Μια αλλιώτικη «Βιογραφία»

Στις κουτσουρεμένες και οπωσδήποτε μουδιασμένες διακοπές αυτού του «δύσκολου» καλοκαιριού, ένα από τα αναγνώσματά μου ήταν και το βιβλίο του Roderick Beaton «Ελλάδα: Βιογραφία ενός σύγχρονου έθνους», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Ομολογώ ότι, όταν φίλοι μού πρότειναν να το πάρω μαζί μου στις διακοπές, η αρχική αντίδρασή μου ήταν αρκετά επιφυλακτική. Θα είναι από αυτά τα βιβλία, σκέφτηκα, που, ακόμα και αν είναι καλογραμμένα, απευθύνονται στο αγγλόφωνο αναγνωστικό κοινό, και επομένως, εκ των πραγμάτων και ευλόγως, παραθέτουν και εξηγούν ακόμα και τα γνωστά, τα στοιχειώδη και τα αυτονόητα για μας.

Και όμως, μακάρι όλοι οι Ελληνες να διάβαζαν το βιβλίο του Beaton. Θα μάθαιναν πολλά για την Ιστορία της χώρας μας, την τόσο κακοπαθημένη από μεροληπτικές, μονόπλευρες, μονοδιάστατες, ακόμα και στρεψόδικες αναγνώσεις και προσεγγίσεις. Με βρετανική νηφαλιότητα και γλαφυρό ύφος, χωρίς ίχνος λογιοτατισμού και χωρίς βαρύγδουπους ή αβασάνιστους αφορισμούς, γράφοντας για την περίοδο από τα τέλη του 18ου αιώνα έως σήμερα, ο Beaton «κερδίζει» ακόμα και τον αναγνώστη που δυσπιστεί απέναντι σε τέτοιου είδους εγχειρήματα από αλλοδαπούς.

Τέλος, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ, ίσως και από επαγγελματική παραμόρφωση έπειτα από πενήντα χρόνια «στο κουρμπέτι», στην εξαιρετική μετάφραση του βιβλίου από τον Μενέλαο Αστερίου. Ο άγνωστός μου (προλαβαίνω τυχόν κακόβουλες σκέψεις), σχετικά νέος ‒υποθέτω‒ στην ηλικία, μεταφραστής με εντυπωσίασε με το γλωσσικά ευθύβολο και από άποψη ιστορικής ορολογίας άρτιο κείμενό του. Ισως ένα (μεταφραστικό) αστέρι γεννιέται στο πρόσωπο του… Αστερίου.