοβο στο ΟΑΚΑ με τα αγωνιστικά πειράματα του κόουτς Φαν ‘τ Σιπ μάς στέρησε το δικαίωμα την περασμένη Τετάρτη να παίζουμε εμείς για δύο αποτελέσματα και όχι η Σλοβενία.
Ο Ολλανδός έπρεπε σε αυτόν τον όμιλο να βάζει σε κάθε παιχνίδι την Εθνική με το καλύτερο δυνατό υλικό και να έχει περάσει τη νοοτροπία στους παίκτες του ότι – ξαναλέμε σε αυτό το γκρουπ – δεν τους… βλέπει αυτούς τους αντιπάλους.
Χτίζοντας την επόμενη μέρα, για τα προκριματικά του Μουντιάλ, ο Τζον Φαν ‘τ Σιπ, πρώτον, θα πρέπει να σταματήσει τα πειράματα. Το έκανε στα τελευταία παιχνίδια και είδαμε – συνολικά – την καλύτερη Εθνική επί των ημερών του. Ισως έμπλεξε τα παιχνίδια του Nations League με φιλικά…
Το πρώτο βίντεο που θα δείξει στους παίκτες του στην επόμενη συγκέντρωσή τους θα πρέπει να είναι όχι από αγώνα δικό τους, αλλά το πρόσφατο Ισπανία – Γερμανία.
Οπου οι Ιβηρες ήθελαν απλή νίκη (με… μισό μηδέν) για να προκριθούν στο φάιναλ φορ της Α’ Κατηγορίας και αυτοί έπαιζαν αφιονισμένοι μέχρι το δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων αν και ήδη κέρδιζαν με 6-0, υποχρεώνοντας τους Γερμανούς στην πιο βαριά ήττα τους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και από το μακρινό 1931! Ναι, η Ισπανία που την αφήσαμε έξω από τα νοκάουτ παιχνίδια του Euro 2004 (στον δρόμο προς τον δικό μας θρίαμβο), τους λούζερς όπως τους έλεγαν στις μεγάλες διοργανώσεις.
Αλλά μετά το πάθημα του 2004 άλλαξαν «τσιπάκι», πήραν τρεις μεγάλους τίτλους στη σειρά (Euro 2008 και 2012, Mουντιάλ 2010) και άλλαξαν εντελώς την νοοτροπία τους.
Αυτή που είχαμε και εμείς μέχρι το 2014 τουλάχιστον όταν δεν «βλέπαμε» αντιπάλους σαν αυτούς που κάναμε ήρωες στον όμιλό μας.
Ο στόχος είναι πλέον να ξαναφτιάξουμε αυτή τη νοοτροπία και μόνο έτσι θα γιορτάσουμε και πάλι κάποια στιγμή μεγάλες προκρίσεις που τις είχαμε σε ημερησία διάταξη για μία δεκαετία τουλάχιστον.














