Επιχείρηση… αποελληνοποίηση

Στο πρώτο φιλικό παιχνίδι που έδωσε ο Παναθηναϊκός, αυτό κόντρα στη Μαρκό, είδαμε στην αρχική ενδεκάδα επτά παιδιά από την ακαδημία του συλλόγου, ενώ συνολικά αγωνίστηκαν 15. Ναι μεν ήταν ένα παιχνίδι που έμοιαζε περισσότερο με χαλαρή προπόνηση, ωστόσο θα μπορούσε να είναι και ένα… δείγμα για το τι θα ακολουθήσει στον Παναθηναϊκό. Ομως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.

Ο «ελληνικός» Παναθηναϊκός δεν θα υπάρχει τη νέα σεζόν και οι νεαροί παίκτες της ακαδημίας δεν θα βρουν παρά ελάχιστες ευκαιρίες. Σε ματς Κυπέλλου ή σε φιλικά παιχνίδια. Εκτός εκείνων που καθιερώθηκαν (Μπουζούκης, Χατζηγιοβάνης) και δυο-τρεις που έχουν ελπίδα να αγωνιστούν σε ματς πρωταθλήματος (Ζαγαρίτης, Αλεξανδρόπουλος, Εμμανουηλίδης). Φαίνεται από τον σχεδιασμό. Από τις αποχωρήσεις και τις προσθήκες που έχουν γίνει έως τώρα στο ρόστερ.

Αναζητώντας την ποιότητα

Οι Ελληνες φεύγουν, τη στιγμή που έχουν έρθει ξένοι ποδοσφαιριστές. Με στόχο, φυσικά, να ανεβάσουν την ποιότητα στο ρόστερ και με φιλοδοξία να κάνει ο Παναθηναϊκός ένα βήμα μπροστά πλέον και να διεκδικήσει μεγαλύτερους στόχους. Με διαφορετική, πια, φιλοσοφία σε σχέση με την προηγούμενη διετία των Δώνη – Νταμπίζα και με σαφώς περισσότερα χρήματα που έχει να διαχειριστεί το ισπανικό δίδυμο προπονητή – τεχνικού διευθυντή που υπάρχει τώρα σε σχέση με το ελληνικό που υπήρχε πριν απ’ αυτούς.

Από το ξεκίνημα του καλοκαιριού έχουν φύγει ή είναι στην έξοδο για να φύγουν συνολικά δέκα Ελληνες. Χωρίς να γνωρίζουμε τι θα ακολουθήσει και αν θα προκύψουν και άλλες αποχωρήσεις. Βαγιαννίδης, Αποστολάκης, Δώνης, Βέργος αποχώρησαν πρώτοι. Κολοβός, Κολοβέτσιος Θεοχάρης, Κότσαρης ενημερώθηκαν πως δεν υπολογίζονται. Ο Καμπετσής ενημερώθηκε πως αν βρει ομάδα μπορεί να αποχωρήσει. Και ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει τι θα γίνει με τον Μαυρομμάτη, που ανεβάζει τον αριθμό στους δέκα, τη στιγμή που υπάρχει αστερίσκος και για έναν ενδέκατο. Τον Δημήτρη Εμμανουηλίδη, που αξιολογείται καθημερινά.

Πόσοι Ελληνες έχουν έρθει στον Παναθηναϊκό αυτό το καλοκαίρι; Μόλις ένας: ο Φώτης Ιωαννίδης από τον Λεβαδειακό, ως εναλλακτική της εναλλακτικής για την επιθετική γραμμή. Και πόσοι ξένοι έχουν… προσγειωθεί έως τώρα στην Αθήνα προκειμένου να ενισχύσουν με τη νέα σεζόν τον Παναθηναϊκό; Εξι. Οι Βέλεθ, Καρλίτος, Αϊτόρ, Σαβιέρ, Σάντσες και Βιγιαφάνιες. Με τον Παναθηναϊκό να κοιτάζει στο εξωτερικό και για μέσο και για αριστερό μπακ αν χρειαστεί και για επιθετικό αν αποχωρήσει ο Μακέντα. Με λίγα λόγια, μπορεί να φτάσουμε τους 9-10 ξένους όσον αφορά τις μεταγραφές. Οσοι και οι Ελληνες που έφυγαν.

Ο στόχος

Γιατί ο Τσάβι Ρόκα αποφασίζει να πάει σε ένα τελείως διαφορετικό μοντέλο; Είναι απλό: γιατί βρήκε περισσότερα διαθέσιμα χρήματα από αυτά που περίμενε, μετά την επιλογή της διοίκησης να αυξήσει το μπάτζετ. Και διότι στο ποδόσφαιρο τα λεφτά… φέρνουν την ευτυχία. Ο Παναθηναϊκός ταλαιπωρήθηκε πολύ τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια. Με περιορισμούς στις μεταγραφές, με δικαίωμα το 2018 να πάρει μόνο Ελληνες κάτω των 23, με ξένους αμφιβόλου αξίας το καλοκαίρι του 2019 (Μπεκ, Μολό, Φάουστο μερικά από τα ονόματα).

Ο Ρόκα πήγε στα σίγουρα. Είχε χρήματα να φέρει τον Καρλίτος; Τον έφερε. Είχε για τον Αϊτόρ; Τον έφερε. Είχε για τον Βιγιαφάνιες; Τον έφερε. Θεωρώντας πως δεν υπάρχουν Ελληνες που θα μπορούν να του κάνουν τη διαφορά. Δεν έχει και πολύ άδικο…