Διαβάστε τα «Αθηναϊκά {LF}ΝΕΑ» της 3ης Αυγούστου 1931

ΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

Αι εργασίαι θα διεξαχθούν με τον απαιτούμενον σεβασμόν πορς το μεγαλείτερον και ωραιότερον μνημείον του ελληνικού χριστιανισμού.

Το ινστιτούτον θ’ αναθέση την εργασίαν εις διαπρεπείς βυζαντινολόγους. Ιδιαίτερη πορσοχή θα δοθή στα μωσαϊκα. Σήμερον δεν δυνάμεθα να εκτιμήσωμεν επακριβώς την καλλιτεχνικήν αξίαν των μωσαϊκών τούτων, καθ’ όσον κρύπτονται υπό παχύ κονίαμα της τουρκικής εποχής.

Τα μωσαϊκά ταύτα θα αποκαλυφθούν τώρα αφού έμειναν επί τόσους αιώνας αόρατα.

Εν τούτοις φαίνεται ότι λόγω των διαφόρων τυχών του ναού, ο μέλλων διάκοσμος δεν θα είνε ο αρχικός, ούτε και ενιαίος.

Παρατηρεί κανείς ακόμη και σήμερον μέρη τινά του διακόσμου τούτου εκ σταυρών και άλλων κοσμημάτων επί βάθους χρυσού και αργυρού ιδίως περί τον θόλον του ναού. Ωρισμένας εικόνας απεκαλύφθησαν εν μέρει ή εν όλω κατά τας διαφόρους εποχάς αναστηλωτικάς του μνημείου εργασίας.

Ούτω είναι γνωστές αι εξής ψηφιδωτές εικόνες:

α) η εικών της Δεήσεως, εν τη οποία εικονάζεται ο Χριστός ένθρονος, κρατών Ευαγγέλιον και ευλογών, β) επί της επιφανείας του θόλου εικονίζετο ο Παντοκράτωρ, γ) επί του Δ ημιθολίου απεκαλύφθη το 1894 εγκόλπιον της Θεοτόκου κρατούσης το Θείον Βρέφος. Το μωσαϊκόν τούτο, εποχής του Βασιλείου του Μακεδόνος, κατερρίφθη.

δ)Περιηγηταί του 17ου αιώνος αναφέρουν την παράστασιν του Αγίου Μανδηλίου, ή Πλατυτέρα, η παράστασις της Ετοιμασίας του Θρόνου, παραστάσεις ιεραρχών, προφητών και τέλος εικόνες της Βαπτίσεως, Μεταμορφώσεως, των Παθών και της Πεντηκοστής.

ΒΕΛΤΙΟΥΤΑΙ Η ΥΓΕΙΑ
ΤΟΥ ΕΔΙΣΩΝ

Τηλεγραφούν εκ Νέας Υόρκης, ότι αι τελευταίαι τηλεφωνικαί πληροφορίαι εξ Οραντζ της Πολιτείας Νιου Τζέρζυ αναφέρουν σημαντικήν βελτίωσιν εις την κατάστασιν του μεγάλου εφευρέτου Θωμά Εδισων. Ελπίζεται ότι πας άμεσος κίνδυνος απετράπη.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΠΟΡΛΙΝ

Μετά τον θάνατον του Κύκνου, της αφθάστου και ασυγκρίτου Παύλοβας, απέθανε προ ημερών και ο διασημότερος χορευτής, ο Σουηδός Μπόρλιν. Εις το Παρίσι έγινε προ ημερών ένα συγκινητικόν μνημόσυνον εις εν των εκεί θεάτρων. Ενώπιον ασφυκτικώς πλήρους αιθούσης, η ορχήστρα έπαιξε όλα τα τεμάχια επί των οποίων ερύθμιζε άλλοτε τη μοναδικήν του ευλυγισίαν ο αποθανών καλλιτέχνης, και καθ’ όλην την διάκρειαν της μουσικής εκτελέσεως, η αυλαία παρέμενε κλειστή.