Με «Ηλέκτρα» και Μότσαρτ ανοίγει το Ζάλτσμπουργκ

To δημοφιλές Φεστιβάλ του Zάλτσμπουργκ θα διεξαχθεί τον Αύγουστο με τροποποιημένο το αρχικό του πρόγραμμα παρουσιάζοντας τις εκδηλώσεις κλασικής μουσικής και παραστάσεις όπερας για κοινό 1.000 ατόμων. Οπως ανακοίνωσαν χθες οι διοργανωτές του σημαντικότερου για τον χώρο της όπερας θεσμού, το επετειακό πρόγραμμα των 200 παραστάσεων που θα παρουσιαζόταν σε διάστημα 44 ημερών για να εορτασθούν τα 100 χρόνια από την ίδρυση του φεστιβάλ,  συμπιέστηκε σε 90 παραστάσεις σε διάστημα 30 ημερών. Ενώ οι αρχικές επτά  παραγωγές όπερας μειώνονται σε δύο. Συγκεκριμένα πρόκειται να ανεβούν η «Ηλέκτρα» του Στράους σε σκηνοθεσία Κριστόφ Βαρλικόφσκι και το «Ετσι κάνουν όλες» του Μότσαρτ, σε σκηνοθεσία Κριστόφ Λουά.

Η ομοσπονδιακή αυστριακή κυβέρνηση έχοντας φαινομενικά υπό έλεγχο την εξάπλωση του κορωνοϊού τον περασμένο μήνα παρουσίασε ένα σχέδιο ώστε από τον Αύγουστο να επιτρέπονται πολιτιστικές εκδηλώσεις για κοινό μέχρι 1.000 ατόμων. Το φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ αποφάσισε ότι ο αριθμός αυτός που αντιστοιχεί στο 50% περίπου της χωρητικότητας του κεντρικού θεάτρου του καθιστά βιώσιμες τις δραστηριότητές του, έστω και αν οι απώλειες από τις μειωμένες πωλήσεις των  εισιτηρίων υπολογίζονται στα 15 εκατομμύρια ευρώ.

Στη διάρκεια των εκδηλώσεων το κοινό θα κάθεται σε αραιή διαγώνια διάταξη στα καθίσματα που σχηματίζουν σκακιέρα. Θα είναι απαραίτητη η χρήση μάσκας καθώς εισέρχονται και όταν αποχωρούν από το θέατρο, αλλά μπορούν να τις βγάζουν κατά τη διάρκεια των παραστάσεων. Τα διαλείμματα, λόγω συγκέντρωσης του πλήθους, θα παραλείπονται. Για τους θεατές της «Ηλέκτρας» που εκτυλίσσεται σε μία ενιαία πράξη διάρκειας 100 λεπτών ίσως να είναι ανεκτό. Μένει να δούμε πώς το κοινό θα ανταποκριθεί στη χωρίς διάλειμμα όπερα «Ετσι κάνουν όλες» που η διάρκειά της φτάνει περίπου τις τρεις ώρες μουσικής. Η συγκεκριμένη παραγωγή δηλώνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Μάρκους Χιντερχάουζερ πρόκειται να έχει εξαιρετικά λιτά σκηνικά και κοστούμια και ελάχιστο χρόνο πρόβας, προκειμένου «να δείξουμε ότι μπορούμε να έχουμε μια όπερα του Μότσαρτ χωρίς τον ανάλογο απαιτητικό μηχανισμό παραγωγής. Πρόκειται για την καθαρή απόλαυση να κάνεις ένα έργο του Μότσαρτ με νέους καλλιτέχνες στη διανομή».