Γυρίζοντας ταινίες εν μέσω πανδημίας

Στην Ελλάδα ο χώρος του κινηματογράφου έχει εισέλθει σε φάση αναζήτησης, καθώς από τα μέσα Μαΐου δινόταν η δυνατότητα γυρισμάτων. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια αυτόματη προσαρμογή. Οι κινηματογραφιστές πρέπει, εκτός άλλων, να αναζητήσουν τα επιπλέον χρήματα που έχουν ανάγκη για να καλύψουν απώλειες αλλά και τις νέες απαιτήσεις ασφαλείας. Σε ένα άλλο επίπεδο, με το νομοσχέδιο του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα στο Υπουργικό Συμβούλιο αυξάνεται το cash rebate (επιστροφή μετρητών) των επιλέξιμων δαπανών για την παραγωγή ταινιών, τηλεοπτικών σειρών, ντοκιμαντέρ, animation και ψηφιακών παιχνιδιών από το 35% στο 40%. Στόχος είναι η ενίσχυση της θέσης της Ελλάδας στον διεθνή ανταγωνιστικό χώρο της προσέλκυσης επενδύσεων, με δεδομένο ότι μέσα σε δύο χρόνια το cash rebate έχει φέρει επενδύσεις άνω των 75 εκατ. ευρώ και έχει δημιουργήσει 23.000 θέσεις εργασίας. Οσο μικρό και αν είναι το παράδειγμα, ήδη γυρίσματα της ταινίας «Tochter» (Κόρες) αναμένεται να ξεκινήσουν στην Αμοργό το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου. Πρόκειται για ελληνο-γερμανο-ιταλική παραγωγή της εταιρείας Heretic, με παραγωγούς τους Γεώργιο Καρναβά και Κωνσταντίνο Κοντοβράκη, σε σκηνοθεσία Nana Neul και σε συνεργασία με τη γερμανική εταιρεία παραγωγής Heimatfilm και την ιταλική Simila.

ΣΕ ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΚΑΙ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. Τα μεγάλα στούντιο παραγωγής, από την άλλη, καταστρώνουν τα σχέδιά τους για το πώς θα μπορέσουν θα μπουν οι ομάδες παραγωγής τους στο πλατό. Ολοι τους θα πρέπει να ακολουθήσουν ίσως το παράδειγμα του ισλανδού σκηνοθέτη  Μπαλτάσαρ Κορμακούρ και του αμερικανού παραγωγού Λούκας Φόστερ, οι οποίοι εν μέσω υγειονομικής κρίσης αποφάσισαν να συνεχίσουν τα γυρίσματά τους.

Ο Κορμακούρ ξεκίνησε τον Μάρτιο τα γυρίσματα του «Katla», μιας δραματικής σειράς οκτώ επεισοδίων που θα προβληθεί στο Netflix, σύμφωνα με τους «New York Times». Τέσσερις μόλις ημέρες μετά, η κυβέρνηση έκλεισε την παραγωγή μαζί με ολόκληρη τη χώρα. Ο σκηνοθέτης, περιορισμένος στο σπίτι του, σκαρφίστηκε ένα πλάνο που θα του επέτρεπε να συνεχίσει τη δουλειά του χωρίς τα εμπόδια του κορωνοϊού. Εστησε λοιπόν ένα σύστημα διαχωρισμού των υπαλλήλων με χρώματα: κίτρινο για όσους μπορούσαν να βρίσκονται κοντά στις κάμερες, μαύρο για τους ηθοποιούς και τους ανθρώπους του μακιγιάζ και των κοστουμιών που περνούσαν τις περισσότερες ώρες τους εκτός σετ, κόκκινο για την παραγωγή, τους σεναριογράφους και τους χειριστές των ειδικών εφέ και μπλε για λίγους τυχερούς που είχαν πρόσβαση παντού. Καμία ομάδα δεν περιελάβανε περισσότερα από 20 άτομα. Προτού μπουν στο πλατό, πέρασαν το τεστ του κορωνοϊού. Κάθε πρωί, παράλληλα, τους έκαναν θερμομέτρηση. Το catering τούς ετοίμαζε ατομικά γεύματα, ενώ όλες οι επιφάνειες στις τουαλέτες και στις πόρτες απολυμαίνονταν ανά ώρα. Εκτός από τους ηθοποιούς, οι υπόλοιποι συντελεστές φορούσαν μάσκες και οι άνθρωποι του μακιγιάζ και της παραγωγής επίσης και γάντια. Τα μέτρα τους απέδωσαν, γιατί όταν δύο άτομα εντοπίστηκαν με πυρετό και αργότερα βγήκαν θετικοί στο τεστ, μπήκαν σε καραντίνα χωρίς να επηρεάσουν την υπόλοιπη παραγωγή. Για να φέρουν βέβαια εις πέρας ολόκληρο το σχέδιο, το Netflix χρηματοδότησε την επιπλέον δαπάνη και δεν σταμάτησε τη μισθοδοσία όταν διακόπηκαν για λίγο τα γυρίσματα. Πλέον σκέφτεται να φέρει ξένα συνεργεία στην Ισλανδία, ώστε να βοηθήσει την οικονομία της χώρας να πάρει ξανά μπροστά.

Ο Φόστερ βρισκόταν ήδη από τον Νοέμβριο στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας όταν ξέσπασε ο κορωνοϊός. Το lockdown τον κράτησε εκεί και πλέον βρίσκεται στην ολοκλήρωση του θρίλερ του «Children of the corn». Στο δικό του σχέδιο, ιατρικό προσωπικό ήταν διαρκώς παρόν στα πλατό, όλοι οι συντελεστές έπρεπε να συμπληρώνουν διαρκώς ερωτηματολόγια για την κατάσταση της υγείας τους στο τέλος και στην αρχή κάθε ημέρας. Σε μια σκηνή νυχτερινών γυρισμάτων, οι ηθοποιοί φόρεσαν κοστούμια από νεοπρέν ύφασμα για επιπλέον ζέστη αλλά και προστασία στις στενές επαφές. Το αντισηπτικό χεριών, δε, έρρεε άφθονο. Ολα τα μέλη της παραγωγής έζησαν την πανδημία απομονωμένοι σε μια μικρή πόλη, δουλεύοντας για σχεδόν 80 ημέρες. Οι ειδικές αυτές συνθήκες προσέθεσαν ένα επιπλέον 20% στο μπάτζετ των 10 εκατ. δολαρίων και αρκετή ψυχολογική πίεση στους συντελεστές αλλά απέδωσαν τελικά καρπούς.