Η Πομπηία της Μπαρτσελόνα

Ηταν μια ποδοσφαιρική Πομπηία. Ενας λεκές στην ιστορία μιας ομάδας που επαίρεται πως είναι κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος. Ενα ξεγύμνωμα, μια πραγματική αποκάλυψη των προβλημάτων που έκρυβε τα τελευταία χρόνια.

Στο Ντα Λουζ θα υπάρχει στο εξής ένα αόρατο σύνορο που θα χωρίζει τον χρόνο της Μπαρτσελόνα σε πριν από το 8-2 και μετά το 8-2. Το ακροτελεύτιο του πόνου στη σύγχρονη εποχή που φέρει την υπογραφή του Black Beast, της ομάδας που τρέμει πιο πολύ απ’ όλες και την έχει υποχρεώσει στις περισσότερες ήττες (6), της Μπάγερν. Ο δραματικός επίλογος μιας υπέροχης ιστορίας που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2008 και συνάμα ο πρόλογος της επόμενης που θα ξεκινήσει σε λίγες ημέρες.

«Λιθοβολισμός»

Είναι οι μέρες του λιθοβολισμού, της γκιλοτίνας, του αφορισμού. Οι τίτλοι των εφημερίδων ήταν οι αναμενόμενοι: «Διασυρμός», «Ρεζιλίκι», «Ζόφος». Η σοφή «Εκίπ» αναφέρθηκε σε «ιστορικό μάθημα». Δύο λέξεις που κρύβουν όλα όσα έχουν προηγηθεί την τελευταία εξαετία στο Καμπ Νου.

«Απατεώνες» φώναζαν οπαδοί της Μπάρτσα όταν αντίκρισαν τους παίκτες στην είσοδο του ξενοδοχείου Seraton Lisbon. Αυτός που άκουσε όμως τα περισσότερα ήταν ο Κίκε Σετιέν, ενώ οι νεαροί Ανσού Φατί και Ρίκι Πούιγκ χειροκροτήθηκαν, σαφές μήνυμα προς την ηγεσία για το πού πρέπει να στραφεί. Στη Ciudad Deportiva οι αγανακτισμένοι οπαδοί κρέμασαν πανό με μηνύματα όπως «Εξω οι μισθοφόροι», «Λιγότερη πολυτέλεια και περισσότερη περηφάνεια» και «Διοίκηση και ποδοσφαιριστές, η ντροπή των 121 χρόνων ιστορίας».

Οι οπαδοί δεν έχουν άδικο. Η Μπαρτσελόνα είναι η πλουσιότερη ομάδα στον κόσμο με έσοδα – σύμφωνα με την Deloitte – 840,8 εκατ. ευρώ. Διαθέτει στο ρόστερ της τον καλύτερο και πλουσιότερα αμειβόμενο ποδοσφαιριστή, τον Λιονέλ Μέσι, ενώ έχει αναδειχτεί καλύτερος εργοδότης προσφέροντας στους παίκτες της απολαβές (μ.ό.) 10,37 εκατ. ευρώ.

Προανήγγειλε αλλαγές

Η «επόμενη μέρα» θα είναι πολύ δύσκολη στη Βαρκελώνη. Ο πρόεδρος Ζόζεπ Μαρία Μπαρτομέου απολογήθηκε και υποσχέθηκε πως θα ανακοινώσει σημαντικές αλλαγές, κάποιες από τις οποίες έχουν ήδη παρθεί. Ισως να περιλαμβάνουν και τη δική του παραίτηση και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Εχει ζητήσει ήδη έκτακτο ΔΣ για σήμερα με ό,τι αυτό σημαίνει.

Ο Πικέ ήταν ο μόνος που είπε τα πράγματα με το όνομά τους δηλώνοντας «πιάσαμε πάτο». Τουλάχιστον είχε το θάρρος να το παραδεχτεί μπροστά στην κάμερα και να θέσει την παραίτησή του στη διάθεση του συλλόγου ενόψει των αναγκαίων αλλαγών που πρέπει να επέλθουν, ενώ έστρεψε τα βέλη του και προς τη διοίκηση. Σε αντίθεση με τον Σετιέν, τον άνθρωπο που έβαλε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της ομάδας και δεν είχε την ευθιξία να παραιτηθεί. Το μόνο που περιορίστηκε να πει ήταν πως η ήττα είναι επώδυνη. Μικρός προπονητής, μικρός άνθρωπος. Η μοίρα του έχει προδιαγραφεί. Το ξέρει. Αυτό που λείπει είναι το όνομα του αντικαταστάτη του. Ο Τσάβι δεν θέλει να αναλάβει όσο βρίσκεται στην προεδρία ο Μπαρτομέου. Ισως μια πρόωρη αποχώρησή του να του ανοίξει τον δρόμο. Αλλωστε αποτελεί και την πρώτη επιλογή των παικτών. Τον Κούμαν τον θέλουν αρκετοί, αλλά έχει υποσχεθεί να ηγηθεί της Ολλανδίας στα τελικά του Euro 2021. Απομένει ο Ποτσετίνο, ο οποίος σύμφωνα με τη «Vanguardia» έχει έρθει σε συμφωνία με τον Μπαρτομέου πριν από το 8-2 παρά το γεγονός ότι δεν τον θέλουν οι Ιερές Αγελάδες. Ωστόσο είναι άγνωστο αν ο Αργεντινός αποδεχτεί την πρόκληση όταν ο Τσάβι βρίσκεται ante portas.

