Το φινάλε που του άξιζε

^«Αυτό  είναι σωστό, αυτό είναι σωστό, πρωτάθλημα και κύπελλο στον Ολυμπιακό»  Εβλεπες τους επαγγελματίες παίκτες του Ολυμπιακού να πανηγυρίζουν σαν μικρά παιδιά στο κέντρο του Πανθεσσαλικού (1-0 την ΑΕΚ με το σουτ του Ραντζέλοβιτς από το 9′) με το κύπελλο αγκαλιά που λίγα λεπτά πριν είχε σηκώσει στον ουρανό ο εμβληματικός αρχηγός Βασίλης Τοροσίδης σε ένα ιδανικό φινάλε καριέρας.

Ηταν ένα ξέσπασμα για αυτούς τους παίκτες (ο προπονητής τους έχει άλλες αντοχές!) που ξεκίνησαν να παίζουν επίσημους αγώνες στις 23 Ιουλίου του 2019 και ολοκλήρωσαν την αγωνιστική σεζόν στις 12 Σεπτεμβρίου του 2020!

Σεζόν 418 ημερών!

Ναι είναι αλήθεια η μοναδική ομάδα ίσως στον κόσμο ολόκληρο που είχε μια αγωνιστική περίοδο 418 ημερών με τον Covid-19 και τις αποφάσεις της ΕΠΟ για τον τελικό να έχουν παίξει τον δικό τους καθοριστικό ρόλο για αυτό τον αγωνιστικό μαραθώνιο.

Και όμως ο Ολυμπιακός όπως ξεκίνησε (με μεγάλες νίκες και συνεχείς προκρίσεις στον δρόμο προς τα αστέρια) έτσι και τελείωσε θριαμβευτικά (με την κατάκτηση του Κυπέλλου με τη νίκη του 1-0 επί της ΑΕΚ στον τελικό του Βόλου) τη σεζόν.

Την κορυφαία της ιστορίας του καθώς η πλούσια γαρνιτούρα στο 18ο νταμπλ της ιστορίας του, ήταν μια αξιομνημόνευτη πορεία στην Ευρώπη με την επική πρόκριση επί της Αρσεναλ με το «διπλό» στο Emirates, τις εξαιρετικές εμφανίσεις με την περσινή φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ, Τότεναμ και φυσικά το παράσημο της ομάδας που δυσκόλεψε περισσότερο από κάθε άλλη, σε ένα παιχνίδι, τον περίπατο των τρομερών Βαυαρών της Μπάγερν Μονάχου (11/11 νίκες και 43-8 τέρματα στη διοργάνωση) προς τον θρίαμβο της κατάκτησης του Τσάμπιονς Λιγκ. Ηταν εκείνο το μεγάλο παιχνίδι στον Πειραιά (ήττα με 3-2 στις λεπτομέρειες και με μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Ποντένσε στο φινάλε για την ισοφάριση).

Ναι, τον Ποντένσε τον οποίο έχασε με μεταγραφή στη Γούλβς (την οποία επίσης θα μπορούσε να είχε αποκλείσει ο Ολυμπιακός αν η διαιτησία ήταν σωστή) και έπαιζε και χωρίς τον Κώστα Φορτούνη για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω του σοβαρού τραυματισμού του έλληνα μαέστρου. Και όμως ο Ολυμπιακός γινόταν όλο και καλύτερος!

Μαρτίνς, ο… αλχημιστής

Μα γιατί στον τελικό, ο Ολυμπιακός τι έκανε; Πάλι τα ίδια, με τον Μαρτίνς να γίνεται… αλχημιστής για να μπορέσει να καλύψει τα τεράστια κενά στη μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδας από τις απουσίες των Τσιμίκα, Ελαμπντελαουί και Γκιγιέρμε που πήραν μεταγραφή, αλλά και του τραυματία βασικού πορτογάλου τερματοφύλακα, Σα.

Και όμως εμπιστεύτηκε τον νεαρό (δεν έχει κλείσει ακόμα τα 18) Κωνσταντίνο Τζολάκη για βασικό τερματοφύλακα, τον 35χρονο Βασίλη Τοροσίδη για αριστερό μπακ (και στην αλλαγή του, τον Σισέ σε αυτή τη θέση!), ενώ έβαλε ένα παίκτη που δεν είχε ξαναπαίξει στα δεξιά της άμυνας (Μπρούνο), αναγκασμένος να στερηθεί των υπηρεσιών τριών εκ των καλύτερων παικτών της περσινής σεζόν (Τσιμίκας, Ομάρ, Γκιγιέρμε).

