Ο δεκάλογος της κυριαρχίας

Βέβαιος πρωταθλητής. Στον τελικό Κυπέλλου έπειτα την προχθεσινή πρόκριση σε βάρος του ΠΑΟΚ. Και βέβαια με την πόρτα της Ευρώπης ανοιχτή για τη μάχη με θέα στο final 8 του Europa League. Ο Ολυμπιακός είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής της σεζόν για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Και μιας και σε αυτές τις περιπτώσεις, έχει σημασία να αποδίδονται τα του Καίσαρος: Δεν έτυχε. Πέτυχε. Ο επίλογος που έρχεται είναι προϊόν μιας εξαιρετικής ποδοσφαιρικής απόπειρας. Τεχνοκρατικά, αγωνιστικά. Δικαιωματικά…

Μιας και λοιπόν το momentum είναι το κατάλληλο: Εχει πραγματικά πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να προσπαθήσει κανείς να αιτιολογήσει αυτή την εξέλιξη. Να διασχίσει το μονοπάτι της σεζόν. Και να εντοπίσει εκείνα τα σημεία που όπως αποδείχθηκε έκαναν και τη διαφορά για μια ομάδα που ξεκίνησε να αγωνίζεται 20 Ιούλη 2019 και έχει μίνιμουμ ανοιχτό το καλεντάρι της ως τις 5/6 Αυγούστου όταν και θα γίνει η ρεβάνς με τη Γουλβς. Ο Ολυμπιακός το σχεδίασε καλά. Το εκτέλεσε άψογα. Και μπορείς μέσα από 10 λόγους να απαντήσεις στο ερώτημα «πώς τα κατάφερε». Δέκα λόγους σαν αυτούς που ακολουθούν…

1. Η αφετηρία. Η πρώτη και μάλλον σημαντικότερη απόφαση. Ο ψήφος εμπιστοσύνης της διοίκησης στη περσινή πολύ καλή ομάδα που δεν κατάφερε να επαναφέρει τον Ολυμπιακό στο φυσικό του περιβάλλον: Τους τίτλους. Είναι σπάνιο για ελληνική ομάδα να συνεχίζει με την ίδια συνταγή όταν ο «πρώτος κύκλος» κλείνει δίχως τα επιθυμητά αποτελέσματα. Πολλώ δε μάλλον το απόλυτα ανταγωνιστικό περιβάλλον στον Πειραιά. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης όμως δεν πείραξε τίποτε. Και τα προνόμια της δεύτερης σεζόν, σχηματίζουν πιθανότητες για έναν ιστορικό φετινό επίλογο.

2. Με τη λήξη της περσινής περιόδου, διοίκηση και τεχνικό τιμ έδρασαν γρήγορα με θέα στο μεταγραφικό παράθυρο. Ηταν σωστή η «διάγνωση». Αποδείχθηκε σωστή και η «θεραπεία» για την ενίσχυση του ρόστερ. Ο Ολυμπιακός χρειάζονταν να προσθέσει εμπειρία στο νεανικό του σύνολο. Οι τρεις κινήσεις Σεμέδο –  Βαλμπουενά – Ελ Αραμπί έγιναν γρήγορα. Και αποδείχθηκαν καταλυτικές στη διαδρομή.

3. Ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Σε μια σεζόν που διαρκεί έναν χρόνο, και τραυματισμοί υπήρξαν πολλοί και απώλειες προήλθαν από το μεταγραφικό πάρε-δώσε. Ο Φορτούνης, ο Σισέ αλλά και ο Σουντανί έχασαν από «μισή» σεζόν. Ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος σχεδόν δεν αγωνίστηκε καθόλου. Ο Ντανιέλ Ποντένσε τέλη Γενάρη ζήτησε να μετακομίσει στην Premier League. Ο Πέδρο Μαρτίνς όμως και δεδομένα το βάθος του ρόστερ, απέδειξαν πως ο Ολυμπιακός είχε όλες τις απαντήσεις. Με αποκορύφωμα αυτό που συμβαίνει από τον Φλεβάρη και πέρα.

4. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο σπανίως συμβαίνουν πράγματα φυσιολογικά. Οπως για παράδειγμα να περιμένεις την πρόοδο ενός project στη δεύτερη σεζόν του. Και στα γενικά του χαρακτηριστικά (ομοιογένεια, αυτοματισμοί κ.λπ.) αλλά και στη βελτίωση των προσώπων. Ο Τσιμίκας, ο Καμαρά, ο Μπουχαλάκης, ο Μασούρας κάνουν φέτος τη σεζόν της καριέρας τους. Ο Γκιγιέρμε και ο Σα μεγάλωσαν ακόμη περισσότερο την επιρροή τους στο σύνολο. Και ο «ισχυρός κορμός» που ήδη υπήρχε, έγινε αδιαμφισβήτητα η βάση της επιτυχίας.

5. Ο περσινός Ολυμπιακός ήταν μια ομάδα 4-4-2 δημιουργημένη γύρω από το ταλέντο του Κώστα Φορτούνη. Ο φετινός, έπειτα από τον τραυματισμό του αρχηγού και κατ’ επέκταση την παραχώρηση του Ποντένσε, εξελίχθηκε σε μια ομάδα compact που όλα γυρίζουν γύρω από τρεις καταπληκτικούς κεντρικούς χαφ με διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά που συμπληρώνουν ιδανικά ο ένας τον άλλο.

6. Η σεζόν ξεκίνησε με προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ. Συνέχισε στους ομίλους ταυτόχρονα με τη Σούπερ Λιγκ. Στην πορεία προέκυψαν και τα νοκάουτ του Γιουρόπα. Συνήθως οι ελληνικές ομάδες τα χωρίζουν στα… δύο. Ο Μαρτίνς τα αντιμετώπισε όλα με τον ίδιο τρόπο. Θέλησε ο δικός του Ολυμπιακός να έχει ένα αγωνιστικό στιλ. Να διέπεται από μια συγκεκριμένη φιλοσοφία.

7. Ο φετινός Ολυμπιακός διαθέτει μια από τις καλύτερες άμυνες στην Ευρώπη. Με 10 γκολ παθητικό στην αήττητη πορεία του στη Σούπερ Λιγκ (29 αγων.). Και ως γνωστόν οι επιθέσεις… κόβουν εισιτήρια στα σπορ. Οι άμυνες όμως είναι εκείνες που κατακτούν τίτλους.

8. Ο Ματιέ Βαλμπουενά είναι δεύτερος σε ολόκληρη την Ευρώπη στις ασίστ (24). Ο Γιουσέφ Ελ Αραμπί δεύτερος – μετά τον Λάγιος Ντέταρι – στη λίστα «ξένων» του Ολυμπιακού με ζητούμενο τη μεγαλύτερη συγκομιδή γκολ (26) σε μια σεζόν. Χωρίς τους δύο μπαρουτοκαπνισμένους πρωταγωνιστές προφανώς τίποτε δεν θα ήταν το ίδιο.

9. Ο Ιούνης δεν είναι μια συνηθισμένη περίοδος για ποδόσφαιρο. Πολλώ δε μάλλον ο ελληνικός. Οι ομάδες επέστρεψαν από τρίμηνη αποχή. Οι Ερυθρόλευκοι στην καλύτερη κατάσταση από όλους. Δείγμα της ποιότητας δουλειάς που γίνεται στου Ρέντη. Ηδη μετρούν τέσσερις νίκες σε ισάριθμα ματς σε αυτό το διάστημα. Νίκες που άνοιξαν τον δρόμο για το νταμπλ.

10. Λεπτομέρεια με τεράστια σημασία για τη συγκέντρωση, την προσπάθεια και το κλίμα στα αποδυτήρια. Ο Ολυμπιακός και φέτος βρίσκεται κόντρα σε όλους. Επιχειρεί εντός των συνόρων σε ένα περιβάλλον τοξικό, με διαιτητές-καμικάζι, αδιανόητα εχθρική Ομοσπονδία και σε μια Σούπερ Λιγκ που μόλις επιβεβαιώθηκε ένα αληθινό σκάνδαλο πολυιδιοκτησίας.

Ολα αυτά τα ακατανόητα τους Ερυθρόλευκους τους συσπείρωσαν. Τους έδωσαν κίνητρο, για κάθε προπόνηση, για κάθε επόμενη αγωνιστική υποχρέωση.