Μπράβο {LF}στον Τσέφεριν

Υποθετικό ερώτημα εταιρείας δημοσκοπήσεων: «Αν έπρεπε να διαλέξετε ανάμεσα στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και τον επικεφαλής της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν για να ηγηθεί του κόσμου στον πόλεμο κατά του κορωνοϊού ποιον θα επιλέγατε;».

Η πανδημία έχει τα χαρακτηριστικά πειράματος σε εργαστήριο πολιτικής. Οι μεταβλητές της, η απειλή της ανθρώπινης ζωής, η διαχείριση της οικονομικής κρίσης και η προσπάθεια επανεκκίνησης είναι οι παράγοντες που επηρέασαν την εξέλιξη του φαινομένου.

Ο Αλεξάντερ Τσέφεριν πρωτίστως, αλλά και πολλοί ακόμα ποδοσφαιρικοί παράγοντες όπως ο επικεφαλής της γερμανικής λίγκας Κρίστιαν Ζάιφερτ και της αντίστοιχης ισπανικής Χαβιέρ Τέμπας, ο πρόεδρος της ιταλικής ομοσπονδίας Γκαμπριέλε Γκραβίνα αποκάλυψαν τα ηγετικά τους προσόντα υπό δύσκολες συνθήκες οδηγώντας τελικά το ποδόσφαιρο σε απάνεμο λιμάνι.

Η επιτυχία τους είχε δύο σημαντικά συστατικά: την πνευματική ευλυγισία και τη συνεργασία με τις αρμόδιες Αρχές.

Επέλεξαν να κάνουν αρκετά βήματα πίσω προκειμένου να τρέξουν μπροστά, κάτι που δεν συνέβη με τους ηγέτες πολλών χωρών.

Η αποτελεσματικότητα των ποδοσφαιρικών ηγετών είναι αλήθεια πως εξέπληξε. Μέσα στη θύελλα της πανδημίας, κρυφοκοιτάζοντας πίσω από τις κουρτίνες την παρέλαση των στρατιωτικών οχημάτων που μετέφεραν πτώματα, το ποδόσφαιρο ήταν το τελευταίο που θα μπορούσε να επιβιώσει. «Ποιος νοιάζεται αν η μπάλα κυλά στο χορτάρι όταν πεθαίνουν τόσες χιλιάδες άνθρωποι;». Κι είχαν δίκιο όσοι υποστήριξαν φανατικά αυτή την άποψη. Αλλά μόνο για λίγο. Γιατί τα πάντα ρει. Είναι αυτή η φράση του Ηράκλειτου που σπάνια σκέφτονται οι άνθρωποι εν μέσω χολέρας. Γιατί το παρόν οιδηματοποιείται και δεν επιτρέπει να διακρίνουμε τον ορίζοντα. Μόνο οι εμπνευσμένοι καταφέρνουν να δουν μακριά, όταν όλοι παλεύουν για το κοντινό, το τώρα, τη στιγμή.

Ο Τσέφεριν δεν τα έχει κάνει όλα καλά. Ωστόσο, στη διαχείριση της κρίσης που επέφερε η χολέρα τα πήγε περίφημα βγάζοντας το ποδόσφαιρο πιο δυνατό. Και του αξίζουν συγχαρητήρια.