Η ηλικία

Το «μαύρο κουτί» της συντριβής της Μπαρτσελόνα κρύβει πολλά. Τα 29 έτη και 329 ημέρες που ήταν ο μέσος όρος ηλικίας των παικτών της γηραιότερης ομάδας που παρέταξε ποτέ η Μπαρτσελόνα σε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ είναι η κορυφή του παγόβουνου.

Τα λάθη πολλά και σοβαρά. Ο εγκέφαλος της μεσαίας γραμμής της Μπάγερν, Τιάγκο, αναδείχτηκε από την περίφημη Μασία, αλλά οι Μπλαουγκράνα δεν τον πίστεψαν όσο έπρεπε. Ο Κουτίνιο ανήκει στην Μπάρτσα, η οποία έδωσε 145 εκατ. ευρώ στη Λίβερπουλ για να τον φέρει στο Καμπ Νου, αλλά κατέληξε δανεικός στους Βαυαρούς. Δύο γκολ και μία ασίστ εναντίον των αφεντικών του σε 15 λεπτά ήταν η καλύτερη απάντησή του.

Ο κορυφαίος αριστερός ακραίος αυτή τη στιγμή στον κόσμο, ο Αλφόνσο Ντέιβις, είχε αρχικά προσφερθεί στην Μπαρτσελόνα, αλλά ο Μπαρτομέου και οι σύμβουλοί του έκριναν υπερβολικά τα 10 εκατ. ευρώ που ζητούσε η ομάδα του για να καταλήξει τελικά το ποδοσφαιρικό διαμάντι στη Ζέμπενερστρασε.

Ο Γκριεζμάν που προτιμήθηκε πέρυσι από τον Νεϊμάρ και πλήρωσε η Μπάρτσα 120 εκατ. ευρώ στην Ατλέτικο έγινε κι αυτός αναπληρωματικός, ενώ ο Ντεμπελέ των 138 εκατ. ευρώ έχει απουσιάσει από 79 παιχνίδια της ομάδας του την τελευταία τριετία λόγω τραυματισμών!

Στις 24 Ιουνίου ο Λιονέλ Μέσι γιόρτασε τα 33α γενέθλιά του. Ο αναμφισβήτητα κορυφαίος παίκτης στην ιστορία της Μπάρτσα αρχίζει πλέον να μετατρέπεται σε βαρίδι, αγωνιστικά αλλά και οικονομικά. Τα 70.758.000 ευρώ που κοστίζει ετησίως στους Καταλανούς είναι δυσβάσταχτο κόστος, κυρίως αυτή την περίοδο όπου τα έσοδα έχουν καταρρεύσει λόγω κορωνοϊού.

Ολα στην πλάτη του Μέσι

Αγωνιστικά ο Μέσι δεν είναι – και δεν μπορεί να είναι – όπως ήταν πριν από πεντέξι χρόνια. Η αποχώρηση αρχικά του Τσάβι και στη συνέχεια του Ινιέστα, οι οποίοι δεν αντικαταστάθηκαν από ισάξιους, άφησαν τον Αργεντινό μόνο του να κρατά τον τρούλο του Καμπ Νου. Οι υπερβολικές ευθύνες που του φόρτωσαν σε συνδυασμό με την τεράστια φήμη του και την επιρροή του στα αποδυτήρια πύκνωσαν τους καπνούς της φημολογίας πως το πραγματικό αφεντικό στην ομάδα είναι αυτός.

Τις επόμενες ημέρες θα διαβάσουμε – κυρίως στα βρετανικά ταμπλόιντ και στον ιταλικό Τύπο – σενάρια επί σεναρίων για πιθανή μεταγραφή του Μέσι. Θα είναι η ποδοσφαιρική σαπουνόπερα του καλοκαιριού που θα έχει το γνωστό τέλος: ο Αργεντινός θα παραμείνει στην αγαπημένη του Βαρκελώνη, από την οποία δεν το κουνούν οι τρεις γιοι του. Εκτός κι αν έχουμε ένα ιστορικό déjà vu. Το 2008 έκλεισε ένας πολύ σημαντικός κύκλος στην Μπαρτσελόνα όταν η ομάδα του Ράικαρντ δεν κατάφερε να κατακτήσει τίτλο. Τότε ελήφθησαν δύο πολύ σοβαρές αποφάσεις: η πρώτη αφορούσε την αντικατάσταση του Ολλανδού από τον ρούκι Γκουαρντιόλα και η δεύτερη την απομάκρυνση του ηγέτη Ροναλντίνιο. Η Μπάρτσα έμεινε άτιτλη φέτος για πρώτη φορά από τότε. Μήπως έφτασε η στιγμή του «απομεσιανισμού»;