H έκρηξη των οπαδών

Για αρκετούς ήταν μη αναμενόμενο. Υπό την έννοια, ότι ακόμη κι αν μαζεύτηκαν 15-20 άτομα στο αεροδρόμιο αργά το βράδι της Κυριακής περιμένοντας την αποστολή του Παναθηναϊκού, αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει συχνά από τους οπαδούς του Τριφυλλιού. Συνήθως, αυτοί έχουν τη λεγόμενη ιώβειο υπομονή, έχουν μάθει να αναμένουν και εν πολλοίς έχουν συμβιβαστεί με την πορεία χρόνων της ομάδας που δεν τη λες και εντυπωσιακή.

Φαίνεται, ωστόσο, ότι το ποτήρι της οργής ξεχείλισε. Οταν τους βλέπεις κατά ομάδες να μετακινούνται σε τέτοια απόσταση προκειμένου να διαμαρτυρηθούν, αντιλαμβάνεσαι τα εξής: πρώτον, κάνουν κάτι που ένεκα των σφραγισμένων θυρών στα γήπεδα, αδυνατούσαν να το πράξουν από τις εξέδρες. Η φωνή τους πλέον δεν ακούγεται. Δεύτερον, ήθελαν να στείλουν μήνυμα σε παίκτες πως δεν είναι και αυτοί άμοιροι ευθυνών για την κακή πορεία του Παναθηναϊκού. Και τρίτον, ξεκαθάρισαν ότι έχουν απαιτήσεις. Γιατί αν συνέβαινε το αντίθετο, δεν θα επιχειρούσαν

το μίνι… ταξίδι στα Σπάτα. Ισως μάλιστα εδώ θα πρέπει να σταθούν όλοι. Στη λέξη «απαίτηση». Υπό μία έννοια, είναι ευχάριστο. Οξύμωρο μεν, αληθινό δε. Ο κόσμος του ΠΑΟ πιστεύει σε αυτή την ομάδα. Στους ποδοσφαιριστές. Στις δυνατότητές τους που είναι σαφώς υψηλότερες σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια. Και δεν θέλει να βιώσει ακόμη μια χρονιά που ο πήχης των απαιτήσεων θα έχει μπει χαμηλά. Δεν το αντέχει. Η παρουσία του, η γκρίνια, οι αποδοκιμασίες και εντέλει το χειροκρότημα, ήταν ένα είδος προσμονής για τα μελλούμενα. Αν μάλιστα ορισμένοι είχαν… αϋπνίες, τότε θα συναντούσαν και τον Μπόλονι στην αίθουσα αφίξεων. Τον ρουμάνο τεχνικό που ήρθε και ανέλαβε τις τύχες του Παναθηναϊκού. Τον Ρουμάνο που παρουσιάστηκε χθες και φανέρωσε ένα μέρος από το σκεπτικό του. Με την προϋπόθεση ότι θέλουν όλοι να είναι ειλικρινείς, ο Μπόλονι ήταν ένας σπουδαίος μέσος με εξαιρετικό στυλ στα νιάτα του. Ως κόουτς, γαλουχήθηκε στη Γαλλία και έκανε καριέρα σε αρκετές ομάδες, ενώ τα περάσματά του από τη Σαουδική Αραβία ήταν απλά «ναι» σε προτάσεις για δουλειές με καλά χρήματα. Το τι φιλοδοξίες έχει τώρα στα 67 του χρόνια, προφανώς θα το διαπιστώσουν όλοι σύντομα. Δεν είναι εύκολος χαρακτήρας. Το θυμούνται καλά στον ΠΑΟΚ. Οσο μάλιστα περνά ο καιρός, σηκώνει ελάχιστες μύγες στο σπαθί του. Οι φίλοι του Παναθηναϊκού έχουν να περιμένουν ένα πράγμα και αν τούτο συμβεί, όλα τα πάρουν τον δρόμο τους: να βάλει τάξη σε μια άναρχη κατάσταση! Αυτό ο προπονητής το μπορεί. Οπως και να κατευθύνει ορισμένα ταλαντούχα παιδιά που τους τελευταίους μήνες λες και ξεστράτισαν…