Ο Ραντζέλοβιτς πήρε τον τίτλο του mvp αλλά εκπληκτικός (και ίσως πραγματικός mvp του αγώνα) ήταν και πάλι ο Μαντί Καμαρά που ήταν παντού με τρομερές άμυνες, κομβικά κλεψίματα και κυρίως τις καταπληκτικές μπαλιές του σαν δεκάρι.

Αλλος κατοχή,
άλλος ευκαιρίες

Συντριπτική κατοχή η ΑΕΚ αλλά μόλις μια – μεγάλη – ευκαιρία, αυτή του 8ου λεπτού όπου ο Μπά έδιωξε την μπάλα πριν περάσει τη γραμμή στην προσπάθεια του Ολιβέιρα.

Οκτώ αποκρούσεις έγραψαν τα στατιστικά για τον Ολυμπιακό (άρα υποσχόμενες ευκαιρίες για την ΑΕΚ), αλλά αλήθεια είχαν καμία σχέση με αυτές που έκανε ο mvp της Ενωσης, ο τερματοφύλακας Τσιντώτας;

Αφενός στο πέναλτι του Ελ Αραμπί (απομάκρυνε με το αριστερό πόδι την κακή εκτέλεση του αγχωμένου Μαροκινού) στο 57′ αλλά και νωρίτερα στο τετ α τετ του Μασούρα στο 49′.

Αλλωστε η κορυφαία φάση – πέραν του γκολ του Ραντζέλοβιτς – του τελικού δεν καταγράφεται ως τελική στον στόχο!

Ηταν στο 35′ όταν ο Ελ Αραμπί «χόρεψε» δύο φορές τον Μπακάκη και πλάσαρε στην άλλη γωνία τον Τσιντώτα, με την μπάλα να «γλύφει» σχεδόν σαδιστικά το αριστερό δοκάρι του πορτιέρο της Ενωσης.

Απλά καθυστερούσε η απονομή και από την άλλη η ΑΕΚ ήταν τυχερή που έφυγε με τη μικρότερη δυνατή ήττα (1-0) αλλά και το αρνητικό ρεκόρ όλων των εποχών (τέσσερις συνεχόμενους χαμένους τελικούς με θύτη τον ΠΑΟΚ την προηγούμενη τριετία).

Κάποιος από ψηλά χαμογελούσε όλο χαρά το Σάββατο, ήταν ο Σάββας Θεοδωρίδης και σε αυτόν αφιέρωσε το Κύπελλο ο Πέδρο Μαρτίνς.

«Ανήκει και σε αυτόν και το αφιερώνω όπως και στον Τοροσίδη αλλά και στην οικογένεια του Ολυμπιακού. Εκπληρώσαμε τον στόχο μας με τον καλύτερο τρόπο σε μία χρονιά με πολλές δυσκολίες. Είναι κρίμα που δεν το ολοκληρώσαμε τον Ιούνιο και μαζί με τους φιλάθλους μας. Είναι καταπληκτικό αυτό που πετύχαμε. Τα δώσαμε όλα. Υπήρχαν στιγμές στη σεζόν που μπορεί να μην παίζαμε καλά, αλλά παίζαμε με την ψυχή μας» τόνισε ο πορτογάλος τεχνικός.

ΑΕΚ (Μάσιμο Καρέρα): Τσιντώτας, Μπακάκης (62′ Παουλίνιο), Σβάρνας, Τσιγκρίνσκι, Λόπες, Σιμόες (80′ Μαχαίρας), Κρίστισιτς, Μάνταλος, Βέρντε (62′ Αλμπάνης), Λιβάγια, Ολιβέιρα.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Πέδρο Μαρτίνς): Τζολάκης, Μπρούνο, Μπα, Σισέ, Τοροσίδης (80′ Σεμέδο), Καμαρά, Μπουχαλάκης,  Μασούρας, Βαλμπουενά (76′ Καφού), Ραντζέλοβιτς, Ελ Αραμπί (90’+ Φορτούνης).