«Το οδυνηρό {LF}στη συγγραφή {LF}είναι όταν τελειώνει»

Η τελευταία φορά που συγκινήθηκα με μια ολοκληρωμένη αφήγηση ήταν… με το 887 του Ρόμπερτ Λεπάζ (σ.σ.: την αυτοβιογραφική παράσταση του καναδού δημιουργού, που παρουσιάστηκε το 2017 στην Αθήνα).

Αν μπορούσα να γράφω μετά μουσικής θα επέλεγα… μουσική άμπιεντ.

Το πιο οδυνηρό στη διαδικασία της συγγραφής είναι… όταν τελειώνει.

Τρία βιβλία που θα πρότεινα οπωσδήποτε για μια βιβλιοθήκη Λυκείου θα ήταν… «Στην Οθόνη Φως» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, τη «Χιλιάδα» της Ελισάβετ Αρσενίου και τα «Ποιήματα 1980-1998» του Μίλτου Σαχτούρη.

Η κριτική που αποδέχομαι αφορά… τα πάντα, αρκεί να γίνεται για τους σωστούς λόγους.

Η αυτοκριτική ξεκινάει… από μικρούς απολογισμούς.

Η αρχή ενός κλασικού βιβλίου που ζηλεύω είναι… «Δεν θα με ξέρετε αν δεν έχετε διαβάσει ένα βιβλίο που λέγεται “Οι περιπέτειες του Τομ Σώγιερ”. Αλλά δεν έγινε και τίποτα». Από τις Περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν του Μαρκ Τουέιν.

Οταν ακούω για την «κρίση της λογοτεχνίας» ή τη «λογοτεχνία της κρίσης» σκέφτομαι… άλλα πράγματα.

INFO

Tο νέο θεατρικό έργο του Ανδρέα Φλουράκη με τίτλο: «Τα αγάλματα περιμένουν» κυκλοφορεί από την ΚΑΠΑ Εκδοτική. Σε αυτό ο θεατρικός συγγραφέας προσεγγίζει το θέμα της απόκρυψης των αρχαίων αγαλμάτων σε μελλοντική εποχή κινδύνου. Το κράτος ζητάει από τους πολίτες να κρύψουν από ένα άγαλμα ο καθένας σε μέρος που θα ξέρουν μόνο οι ίδιοι και, όταν περάσει ο κίνδυνος, να το επιστρέψουν στα μουσεία. Οι άνθρωποι, όμως, όταν βρίσκονται μόνοι τους με τα αγάλματα, κατά τη διαδικασία της απόκρυψής τους μέσα στη γη, παίρνουν μια σειρά από απρόσμενες κωμικοτραγικές αποφάσεις. Η ομότιτλη παράσταση περιοδεύει: 25/8, Ελασσόνα – Πύθι, 29/8 Θεσσαλονίκη – Συκιές , 4/9 Τρίκαλα Φρούριο – 8/9 Λάρισα – Α΄ Αρχαίο Θέατρο. Από τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφορεί η πέμπτη ποιητική του συλλογή με τίτλο: «Καλοκαίρι». Ο Ανδρέας Φλουράκης γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και θέατρο στην Αγγλία (MA Writing for the Theatre and Broadcast Media). Στο θέατρο εμφανίζεται για πρώτη φορά το 2001 με το συλλογικό έργο «Πίστη» (Θέατρο του Νότου).