{T16}Ο Φώντας {LF}θα βρει και πάλι τον Νώντ{T16}α

Είναι από τις ειδήσεις, που δεν θέλεις να διαβάσεις, δεν θέλεις να πιστέψεις και κυρίως δεν θέλεις να γράψεις.

Ο ξαφνικός θάνατος – από καρδιά – του Φώντα Μουδάτσιου, ενός απίθανου παίκτη, προπονητή αλλά κυρίως ανθρώπου που γνωρίσαμε μέσα από την οικογένεια του πόλο δημιουργεί απέραντη θλίψη.

Απλά ασυναίσθητα σου φέρνει στο μυαλό τον αδόκητο χαμό ενός άλλου μεγάλου παίκτη του Νώντα Σαμαρτζίδη, που είχε χάσει τη ζωή του στα 31 του χρόνια όταν πνίγηκε στην Παλαιά Επίδαυρο.

Υπήρξαν συμπαίκτες στον Εθνικό αλλά δυστυχώς συνέδεσαν και τα ονόματά τους, με τον πρόωρο χαμό τους, με τον Φώντα να βρίσκει και πάλι τον Νώντα όχι πλέον στο υγρό στοιχείο αλλά στα ουρανια.

Ο Φώντας Μουδάτσιος ήταν η ήρεμη δύναμη και όπως μας τον χαρακτήρισε ο αδελφικός του φίλος (συμπαίκτες στην Εθνική και στον Παναθηναϊκό μένοντας και στο ίδιο δωμάτιο) Δημήτρης Σελετόπουλος, ήταν ένας από τους πρώτους ολ αράουντ παίκτες που μπορούσαν να παίξουν σε κάθε θέση.

Είχε το χαρακτηριστικό, όταν έκανε κάτι εντυπωσιακό και του ζητούσες να μιλήσει για μια μεγάλη επιτυχία της ομάδας του στην οποία είχε μεγάλη συμμετοχή (ως παίκτης ή ως προπονητής) πάντα με τη χαρακτηριστική του ευγένεια σε παρέπεμπε στους συμπαίκτες του ή αργότερα στις παίκτριές του.

Προτιμούσε να μιλάει μέσα στο νερό ή από τον πάγκο και άφηνε τη δόξα για τους άλλους, αυτός ο σεμνός άνθρωπος που είχε δει – από τους πρώτους – το πόσο μπορεί να πάει μπροστά το γυναικείο πόλο.

Αυτός – ως προπονητής – χάρισε στον Ολυμπιακό το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας του στις γυναίκες (1995) και στη Γλυφάδα και το ελληνικό πόλο την πρώτη Ευρωλίγκα (2000). Αυτός είχε στήσει σχεδόν όλη την εθνική ομάδα γυναικών του 2004 (τον διαδέχτηκε στον πάγκο  ο Κούλης Ιωσηφίδης το 2003) που παραμένει μέχρι και σήμερα η μοναδική ελληνική εθνική ομάδα σε άνδρες ή γυναίκες που έχει κατακτήσει μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες (αργυρό το 2004).

Ηταν σύζυγος της Δήμητρας Ασιλιάν (ασημένια ολυμπιονίκης το 2004) και πατέρας ενός παιδιού. Είχε αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα και του 1984 στο Λος Αντζελες και είχε παίξει σε Παναθηναϊκό και Εθνικό, ενώ συλλυπητήρια ανακοίνωση εξέδωσαν μεταξύ άλλων και η ΚΟΕ και ο ερασιτέχνης Ολυμπιακός.