Πρωταθλητής {LF}από τα αποδυτήρια!

Σε ένα δικό του ξεχωριστό επίπεδο. Για έναν ολόκληρο χρόνο. Από τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και το μονοπάτι μη πρωταθλητών. Μέχρι χθες βράδυ που μαθηματικά επιβεβαιώθηκε κάτι που καιρό τώρα είχε μόνο αντίπαλο τον χρόνο: Την επιστροφή στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Ολυμπιακός είναι αναμφισβήτητα η καλύτερη ελληνική ομάδα. Είναι ξανά πρωταθλητής. Και δεν χορταίνει να απολαμβάνει τα προνόμια μιας καταπληκτικής αγωνιστικής σεζόν. Τα προνόμια που ο ίδιος δημιούργησε κόντρα σε όλους, σε μια από τις πλέον τοξικές εποχές του εγχώριου ποδοσφαίρου.

Πώς οι Ερυθρόλευκοι κατέκτησαν τον τίτλο: Βασιζόμενοι επί της ουσίας σε ένα ισχυρό τρίπτυχο. Στη συνέπεια. Στην ποδοσφαιρική λογική που έλεγε εξ αρχής πως μια ομάδα στη δεύτερη σεζόν της θα ήταν σαφώς καλύτερη σε σχέση με τη πρώτη σε πολύ σημαντικά κομμάτια του παιχνιδιού. Και στη φροντίδα που υπήρξε από τη διοίκηση και το τεχνικό τιμ ώστε να καλυφθούν οι όποιες περσινές «μικρές» αδυναμίες. Με το μεταγραφικό τρίπτυχο Σεμέδο – Βαλμπουενά – Ελ Αραμπί να έχουν καθοριστικό ρόλο σε αυτό.

Ο Ολυμπιακός βελτίωσε θεαματικά την άμυνά του. Προσαρμόστηκε σε ένα μοτίβο παιχνιδιού περισσότερο ουσιαστικό, με καλύτερο συντελεστή στο κλάσμα ευκαιρίες/γκολ. Και δεν επέτρεψε σε κανέναν αντίπαλό του σε ολόκληρη τη διαδρομή να πάρει το «πάνω χέρι» στη βαθμολογική κούρσα σε μια ιστορία που πάντα έχει τη σημασία της και στο ψυχολογικό πεδίο. Θυμηθείτε λιγάκι εκείνο το  Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ 0-1, τον Οκτώβρη του 2018 που εν πολλοίς έκρινε αγωνιστικά τον προηγούμενο τίτλο. Οι Ερυθρόλευκοι ήταν καταπληκτικοί σε εκείνο το 90λεπτο αλλά ηττήθηκαν σε ένα ματς με 23-1 τελικές από ένα αυτογκόλ που… στοίχισε τις καριέρες του Γιάγκος Βούκοβιτς και του Ανδρέα Γιαννιώτη. Σε εκείνο το ματς (5η αγωνιστική) οι Πειραιώτες μπορούσαν να ξεφύγουν από τον ΠΑΟΚ στο +5. Βρέθηκαν όμως στο -1 και επί της ουσίας δεν κατάφεραν να προσπεράσουν ποτέ ξανά. Η τελική βαθμολογία ήταν ΠΑΟΚ 80, Ολυμπιακός 75. Με «ανάποδο» εκείνο το αποτέλεσμα του Οκτώβρη του ’18 στο Φάληρο η ιστορία θα γραφόταν διαφορετικά. Μια μικρή λεπτομέρεια. Ενα άτυχο βράδυ με έναν τρόπο καθόρισε μια σεζόν σε ένα πρωτάθλημα όπου οι ομάδες που κυριαρχούν έχουν ελάχιστες απώλειες.

Η διαχείριση

Φέτος ο Ολυμπιακός σε ολόκληρη τη σεζόν βρέθηκε μόλις μια φορά στη δεύτερη θέση (16η). Στις 25 από τις 26 αγωνιστικές της κανονικής διάρκειας ήταν στην κορυφή. Και όταν πρόκειται για μια ομάδα που ξέρει καλά να διαχειρίζεται αυτό το αγωνιστικό και ψυχολογικό προβάδισμα γίνονται όλα πιο εύκολα. Πολλώ δε μάλλον όταν στο φινάλε της κανονικής διάρκειας περνώντας «αυτοκρατορικά» από την Τούμπα, την έδρα του άμεσου ανταγωνιστή της σεζόν ΠΑΟΚ σχημάτισε το πρώτο σοβαρό βαθμολογικό πλεονέκτημα (+5) την κατάλληλη στιγμή. Ετσι όπως ήρθαν τα πράγματα με το lockdown: Η τελευταία αποστολή αφορούσε στη διαχείριση της έξτρα περιόδου. Και σε αυτή όμως η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς έδειξε την καλύτερη δυνατή προσαρμογή. Και την ίδια συνέπεια που τη χαρακτηρίζει από πέρσι τον Ιούλη. Ξεκινώντας και πάλι με ένα «διπλό» στην Τούμπα που τελείωσε τα πάντα προ της ώρας της. Αλλά και διατηρώντας αυτό το αήττητο προφίλ σε ολόκληρη τη διαδρομή. Μια ομάδα που απλά κατάφερε να «διαγράψει» τον εγχώριο ανταγωνισμό.