«Ανέκδοτη» Τζόνι Μίτσελ του 1963-1967

Αν και πολλοί είναι εκείνοι που μπορούν να βρουν σήμερα την Τζόνι Μίτσελ – την καναδή τραγουδοποιό της φολκ, ροκ, ποπ και τζαζ μουσικής – ξεπερασμένη, εντούτοις δεν πρέπει να ξεχνάμε το παρελθόν, όλους όσοι έβαλαν το λιθαράκι τους ώστε η μουσική ροκ να λάβει και την κοινωνικο-πολιτική διάσταση που της αρμόζει.

Προσφάτως κυκλοφόρησε ένας θησαυρός με ηχογραφήσεις της δημιουργού που βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας. Καλύπτει την περίοδο από το 1963 έως το 1967, έχει 119 κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων 29 τραγουδιών της που έγραψε και ηχογράφησε, αλλά ποτέ δεν είχαν κυκλοφορήσει έως σήμερα.

Στο box set με τίτλο «Joni Mitchell Archives Vol. 1: The Early Years (1963-1967)» περιέχονται μεταξύ άλλων μια ηχογράφηση σε ραδιοφωνικό στούντιο όταν ήταν μόλις 19 ετών, καθώς και ηχογραφήσεις από συναυλίες που κατέγραψε η ίδια σε μαγνητοταινία. Η συλλογή αυτή της μας εξηγεί, λεπτομερώς, πώς η νεαρή τραγουδοποιός – τραγουδίστρια φολκ κομματιών μετεξελίχθηκε σε μία εκλεπτυσμένη στιχουργό. Το box set εκτός από τα πέντε CD περιλαμβάνει επίσης ένα άλμπουμ 40 σελίδων με φωτογραφίες όπως και σημειώσεις της ίδιας.

Παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Μπομπ Ντίλαν η Μίτσελ δημιούργησε ένα δικό της ιδίωμα, προσωπικό και ποιητικό και μάλιστα άνοιξε τον δρόμο στους τραγουδοποιούς να αναφερθούν στα τραγούδια τους και σε άλλα θέματα (κοινωνικά και πολιτικά) που έως τότε οι συνάδελφοί της τα απέφευγαν. Σε όλη της τη διαδρομή έμεινε συνεπής και «αμετανόητη» στο όνειρό της: music for the people.

Γεννημένη στον Καναδά, το 1967 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έναν χρόνο αργότερα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ ενώ η μουσική της είχε αρχίσει να ανεβαίνει με εμφανίσεις σε κλαμπ φολκ μουσικής και στην τηλεόραση. Το 1969 κέρδισε το Βραβείο Γκράμι για την καλύτερη μουσική παρουσία. Στη δεκαετία του 1970 άρχισε να πειραματίζεται αναμειγνύοντας φολκ και τζαζ. Ο δίσκος της «Blue» (1971) έφτασε το Νο 15 στις λίστες των μεγαλύτερων πωλήσεων και ακολούθησαν οι δίσκοι «For the Roses» (Νο 11 το 1972), «Court and Spark» (Νο 2 το 1974), «Miles of Aisles» (Νο 2 το 1974), «The Hissing of Summer Lawns» (Νο 4 το 1975) και «Hejira» (Νο 11 το 1976). Το 1978, έπειτα από πρόσκλησή του, συνεργάστηκε δισκογραφικά με τον τζαζίστα Τσαρλς Μίνγκους, στον δίσκο «Mingus».